دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 16 1 2022 03 21 The Relationship between PTSD and Sluggish cognitive tempo in individuals with ADHD Symptoms: Child Abuse and Experience Avoidance رابطه اختلال استرس پس از سانحه با کندی زمان شناختی در افراد با علائم نقص توجه-بیش فعالی: تجربه کودک‌آزاری و اجتناب تجربه‌ای 70 47 101781 10.52547/apsy.2021.223867.1159 FA نرگس کریمی کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه خوارزمی،تهران، ایران. فریدون یاریاری دانشیار گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران مهناز شاهقلیان استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Journal Article 2021 09 25 <strong>Aim:</strong> The aim of this study was to investigate the relationship between post-traumatic stress disorder and Sluggish cognitive tempo in individuals with ADHD Symptoms with emphasis on the moderating role of child abuse and the mediating role of experiential avoidance.<strong>Method:</strong> In this correlational study, the statistical population included 312 patients with ADHD in the age range of 18 to 60 years-old in Isfahan who had Barkley Adult ADHD rating scale (BAARS) of Z=+1 scores. Then, in order to assess the moderating role of child abuse, the subjects were divided into two separate groups (Z <0 including those who were not diagnosed with child abuse and Z> 0 including those who were diagnosed with child abuse).<strong>Results</strong>: The results showed that child abuse modulates the relationship between post-traumatic stress disorder and Sluggish cognitive tempo (t = 1.97, P <0.05) and experience avoidance does not mediate this relationship (The standard coefficient of indirect effect in the group who experienced child abuse is equal to 0.17 (P = 0.466), and in the group without that experience is equal to 0.12 (P = 0.411)).<strong>Conclusion</strong>: According to the research findings, child abuse affects the relationship between post-traumatic stress disorder and Sluggish cognitive tempo and therefore can play a role in the development of Sluggish cognitive tempo. <strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر باهدف بررسی رابطه اختلال استرس پس از سانحه با علائم کندی زمان شناختی در افراد با علائم نقص توجه-بیش فعالی با تأکید بر نقش تعدیل‌کننده‌ای تجربه کودک‌آزاری و نقش واسطه‌ای اجتناب تجربه‌ای صورت گرفت. <strong>روش:</strong> در این پژوهش همبستگی، جامعه آماری شامل 312 نفر از مبتلایان به اختلال نقص توجه-بیش فعالی در دامنه سنی 18 تا 60 سال و در شهر اصفهان بود که در مقیاس درجه‌بندی ADHD بزرگسالان بارکلی (BAARS) دارای نمرات 1+=Z بودند. سپس به‌منظور سنجش نقش تعدیل‌کنندگی کودک‌آزاری، آزمودنی‌ها در دو گروه مجزا (Z<0 شامل افرادی که تشخیص کودک‌آزاری نگرفتند و Z>0 شامل افرادی که تشخیص کودک‌آزاری گرفتند) قرار گرفتند. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد کودک‌آزاری رابطه اختلال استرس پس از سانحه با علائم کندی زمان شناختی را تعدیل می‌کند (97/1=t، 05/0>P) و اجتناب تجربه‌ای این رابطه را میانجی نمی‌کند (ضریب استاندارد اثر غیرمستقیم در گروه کودک‌آزاری برابر با 17/0 (466/0=P)، و در گروه عدم کودک‌آزاری برابر با 12/0 (411/0=P)). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> با توجه به یافته‌های پژوهش، کودک‌آزاری رابطه اختلال استرس پس از سانحه با کندی زمان شناختی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و ازاین‌رو در بروز علائم کندی زمان شناختی می‌تواند نقش داشته باشد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_101781_5f094374bccbaf1be1cf9679d528363b.pdf