دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 16 2 2022 06 22 Title: Psychometric properties of the interpersonal guilt (short-form) and relation with Corona disease anxiety ویژگی‌های روان‌سنجی فرم کوتاه مقیاس احساس گناه بین‌فردی و رابطه آن با اضطراب بیماری کرونا 105 83 101779 10.52547/apsy.2021.224188.1186 FA راحله صادقی گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0001-6035-6752 علی رضایی شریف گروه مشاوره، دانشیار مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0003-3502-8575 سید ابراهیم مولایی نسب گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران فاطمه السادات فاطمی گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 0000-0003-4262-210X Journal Article 2021 10 18 <strong>Aim:</strong> The purpose of this research was to investigate factor structure, validity and reliability of the interpersonal guilt (short-form) and relation with Corona disease anxiety in students. <strong>Method:</strong> The research method was a descriptive correlational. 330 students in Tehran participated in the study through online recall (Due to the corona virus pandemic). Corona disease anxiety scale (Alipour et al, 1398), Interpersonal guilt scale-15 (Gazzillo et al., 2018), Interpersonal guilt-67 (O'Connor et al., 1997), Personal-Feelings-Questionnaire-PFQ (Shame and Guilt) (Harder and Zalma, 1990) and Self-Esteem (Rosenberg, 1965) were used to collect the data. Data were analyzed using SPSS-23 and AMOS. <strong>Results:</strong> the results of exploratory factor analysis showed that 15 questions were loaded on 3 factors which together explained 46% of the variance of the scale of the interpersonal guilt. Internal consistency (Cronbach’s alpha) was calculated 0/64-0/87. Correlation of three dimensions of this scale (survivor guilt, omnipotent guilt and self-hate) with Corona disease anxiety, depression, self-esteem, shame and guilt was also significant (p<0/01). confirmatory factor analysis after model modification (14-item version) indicated a good fit with the data. <strong>Conclusion:</strong> Findings of the current research confirmed the usage of interpersonal guilt scale and it can be used in psychological research and clinical Trails. <strong>هدف</strong>: پژوهش حاضر به ‌منظور بررسی ساختار عاملی تاییدی، اعتبار و پایایی فرم کوتاه مقیاس احساس گناه بین‌فردی گازیلو (2018)  و رابطه آن با اضطراب کرونا در نمونه دانشجویان بود. <strong>روش:</strong> پژوهش اخیر توصیفی از نوع همبستگی بود. 330 نفر از دانشجویان از طریق فراخوان اینترنتی به‌صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند (به علت شیوع ویروس کرونا). پرسشنامه‌های اضطراب کرونا (علیپور و همکاران (1398)، احساس گناه بین‌فردی-15 (گازیلو و همکاران، 2018)، احساس گناه بین‌فردی-67 (اوکانر و همکاران، 1997)، احساسات شخصی شرم و گناه (هاردر و زالما، 1990)، عزت‌نفس (روزنبرگ، 1965) و افسردگی (PHQ-9) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از SPSS-24 و  AMOS-24 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که 15 سوال روی 3 عامل بارگذاری شدند که این 3 عامل روی هم 46 درصد از واریانس مقیاس احساس گناه بین فردی را تبیین می کردند. همچنین ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه 64/0 تا 87/0 محاسبه گردید. رابطه سه بعد (گناه بازمانده، گناه همه توانی و نفرت از خود) این مقیاس با اضطراب بیماری کرونا، احساس گناه بین‌فردی-67، افسردگی، عزت‌نفس، شرم و گناه معنادار بود (01/0 ≥P). نتایج تحلیل عاملی تاییدی بعد از اصلاح مدل  (نسخه 14 سوالی) برازش خوبی با داده‌ها نشان داد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> به‌طورکلی یافته‌ها حاکی از مناسب بودن ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه احساس گناه بین‌فردی بود و با توجه به رابطه احساس گناه بین‌فردی با اضطراب بیماری کرونا، می‌توان از این ابزار برای کاربردهای تحقیقاتی و بالینی استفاده کرد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_101779_d35f913ca5541a892145cfa334dbba73.pdf