دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2021 06 22 Self-concept and Regulation of Interpersonal Distance in Close Relationships: A Study with Comfortable Interpersonal Distance Test خودپنداره و تنظیم فاصلة بینافردی در روابط نزدیک: مطالعه‌ای با آزمون فاصلة بینافردی مطبوع 225 207 101147 10.52547/apsy.2021.222313.1063 FA مصطفی عبدولی دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-6485-7631 عباس ذبیح‌زاده گروه آموزشی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-8675-4764 Journal Article 2021 05 06 <strong>Aim:</strong> Physical distance regulation in interpersonal interactions is a key component of the quality of close relationships. This distance is regulated differently in various individuals and psychological states. The aim of this study was the study of comfortable interpersonal distance in individuals with negative and positive self-concept. <strong>Method:</strong> In this study we compared 47 students with positive self-concept with 47 students with negative self-concept in terms of the comfortable interpersonal distance when facing different protagonists (including mother, love partner, close friend, childhood self-image and current self-image as significant others, as well as salesperson and thief). All participants in both groups completed modified computerized version of the comfortable interpersonal distance (CID) task in both the passive mode (when protagonists approached them) and the active mode (when they approached protagonists). We asked participants to determine the point at which they felt uncomfortable. <strong>Results:</strong> The results of repeated measures MANOVA showed the negative self-concept group preferred a significantly larger interpersonal distance than the positive self-concept group with all protagonists except the salesperson and thief. <strong>Conclusion:</strong> The results of this study, while emphasizing the role of self-alienation in regulating interpersonal distance with others, were discussed in the framework of object relations and attachment theories. <strong>هدف:</strong> تنظیم فاصلة بینافردی در برهم­ کنش ­های اجتماعی یک مؤلفة اساسی در کیفیت روابط نزدیک انسان­ ها است. این فاصله در وضعیت­ های روان­ شناختی و افراد مختلف به شیوه­ های متفاوتی تنظیم می­ گردد. هدف از مطالعة حاضر بررسی فاصلة بینافردی مطبوع در افراد واجد خودپندارة مثبت و منفی بود. <strong>روش:</strong> در این مطالعه 47 دانشجوی واجد خودپندارة مثبت با 47 دانشجوی واجد خودپندارة منفی در انتخاب فاصلة بینافردی مطبوع هنگام مواجهه با شخصیت­ های مادر، شریک عاطفی، دوست صمیمی، تصویر خود در کودکی، تصویر خود در زمان حال، فروشنده، و دزد مورد مقایسه قرار گرفتند. کلیة شرکت­ کنندگان به نسخة اصلاح ­شده و کامپیوتری آزمون فاصلة بینافردی مطبوع در دو حالت منفعل (وقتی دیگران به آن­ها نزدیک می ­شوند) و فعال (وقتی خودشان به دیگری نزدیک می­ شوند) پاسخ دادند. <strong>یافته­ ها:</strong> نتایج تحلیل واریانس با اندازه­ های مکرر نشان داد که گروه واجد خودپندارة منفی به­طور معناداری فاصلة بینافردی بزرگ­تری را در قیاس با گروه واجد خودپندارة مثبت حین مواجهه با تمامی شخصیت ­ها (به­جز فروشنده و دزد) انتخاب کردند. <strong>نتیجه­ گیری:</strong> نتایج این مطالعه ضمن تأکید بر نقش از خودبیگانگی در تنظیم فاصلة بینافردی با دیگران، در چهارچوب نظریه­ های روابط موضوعی و دلبستگی مورد بحث قرار گرفت. https://apsy.sbu.ac.ir/article_101147_c776f39e9aee421d03bdb951225e76b5.pdf