دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 20 2 2026 04 21 Comparison of Tendency to Divorce, Sexual Satisfaction, Marital Disaffection, and Self-Differentiation in Divorce Applicant Couples Based on Demographic Characteristics مقایسه گرایش به طلاق، رضایت جنسی، سرخوردگی زناشویی و تمایز خود در زوجین متقاضی طلاق بر اساس ویژگی‌های جمعیت‌شناختی 106870 10.48308/apsy.2026.241158.1886 FA عصمت قائدی دانشجوی دکترای روانشناسی بالینی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. چنگیز رحیمی استاد تمام روانشناسی بالینی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2025 08 18 <strong><em>Aim: </em></strong>The present study aimed to examine and explain differences in tendency to divorce, marital disaffection, differentiation of self, and sexual satisfaction based on demographic characteristics (duration of marriage, economic status, education level, and gender) among couples applying for divorce.<br /><strong><em>Methods:</em></strong> This causal- conducted using purposive sampling. Data were collected during 2021 and 2022 from 426 individuals (213 couples) who visited the Divorce Reduction Office in Shiraz. Standardized questionnaires were used, including the Tendency to Divorce Scale, Sexual Satisfaction Scale, Differentiation of Self Scale, and Marital Disaffection Scale. Data were analyzed using SPSS version 26 with one-way ANOVA and independent t-tests.<br /><strong><em>Results:</em></strong> Tendency to divorce (p=0.013) and marital disaffection (p=0.007) were higher among couples with longer marriage duration. Sexual satisfaction was higher in the early years of marriage (p=0.002). Differentiation of self did not differ significantly by duration of marriage (p>0.05). Those with better economic status reported higher sexual satisfaction (p<0.01). Higher education was associated with greater sexual satisfaction (p<0.001) and differentiation of self (p=0.003). Men scored higher in differentiation of self (p=0.01) and sexual satisfaction (p=0.02), while women reported more marital disaffection (p=0.005). There was no significant gender difference in tendency to divorce (p=0.09).<br /><strong><em>Conclusion:</em></strong> Demographic factors play a significant role in the quality of marital relationships, and gender differences should be considered in counseling interventions. Moreover, future research is needed to explore underlying cultural and psychological variables. <strong><em>هدف</em></strong><em>:</em> این پژوهش بررسی و تبیین تفاوت‌های گرایش به طلاق، دلزدگی زناشویی، تمایزیافتگی خود و رضایت جنسی بر اساس ویژگی‌های جمعیت‌شناختی (مدت‌زمان ازدواج، وضعیت اقتصادی، سطح تحصیلات و جنسیت) در میان زوج‌های متقاضی طلاق بود.<br /> <br /><strong><em>روش:</em></strong><strong> </strong>پژوهش علی مقایسه‌ای با نمونه‌گیری هدفمند انجام شد. داده‌ها در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ از ۴۲۶ نفر (۲۱۳ زوج) مراجع دفتر کاهش طلاق شهر شیراز گردآوری شد. پرسش‌نامه‌های استاندارد شامل مقیاس گرایش به طلاق، مقیاس رضایت جنسی، مقیاس تمایزیافتگی خود و مقیاس سرخوردگی زناشویی استفاده شدند. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS  نسخه ۲۶ و آزمون‌های تحلیل واریانس یک‌طرفه و t مستقل تحلیل شدند.<br /><strong><em> </em></strong><br /><strong><em>یافته‌ها:</em></strong> گرایش به طلاق (013/0P=) و سرخوردگی زناشویی (007/0P=) در زوج‌های با مدت ازدواج بیشتر بالاتر بود. رضایت جنسی در اوایل ازدواج بیشتر بود (002/0P=). تمایزیافتگی تفاوت معناداری نداشت (05/0P>). افراد با وضعیت اقتصادی بهتر رضایت جنسی بالاتری داشتند (01/0P<). تحصیلات بالاتر با رضایت جنسی (001/0P<) و تمایزیافتگی (003/0P=) همراه بود. مردان در تمایزیافتگی (01/0P=) و رضایت جنسی (02/0P=) نمرات بالاتری داشتند و زنان سرخوردگی بیشتری گزارش کردند (005/0P=). تفاوت معناداری در گرایش به طلاق بین دو جنس نبود (09/0P=).<br /><strong><em> </em></strong><br /><strong><em>نتیجه‌گیری</em></strong>: عوامل جمعیت‌شناختی در کیفیت روابط زناشویی نقش دارند و تفاوت‌های جنسیتی باید در مداخله­‌های روان‌­درمانی و مشاوره موردتوجه باشند. همچنین بررسی متغیرهای پنهان فرهنگی و روانی در پژوهش‌های آینده ضروری است. https://apsy.sbu.ac.ir/article_106870_e4f83a6bb1b77ddc4654e4f8200c2062.pdf