دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 2 2017 07 23 Comparing effectiveness of positive parenting and mindfulness on healthy mother-child and sibling relationship in families with an ADHD child اثربخشی فرزندپروری مثبت و ذهن‌آگاهی بر رابطه مادر-فرزند سالم و رابطه همشیران در خانواده‌های دارای کودک دچار کاستی توجه/فزون‌کنشی 7 26 96837 FA سپیده پورحیدری دانشگاه شهید چمران اهواز سودابه بساک نژاد دانشگاه شهید چمران اهواز ایران داوودی دانشگاه شهید چمران اهواز مهناز مهرابی زاده هنرمند دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2016 03 16 Aim: The purpose of the present research was to determine the effectiveness of positive parenting education compared with mindfulness on healthy mother- child and sibling relationships in families with ADHD children. Method: Research method was semi-experimental with pre-test, post-test and follow-up. Statistical population including 68 mothers with an ADHD child who were referred to three private clinics in Ahvaz in South West Iran, namely, Taravat, Rayan and Mehravaran from October 2014 until June 2015. 51 participants were selected according to research criteria and were arranged randomly in two experimental and one control groups. Experimental groups, received positive parenting skills Sanders 1999 and mindfulness training Chaskalon 2011 in eight sessions of 120 minutes duration each. All  groups completed the parent-child relationship scale Pianta, 1994 and the siblings relationship questionnaire Furman & Buhrmester, 1985 in pre-test, post-test and follow-up. The data was analyzed by MANONA. Results: Results showed that the two interventions positive parenting program (F= 31.87, P=0.008) and mindfulness (F=15.87, P=0.04) were effective on increasing the quality of healthy parent- child relationship, but positive parenting program had a more positive effect on mother-child relationship (F=16.00, P=0.011). In siblings relationship only the positive parenting program was effective (F=20.07, P=0.002). Moreover, these results remained constant at follow-up. Conclusion: Positive parenting intervention as a family-focused method concerns the Family system and interactions and is more effective compared to the more person oriented method of mindfulness in improving impaired relationships in families with ADHD child.   چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین میزان تأثیر آموزش فرزندپروری مثبت در مقایسه با ذهن‌آگاهی بر رابطه مادر-فرزند سالم و رابطه همشیران در خانواده‌های دارای فرزند دچار اختلال کاستی توجه/ فزون‌کنشی بود. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری و جامعه آماری شامل 68 مادر دارای فرزند دچار اختلال کاستی توجه/فزون‌کنشی مراجعه کننده به مراکز مشاوره طراوت، رایان و مهرآوران در شهر اهواز از مهر 1393 تا تیر 1394 بود. 51 مادر بر اساس ملاک‌های پژوهش انتخاب و به­شکل تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه جایگزین شدند. گروه‌های آزمایش 8 جلسه 120 دقیقه‌ای، آموزش مهارت‌های فرزندپروری ساندرز 1999 و ذهن‌آگاهی چاسکالون 2011 را دریافت و هر سه گروه قبل و پایان آموزش و در مرحله پیگیری مقیاس رابطه والد-فرزند پیانتا، 1994 و پرسشنامه رابطه همشیران فرمن و برمستر، 1985 را تکمیل کردند. برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل واریانس چندمتغیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد دو مداخله فرزندپروری (87/31=F،008/0=P) و ذهن‌آگاهی (87/15=F،04/0=P) بر کیفیت رابطه مادر-فرزند اثر دارند، اما تأثیر برنامه فرزندپروری مثبت بیش‌تر (16=F، 011/0=P) و از نظر تأثیر بر رابطه بین همشیران نیز، تنها مداخله فرزندپروری مثبت مؤثر است (07/20=F، 002/0=P)؛ و این تأثیرها در مرحله پیگیری هم‌چنان پایدار مانده است. نتیجه‌گیری: از آنجا که مداخله خانواده محور فرزندپروری مثبت، سیستم خانواده و تعاملات موجود در آن را به‌شیوه‌ای مستقیم در کانون توجه قرار می‌دهد، می­توان آن را نسبت به مداخله فرد محور ذهن‌آگاهی روش مؤثرتری برای ارتقای ارتباط‌های آسیب‌دیده در خانواده‌های دارای فرزند دچار اختلال کاستی توجه/ فزون‌کنشی به ­شمار آ­ورد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96837_ed2bb1b904ddabf00a22d93ecdf92526.pdf