دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 8 2 2014 08 23 Factor structure and psychometric properties of the positive psychotherapy inventory (PPTI) ساختار عاملی و ویژگی‌های روان‌سنجی سیاهه روان‌درمانی مثبت‌نگر 96100 FA شهریار شهیدی دانشگاه شهید بهشتی 0000-0003-2269-7462 مهدی خانجانی دانشگاه شهید بهشتی جلیج فتح آبادی دانشگاه شهید بهشتی محمدعلی مظاهری دانشگاه شهید بهشتی امید شکری دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 07 12 Abstract Aim: Aim of present study is an attempt to examine the factor structure and psychometric properties of the positive psychotherapy inventory among students of Shahid Beheshti University. Methods: Method research was correlational and statistical population were 976 (647 female and 329 male) students that selected as research sample by full enumeration. The instruments included the positive psychotherapy inventory Rashid & Seligman (2013), the satisfaction with life scale Diener, Emmons, Larsen & Griffin (1985), The Ryff short form psychological well-being Ryff (1989), and the depression, anxiety and stress scale Lovibond (1995). The factor validity of the PPTI, by confirmatory and exploratory analysis methods and internal consistency by Cronbach's alpha were obtained. Results: From the 25 items initially included in the research process, 3 items were omitted due to lack of any significant correlation. The analysis of the principle components via varimax rotation revealed that the PPTI consists of five components (positive emotions, engagement, meaning, relationships and accomplishment). The reliability of the inventory was estimated at 0.84. Furthermore, the correlation between this inventory and the satisfaction with life, psychological well-being and depression, anxiety and stress scales demonstrates the inventory’s concurrent and discriminant validity. Conclusion: In sum, the results demonstrated the applicability of the PPTI to the Iranian sample to evaluate the outcome of positive psychotherapy. Keywords: factor structure, Positive attitude, psychometric properties, psychotherapy inventory چکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف آزمون ساختار عاملی و ویژگی‌های روان‌سنجی سیاهه روان‌درمانی مثبت‌نگر در بین دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی انجام شد. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری تعداد 976 دانشجو شامل 647 دختر و 329 پسر بود که با روش تمام‌ شمار انتخاب شد. ابزارهای پژوهش، سیاهه روان‌درمانی مثبت‌نگر رشید و سلیگمن (2013)، مقیاس رضایت از زندگی داینر، امونز، لارسن و گریفین (1985)؛ نسخه کوتاه پرسش­نامه بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس لاویباند (1995) بود. روایی عاملی این سیاهه با روش‌های تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و همسانی درونی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به‌دست آمد. یافته‌ها: از مجموع 25 سؤال اولیه، سه سؤال به دلیل عدم همبستگی، حذف شد و تحلیل مؤلفه‌های اصلی با استفاده از چرخش واریماکس نشان داد سیاهه مذکور از پنج عامل هیجان­های مثبت، تعهد، معنی، روابط و موفقیت تشکیل شده و میزان اعتبار 84/0 است. همبستگی این سیاهه با مقیاس رضایت از زندگی، بهزیستی روان‌شناختی و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس حکایت از روایی همگرا و افتراقی دارد. نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج، بیانگر آن است که سیاهه روان‌درمانی مثبت‌نگر در نمونه ایرانی به­منظور ارزیابی برایند روان‌درمانی مثبت‌نگر ابزاری مفید و کاربردی است. کلید واژه‌ها: ساختار عاملی، سیاهه روان‌درمانی، مثبت‌نگر، ویژگی‌های روان‌سنجی https://apsy.sbu.ac.ir/article_96100_a3f07ef8c07cb4762594330e7d66f47e.pdf