دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 13 2 2019 10 23 Effectiveness of Emotional Regulation Training in improving adaptability and social adequacy of students with learning disabilities اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر بهبود سازگاری و کفایت اجتماعی دانش‌آموزان دچار ناتوانی یادگیری 229 250 97202 10.29252/apsy.13.2.229 FA یوسف دهقانی استادیار رواشناسی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران صادق حکمتیان فرد کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران 0000-0001-9775-8966 لیلا کامران کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران Journal Article 2018 12 04 Aim: Research aim was to determine the effectiveness of Emotion Regulation<br />Training on improving social, emotional and educational adjustment and social<br />quality of students with learning disabilities. Methods: Research method was<br />quasi-experimental with control, experimental group and pretest, posttest, and<br />a 2 months follow up. The statistical population consisted of 497 third to sixth<br />grade female and male primary school students with a variety of learning<br />disabilities who were referred to the Center for Learning Disabilities of Bushehr<br />province’s Department of Education during the 2017-2018 school year. Of<br />these, using convenience sampling and considering the requirements of the<br />research project, 148 students were short-listed in the first stage, and of these,<br />40 students were selected and assigned to an experimental group and a control<br />group. The measurement tools were Singha and Sing Compatibility<br />Questionnaire 1993 and Fellner, Lease & Philips Social Competence Scale<br />1990. Questionnaires were administered to both groups in three phases. The<br />experimental group went through eight ninety-minute sessions of Emotion<br />Regulation Training, once a week using the method developed by Allen,<br />McHugh and Barlow 2009. Data was analyzed using mixed variance analysis<br />with repeated measures design. Results: Findings showed that Emotion<br />Regulation Training has a significant effect on improving social adjustment (F=<br />4.218, P= 0.025), educational adjustment (F= 5.802, P= 0.002), emotional<br />adjustment (F= 5.472, P= 0.036), and social adequacy (F= 5.463, P= 0.015) of<br />students with learning disabilities, and this effect remains unchanged in the<br />two-month follow-up phase. Conclusion: Since Emotion Regulation Training<br />helps improve the individuals’ interactions with peers and increases their<br />awareness, acceptance and emotional expression, such training can be used as<br />an effective intervention method to improve social, emotional and educational<br />adjustment and social adequacy of students with various learning disabilities<br />and also students with similar disabilities.  هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر بهبود سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی و کفایت اجتماعی دانش‌آموزان دچار ناتوانی یادگیری بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی، با گروه گواه و طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دو ماهه و جامعه آماری کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر پایه سوم تا ششم دوره ابتدایی دچار انواع ناتوانی یادگیری مرکز اختلال یادگیری آموزش و پرورش بوشهر به تعداد 497 نفر در سال تحصیلی 97-1396 بود. از میان آن‌ها به ‌روش نمونه‌گیری در دسترس ابتدا 148 نفر که ویژگی‌های لازم را داشتند؛ فهرست و سپس 40 نفر انتخاب و در گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری سینها و سینگ 1993، مقیاس کفایت اجتماعی فلنر و لیس و فیلیپس 1990 بود که در سه مرحله در هر دو گروه و برنامه آموزشی تنظیم هیجان آلن، مک‌هاگ و بارلو 2009 بود که طی 8 جلسه 5/1 ساعته، یکبار در هفته در گروه آزمایش اجرا و داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد؛ آموزش تنظیم هیجان بر بهبود سازگاری اجتماعی (۲18/4 =F، ۰25/0 =P)، سازگاری تحصیلی (802/5 =F، ۰02/0 =P)، سازگاری هیجانی (472/5 =F، 036/0 =P) و کفایت اجتماعی (463/5 =F، 015/0 =P) دانش‌آموزان دچار ناتوانی یادگیری اثر داشته و این تأثیر در مرحله پیگیری دو ماهه پایدار مانده است. نتیجه‌گیری: از آنجا که آموزش تنظیم هیجان سبب ارتقاء تعامل فرد با همسال‌ها، افزایش آگاهی، پذیرش و ابراز هیجان‌های او می‌شود؛ می‌توان از آن به‌عنوان روش مداخله‌ای مؤثری برای بهبود سازگاری اجتماعی، هیجانی و تحصیلی و کفایت اجتماعی دانش‌آموزان دچار انواع ناتوانی یادگیری و نیز دچار ناتوانی‌های مشابه استفاده کرد  https://apsy.sbu.ac.ir/article_97202_cd37f162f7c1af2071faeae5301ec801.pdf