دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 12 2 2018 11 22 Effectiveness of Mindfulness training compared to Emotion Regulation on the compatibility of students with ADHD اثر بخشی آموزش مدیریت رفتار کلاسی به معلمان بر کاهش علائم کاستی توجه/فزون کنشی و قلدری دانش‌آموزان 203 222 97056 FA طاهره سام خانیانی دانشجوی مقطع دکتری روان شناسی تربیتی دانشگاه آزاد بابل سپیده سوکی شهیدبهشتی Journal Article 2017 02 26 Aim: The study aim was to determine effectiveness of Mindfulness training and Emotion Regulation on the adjustment of ADHD students. Methods: Method was quasi-experimental with control group, pretest, posttest, and one-month follow-up. Statistical population consisted of 341 male students who were referred to the counseling center of Education Administration of Eslamshahr town in 2017-2018. Of these, 45 students aged 14 to 16 with the highest scores in Connors, Erhardt and Sparrow Scale of Attention Deficit Hyperactivity Disorder (1999) and the lowest scores in the Adjustment Scale of Sinha and Singh's 1993, were selected and assigned randomly to either an experimental or a control group. Kabat-Zinn’s (1992) Mindfulness training and Emotion Regulation of Alan, McHugh and Barlow (2009) were conducted on the experimental groups (90 minutes once a week for 8 weeks). Results: Results indicated that Mindfulness (F=8.89, P=0.006) and Emotion Regulation training (F=12.54, P=0.001) were effective on improving adjustment, and Emotion Regulation (F=16.59, P=0.001) could reduce symptoms of attention deficit/ hyperactivity disorder and that these effects remained stable in the follow-up phase. Conclusion: Since the training of emotional regulation is directly influencing the interaction of the individual with his peers as well as the community and on the other hand it seems that emotional regulation may consist of certain components of Mindfulness as well, compared to the latter, Emotion Regulation may be considered as a more effective treatment to improve the level of compatibility and reduce the symptoms of attention deficit/hyperactivity of students. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی آموزش مدیریت رفتار کلاسی به معلمان بر کاهش علائم کاستی توجه/فزون کنشی و قلدری دانش‌آموزان بود. روش:روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با گروه گواه و طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ‌ماهه و جامعه آماری معلمان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهر تهران در سال 97-1396 بود که تعداد 50 نفر بر اساس روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت دو ماه در 8 جلسه آموزش مدیریت رفتاری شرکت کردند، در حالی که گروه گواه تحت هیچ مداخله‌ای قرار نگرفتند. ابزار پژوهش مقیاس قلدری ایلی نویز (2001) و پرسشنامه کاستی توجه/فزون‌کنشی کانرز، ایرهارد و اسپارو (1999) و برنامه آموزش مدیریت رفتار کلاسی پاراسنسان (2012) بود. به منظور بررسی فرضیه‌های پژوهش از روش تحلیل اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. یافته‌ها:نتایج نشان داد آموزش مدیریت رفتار کلاسی به معلمان بر کاهش علائم کاستی توجه/فزون کنشی (80/29=F، 001/0=P)، زد و خورد (45/19=F، 001/0=P) و قلدری (55/11=F، 001/0=P) دانش‌آموزان تأثیر داشتو این تأثیرها در مرحله پیگیری نیز پایدار میماند. نتیجه‌گیری:با توجه به نتایج به دست آمده، استفاده از راهکارهای مدیرت رفتار کلاسی در کارگاه‌های آموزشی به منظور کاهش قلدری و کاستی توجه/فزون کنشی دانش‌آموزان پیشنهاد می‌شود. https://apsy.sbu.ac.ir/article_97056_3ba0b7e179d9cf11cbbbdd30a4cc5988.pdf