دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 Confirmatory factor structure of the academic competence evaluation scale in female teenage students ساختار عاملی تأییدی مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی در دانش‌آموزان دختر نوجوان 275 294 96892 FA خدیجه ابوالمعالی الحسینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن سیده شایسته موسوی دانشجوی دانشگاه ازاد اسلامی واحد رودهن مالک میر هاشمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن Journal Article 2017 04 27 Aim: The aim of the study was determining factor structure and psychometric properties of the academic competence evaluation scale in female teenage students. Method: Study design was descriptive and statistical population included female second secondary school students in the city of Tehran in 2016 (N=49421). Using multistage random sampling, 120 students in the first stage and 450 students in the second stage were selected from eight education authorities and from each authority two high schools were selected. The tools of the study were the academic competence evaluation scale by Diperna & Elliott (1999), the achievement emotions questionnaire by Pekrun, Goetz, Titz, & Perry (2002). The GPA of students were also used as a dependent variable. After 25 distorted questionnaires and two outlier subjects were excluded, data analysis was performed using confirmatory factor analysis. Results: Findings related to construct validity of academic competence evaluation scale showed that the correlation coefficient of reading/language skills, mathematics skills, critical thinking skills, interpersonal skills, classroom engagement, motivation and study skills components with negative achievement emotion respectively were -0.446, -0.527, -0.358, -0.321, -0.463, -0.445 & -0.275 and with positive achievement emotion respectively were 0.283, 0.350, 0.346, 0.288, 0.415, 0.480 & 0.374 and significant in 0.001 level. Conclusion: Academic competence evaluation scale has acceptable reliability and validity and that it can be used to assess the academic competence as well as the prevalence of negative emotions in Iranian female teenage students. هدف: هدف پژوهش تعیین ساختار عاملی و ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی در دختران نوجوان بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال 1395 به‌تعداد ۴۹۴۲۱ نفر بود که از میان آن‌ها به روش نمونه‌برداری چندمرحله‌ای تصادفی، ۱۲۰ دانش‌آموز در مرحله اول و 450 دانش‌آموز در مرحله دوم از مناطق یک، دو، چهار، پنج، هفت، دوازده، پانزده، بیست و دو، و از هر منطقه دو دبیرستان شامل توحید، حسنیه، ایران، خواجه عبدالله انصاری، امام جعفر صادق، علوی اسلامی، حضرت فاطمه، الزهراء، حضرت زهرا و سجادیه انتخاب شد. ابزار پژوهش مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی دیپرنا و الیوت (1999)، پرسشنامه هیجان‌های تحصیلی پکران، گوئتز، تیتز و پری (۲۰۰۲) و معدل تحصیلی دانش‌آموزان بود. پس از کنار گذاشتن ۲۵ پرسشنامه مخدوش و ۲ آزمودنی پرت، داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی تحلیل شد. یافته‌ها: یافته­های مربوط به روایی سازه مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی نشان داد ضریب همبستگی مؤلفه‌های مهارت‌های خواندن/زبان، مهارت‌های ریاضی، مهارت‌های تفکر انتقادی، مهارت‌های بین‌فردی، دلمشغولی تحصیلی، انگیزش و مهارت‌های مطالعه با هیجان تحصیلی منفی به‌ترتیب ۴۴۶/۰-، ۵۲۷/۰-، ۳۵۸/۰-، ۳۲۱/۰-، ۴۶۳/۰-، ۴۴۵/۰- و ۲۷۵/۰ و با هیجان تحصیلی مثبت به‌ترتیب ۲۸۳/۰، ۳۵۰/۰، ۳۴۶/۰، ۲۸۸/۰، ۴۱۵/۰، ۴۸۰/۰ و ۳۷۴/۰ در سطح ۰۰۱/۰ معنی­دار است. نتیجه‌گیری: پرسشنامه شایستگی تحصیلی از اعتبار و روایی قابل قبولی برخوردار است و می‌توان از آن در جهت سنجش شایستگی تحصیلی دانش‌آموزان دختر نوجوان و همچنین بررسی میزان شیوع هیجان‌های منفی در آن­ها و درمان استفاده کرد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96892_2bef3c72c385a33251f6c0adb8b6e81d.pdf