دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 9 4 2016 01 21 A comparative study on ability of timing skills in children with learning disabilities and normal children مقایسه توانایی سازمان‌دهی زمانی در کودکان دچار اختلال‌های یادگیری و کودکان عادی 63 78 96443 FA نیما اردلان دانشگاه علامه طباطبایی حمید علیزاده دانشگاه علامه طباطبایی الهام حکیمی راد دانشگاه علامه طباطبایی 0000-0001-6761-5147 Journal Article 2015 06 14 Timing is an important component in cognitive functions which plays fundamental role in all motor-cognitions skills. Aim: Regarding the importance of timing, this research has been conducted in order to examine and compare the timing skills in children with learning disabilities and normal children. Methods: Statistical population consists of students with learning disabilities in third to sixth grade of primary schools in Saqqez in 1393. Research sample was selected in an accessible basis and 28 children with learning disabilities and 41 normal children were distinguished on this basis. The research is based on a comparative scientific method while rhythmic tests of Stambak (1960) were used to examine the timings skills. The raw inputs and data were analyzed based on Independent T test. Results: The results revealed that children with learning disabilities have less ability in timings skills comparing to normal children. Conclusion: Hence, it is necessary to consider this differences and malfunctions in therapeutic strategies. چکیدههدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین توانایی سازمان‌دهی زمانی دیداری و شنیداری در کودکان دچار اختلال یادگیری در مقایسه با کودکان عادی صورت گرفت. روش: روش پژوهش، توصیفی از نوع علی- مقایسه‌ای و جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پایه سوم تا ششم مقطع ابتدایی ارجاع داده شده به‌مراکز اختلال‌های یادگیری پیشتاران و فرزانگان شهرستان سقز به‌تعداد 400 نفر و نیز 2500 دانش‌آموز عادی مدارس ابتدایی در سال 1393 بود. تعداد 28 کودک دچار اختلال یادگیری به‌صورت در دسترس و 41 کودک عادی به‌صورت تصادفی از دو مدرسه پسرانه وحدت و دانش و دو مدرسه دخترانه استقلال 2 و الزهرا به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش، آزمون ضرب آهنگی استامباک 1960 بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد کودکان دچار اختلال‌های یادگیری در مقایسه با کودکان عادی از توانایی سازمان‌دهی زمانی شنیداری و دیداری پایین‌تری برخوردارند. نتیجه‌گیری: با توجه  به سازمان‌دهی زمانی شنیداری و دیداری پایین‌تر کودکان دچار اختلال‌های یادگیری نسبت به کودکان عادی پیشنهاد می‌شود برنامه‌های مداخلاتی جهت بهبود سازماندهی زمانی کودکان دچار اختلال‌های یادگیری طراحی و همچنین در به‌کارگیری مداخله‌ها و راهبردهای درمانی برای این کودکان به این تفاوت‌ها توجه شود. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96443_831e8bf2c62766649e973450be754d86.pdf