دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 Effectiveness of acceptance and commitment therapy on hope and happiness of female adolescents under welfare protection اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امیدواری و شادکامی نوجوانان دختر تحت پوشش بهزیستی 157 174 96850 FA مژگان مرمرچی نیا دپارتمان روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، ایران. محمد رضا ذوقی پایدار دپارتمان روانشناسی-دانشکده علوم انسانی-دانشگاه بوعلی سینا همدان-ایران Journal Article 2016 12 31 Aim: The aim of the current study was to determine the effectiveness of treatment base on acceptance and commitment (ACT) on hope and happiness of female adolescents under the protection of the Hamedan Welfare Organization. Method: The research method was quasi experimental with control group and pre-test, post-test and follow-up design and the statistical population consisted of 73 females in the Taranome Mohabat and the Golhaye Nasim welfare centers. Based on availability, 30 adolescents were selected and placed in two experimental and control groups. Research tools were Snyder's hope Questionnaires (1991) and Oxford's happiness scale (Argyle, 2001). A treatment program based on acceptance and commitment (Hayes and Rose, 2008) was performed on participants. The questionnaires were performed in three stages in both groups. The treatment program was performed for eight sessions of 90 minutes duration once a week for the experimental group. Data was analyzed using analysis of variance with repeated measures. Results: The results showed that the treatment based on acceptance and commitment increased hope (F=4.762, P=0.012), agency thinking (F=6.028, P=0.001), strategic thinking (F=4.403, P=0.017) and happiness (F=3.346, P=0.042).These effects remained constant in the follow-up phase. Conclusion: Since the treatment base on acceptance and commitment leads to psychological flexibility and commitment to perform actions that may lead to a fulfilling, rich and meaningful life, it can be used as an effective intervention method to create and increase hope and happiness of clients, especially adolescent girls. هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امیدواری و شادکامی نوجوانان دختر تحت پوشش بهزیستی بود. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با گروه گواه و طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری و جامعه آماری دختران تحت پوشش بهزیستی همدان به‌تعداد 73 نفر در مراکز گل‌های نسیم و ترنم محبت بود. به‌شکل دسترس 30 نفر از نوجوانان دو مرکز انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شد. ابزار پژوهش پرسشنامه‌های امیدواری اسنایدر، 1991 و شادکامی آکسفورد، 2001 و نیز برنامه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد هیز و روز، 2008 بود. پرسشنامه‌ها در سه مرحله در مورد هر دو گروه و برنامه درمانی طی 8 جلسه 5/1 ساعته، یک‌بار در هفته در مورد گروه آزمایش اجرا شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امیدواری (762/4=F، 012/0=P)، تفکر عاملی (028/6=F، 001/0=P) و تفکر راهبردی (403/4=F، 017/0=P) و شادکامی (346/3=F، 042/0=P) اثر داشته و این تأثیر در مرحله پیگیری پایدار مانده است. نتیجه‌گیری: از آنجا که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به انعطاف­پذیری روان­شناختی و تعهد فرد به انجام اعمالی می­شود که زندگی­ را برای وی کامل، غنی و معنادار می­سازد؛ می‌توان از آن به‌عنوان روش مداخله‌ای مؤثر برای ایجاد و افزایش امیدواری و شادکامی مراجعان به ویژه نوجوانان تحت پوشش بهزیستی استفاده کرد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96850_cb249f3162b3816ad287f3fb416be048.pdf