دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 12 1 2018 08 23 Effectiveness of group Reality Therapy on love trauma syndrome and overall function of people who failed emotionally اثربخشی واقعیت درمانی گروهی بر نشانگان ضربه عشق و عملکرد کلی افراد شکست خورده عاطفی 83 102 97040 FA زهرا توسلی دانشگاه فردوسی مشهد حمید رضا آقامحمدیان شعرباف استاد دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-4926-5347 زهره سپهری شاملو استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد مجید شهسواری دانشگاه علامه طباطبایی تهران Journal Article 2017 11 11 Aim: The present study aim was to determine the effectiveness of group Reality Therapy on love trauma syndrome and overall performance assessment of people failed emotionally. Methods: This quasi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group and one- month follow-up. The population consisted of 88 female students referring to the Student Consultation Center of Ferdowsi University of Mashhad from November 2016 to February 2017. Among them, 20 students who acquired scores equal to or higher than the cut-off point of 115 on the Dehghani’s Inventory of Love Trauma Syndrome (2010), and the cut-off point of 50 on the American Psychiatric Association’s Assessment of Global Functioning (2013) Scale were selected and assigned to experimental and control groups. The experimental group received William Glaser’s (1999) Reality Therapy group interventions for 8 sessions of 120 minutes. Data were analyzed using mixed variance analysis with repeated measurement. Results: Group Reality Therapy could significantly reduce love syndrome of patients failed emotionally (F=21.32, P= 0.001), and increase their overall performance score (F=29.36, P=0.05) and the treatment result in the one-month follow-up period was consistent for both the love trauma syndrome questionnaire and overall functioning. Conclusion: Since Reality Therapy method increases the sense of responsibility and self-control of one’s own life, increasing these variables can reduce these symptoms; therefore, group Reality Therapy can be an effective approach to reduce love trauma syndrome and increase the overall functioning of people who failed emotionally هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی رویکرد واقعیت درمانی گروهی بر نشانگان ضربه عشق و سنجش عملکرد کلی افراد شکست خورده عاطفی بود. روش: روش پژوهش نیمه ‌آزمایشی با گروه گواه، پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری یک ماهه و جامعه آماری 88 دانشجوی دختر مراجعه‌ کننده به مرکز مشاوره دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد در بازه زمانی آبان تا بهمن ماه 1395 بود. از میان آن‌ها 20 دانشجو که نمره‌های مساوی یا بالاتر از نقطه برش 115 از پرسشنامه نشانگان ضربه عشق دهقانی (1389) و نقطه برش 50 در مقیاس سنجش عملکرد کلی انجمن روان‌پزشکی آمریکا (2013) را کسب کرده بودند؛ انتخاب و در گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. دانشجویان گروه آزمایش مداخله گروهی واقعیت درمانی ویلیام گلاسر (1999) را هفتگی در 8 جلسه 120 دقیقه‌ای دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط با تکرار سنجش تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که واقعیت درمانی گروهی نشانگان ضربه عشق افراد شکست خورده عاطفی را کاهش (32/21 =F، 001/0 =P)، نمره عملکرد کلی آ‌ن‌ها را افزایش داده (36/29 =F، 05/0 =P) و نتیجه درمان در دوره پیگیری یک ماهه پایدار مانده است. نتیجه‌گیری: از آنجا که واقعیت ‌درمانی گروهی باعث افزایش مسئولیت‌پذیری و حس کنترل فرد بر زندگی خویش می‌شود و افزایش این متغیرها می‌تواند بر متغیرهای یادشده مؤثر واقع شود؛ بنابراین می‌توان واقعیت درمانی گروهی را روش موثری برای کاهش نشانگان ضربه عشق و افزایش عملکرد کلی افراد شکست خورده عاطفی دانست. https://apsy.sbu.ac.ir/article_97040_3e3635ccb64f1f59ac3a220ae0caf096.pdf