دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 14 4 2020 12 21 The Effectiveness of Group Therapy Based on Acceptance and Commitment on Marital Intimacy and Sexual Satisfaction in Premenopausal Women Referred اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر صمیمیت زناشویی و رضایت جنسی زنان پیش‌یائسه 389 369 100752 10.52547/apsy.2021.215680.0 FA مریم بهبهانی گروه مشاوره خانواده، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران شهره قربان شیرودی دانشیار، روان شناسی،دانشگاه آزاد، واحد تنکابن، ایران Journal Article 2019 12 13 <strong>Aim </strong>The purpose of this study was to determine the effectiveness of group therapy based on acceptance and commitment on marital intimacy and sexual satisfaction in premenopausal women. <strong>Method: </strong>The research method was quasi-experimental with experimental and control group and pre-test, post-test and 2-month follow-up. Forty women were selected using convenience sampling and screening using the Bagros Marriage Intimacy Questionnaire (2001) and Larson, Anderson, Holman, and Niemann (1998) marital satisfaction questionnaire and divided into experimental (20 female) and control (20 female) groups. Female) were replaced at random. Hayes and Strauss (2010) Acceptance and Commitment Therapy Program was administered to the experimental group for 8 sessions of 90 minutes weekly. Both groups responded to the research questionnaires in three stages and the data were analyzed using repeated measures analysis of variance. <strong>Results:</strong> The results showed that acceptance and commitment therapy had an effect on marital intimacy (F = 4.94, p = 0.032) and sexual satisfaction (F = 39.46, p = 0.001). The two-month follow-up phase remained stable. <strong>Conclusion:</strong> Because the treatment of acceptance and commitment led to improved intimacy and marital satisfaction, it can be used as an effective intervention method to improve marital intimacy and sexual satisfaction in premenopausal women. <strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر صمیمیت زناشویی و رضایت جنسی زنان پیش­یائسه بود. <strong>روش</strong>: روش پژوهش نیمه­آزمایشی با گروه آزمایش و گواه و طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دوماهه و جامعة آماری 86 زن پیش­یائسه مراجعه‌کننده به خانه‌های سلامت شمال شهر تهران در سال 1397 بود. پس از اعلام فراخوان و غربالگری با استفاده از پرسشنامه‌های صمیمیت زناشویی باگاروزی (2001) و رضایت جنسی لارسون، اندرسون، هولمن و نیمن (1998) 40 زن به شیوه در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (20 زن) و گواه (20 زن) به‌صورت تصادفی جایگزین شدند. برنامة درمان پذیرش و تعهد هیز و استرواسال (2010) طی هشت جلسة 90 دقیقه­ای به­صورت هفتگی یک جلسه در مورد گروه آزمایش اجرا شد. هر دو گروه در سه مرحله به پرسشنامه‌های پژوهش پاسخ دادند و داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایجنشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر صمیمیت زناشویی (94/4=F، 032/0=p) و رضایت جنسی (46/39=F، 001/0=p) اثر داشته و این اثر در مرحلة پیگیری پایدار مانده است. <strong>نتیجه‌گیری</strong>: از آنجایی­که درمان پذیرش و تعهد منجر به بهبود صمیمت و رضایت زناشویی شد؛ می‌توان از آن به‌عنوان روش مداخله‌ای مؤثر برای بهبود صمیمیت زناشویی و رضایت جنسی در زنان پیش­یائسه بهره برد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_100752_b5427c4f4a39f69de38e585a3b267222.pdf