دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 13 1 2019 07 23 Prediction of children’s behavioral problems based on mothers’ parenting styles, emotional expressiveness, emotional control and ambivalence towards emotional expressiveness پیش بینی مشکلات رفتاری کودکان بر مبنای سبک‌های والدگری، ابرازگری هیجان، کنترل هیجان و دوسوگرایی در ابراز هیجان مادران 7 31 97141 10.29252/apsy.13.1.7 FA ملیحه یونسی سینکی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران بهروز دولتشاهی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی Journal Article 2018 09 09 Aim: The purpose of this study was to determine relationship between<br />parenting styles, emotional expressiveness, emotional control and<br />ambivalence towards emotional expressiveness of mothers who have<br />children with behavioral problems. Methods: Research method was<br />descriptive-correlational and statistical population included all third to sixth<br />grade students (nine to 12 years of age) in districts one, five and seven of the<br />City of Tehran municipality. Five schools were chosen, namely, Aftab<br />Azarin, Imam Musa Kazem, 13th Aban, Shahid Cheraghi and Kalam Mehr<br />in the academic year of 2016-2017 (N=1743). Of these, 200 students (102<br />boys and 98 girls) who met entrance criteria were selected based on<br />availability. Sample size was determined using Rhine’s (1991) formula for<br />sample size, .Each child had earned a T score more that 63 on the<br />Achenbach’s Child Behavior Check List. The Alabama Parenting<br />Questionnaire-Child Form (1991) was filled out by children, The King and<br />Emmons’s Emotional Expressive Questionnaire (1990), Roger and<br />Nesshoever’s Emotional Control Questionnaire (1987), and King and<br />Emmons’s Ambivalence Over Emotional Expressiveness Questionnaire<br />(1990) were filled out by mothers .Correlations and regression analyses were<br />used for data analysis. Results: The results indicated that the study variables<br />were able to predict 20.8 % of the variance of children's behavioral problems<br />(F= 4.494, P= 0.0001). In dimensions of parenting, father participation had<br />the highest predictive power (β= -0.194, P= 0.009). In emotional<br />expressiveness, negative emotional expressiveness component (β= 0.162, P=<br />0.026), in emotional control, the benign control component (β= 0.200, P=<br />0.009) and the ambivalence over positive emotional expressiveness were<br />able to predict behavioral problems (β=0.275, P= 0.003). Conclusions: Since<br />parenting styles, emotional expressiveness, emotional control and<br />ambivalence over emotional expressiveness in mothers can be effective in<br />predicting children's behavioral problems, these variables can be used in<br />interventions to prevent and treat behavioral problems of these children and<br />to teach mothers correct ways of expressing emotions. هدف: هدف پژوهش تعیین ارتباط میان سبک‌های والدگری، ابرازگری هیجان، کنترل هیجان و دوسوگرایی در ابراز هیجان مادران با مشکلات رفتاری کودکان بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر پایه سوم تا ششم 12-9 ساله مقطع ابتدایی مناطق 1، 5 و 7 شهر تهران از 5 مدرسه آفتاب آذرین، امام موسی کاظم، 13 آبان، شهید چراغی و کلام مهر به تعداد 1743 در سال تحصیلی 96-95 بود. حجم نمونه بر اساس قاعده رین 1991، تعداد 200 دانش‌آموز تعیین شد. سپس به روش در دسترس 102 پسر و 98 دختر که واجد ملاک‌های پژوهش بودند و نمره T بیشتر از 63 را از سیاهه رفتاری کودک آخنباخ 1979، کسب کرده بودند؛ انتخاب شدند. پرسشنامه ابعاد والدگری آلاباما نسخه کودک 1991، توسط کودکان و پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز 1990، کنترل هیجانی راجر و نسشوور 1987 و دوسوگرایی در ابرازگری هیجانی کینگ و امونز 1990 توسط مادران تکمیل شد. برای تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که متغیرهای پژوهش قادرند که 8/20 درصد از واریانس مشکلات رفتاری کودکان را پیش بینی کنند (494/4 =F، 0001/0 =P). در ابعاد والدگری، مشارکت پدر قدرت پیش بینی بیشتری را داشت (194/0- =β، 009/0 =P). در ابرازگری هیجان، مؤلفه ابراز هیجان منفی (162/0 =β، 026/0 =P)، در کنترل هیجان مؤلفه مهار خوش خیم (200/0 =β، 009/0 =P) و دوسوگرایی در ابراز هیجان مثبت نیز توانایی پیش بینی مشکلات رفتاری را داشتند (275/0 = β، 003/0 =P). نتیجه‌گیری: از آنجا که سبک‌های والدگری، ابرازگری هیجان و کنترل هیجان و دوسوگرایی در ابراز هیجان مادران می‌تواند در پیش بینی مشکلات رفتاری کودکان مؤثر باشد؛ بنابراین برای پیشگیری و درمان مشکلات رفتاری این کودکان می‌توان متغیرهای مذکور را نیز هدف قرار داد و سبک‌های والدگری و شیوه درست ابراز هیجان را به مادران آموخت https://apsy.sbu.ac.ir/article_97141_9fbc647302729488989e56a8f4ad5252.pdf