دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 13 4 2020 02 20 Prediction of resilience based on cognitive regulation of emotion and guilty feeling in women with breast cancer پیش بینی تاب آوری بر اساس تنظیم شناختی هیجان و احساس گناه در زنان دچار سرطان پستان 509 526 97262 10.29252/apsy.13.4.509 FA امیرمحمد عارفپور دپارتمان رادیوانکولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران فرشته سادات شجاعی دانشگاه آزاد تهران مرکز هدی مهدوی دپارتمان رادیوانکولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران محمد حاتمی گروه روانشناسی دانشگاه خوارزمی Journal Article 2018 10 23 Aim: The purpose of this study was to determine the role of cognitiveemotion<br />regulation and guilty feelings on disease resilience in women with<br />breast cancer. Method: The research method was correlational descriptive<br />and the statistical population was all patients with breast cancer referred to<br />Firoozgar Hospital, and Easts special medical center affiliated to Foundation<br />of Special Diseases, in Tehran city, that were 381 patients in 2016-2017. From<br />this population, 120 patients were selected as the sample through convenience<br />sampling. The instruments were Resilience Questionnaire (Conor-Davidson,<br />2003), Cognitive-Emotion Regulation Questionnaire (Garnefski, 2001), and<br />Guilty Feelings Scale (Kauger and Jones, 1992). Data were analyzed using<br />multiple linear regression. Results: The results indicated that negative<br />emotion regulation (β= -0.25, P= 0.03), and guilty feelings (β= -0.29, P= 0.02)<br />had a significant negative correlation with resilience. However, positive<br />emotion regulation had a significant positive correlation with resilience (β=<br />0.44, P= 0.001). Conclusion: Regulation of two factors of emotional control<br />and guilty feelings of patients with breast cancer affect their mental health<br />positively and may be predictive of their resilience improvement. Therefore,<br />psychological interventions along with medical treatments can be beneficial<br />for cognitive-emotion regulation, reducing guilty feelings, and increasing<br />resilience in breast cancer patients, and also other patients. هدف: هدف پژوهش تعیین نقش تنظیم شناختی هیجان و احساس گناه بر تاب آوری بیماری در زنان دچار سرطان پستان بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری کلیه بیماران دچار سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستان فیروزگر و مرکز پزشکی خاص شرق وابسته به بنیاد امور بیماری های خاص واقع شهر تهران به تعداد 381 بیمار در سال 1396-1395 بود. از این جامعه تعداد 120 زن با روش نمونه ‌گیری در دسترس انتخاب شد ابزارهای پژوهش پرسشنامه تاب آوری کونور-دیویدسون 2003، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجانی گارنفسکی 2001 و مقیاس احساس گناه کوگلر و جونز 1992بود. پرسشنامه‌ مخدوش و داده‌های پرت وجود نداشت و داده‌ها با استفاده از رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شد. یافته‎ها: نتایج نشان داد که تنظیم هیجان منفی (25/0- =β، 03/0 =P) و احساس گناه (29/0- =β، 02/0 =P) با تاب آوری رابطه منفی و تنظیم هیجان مثبت (44/0 =β، 001/0 =P) با تاب آوری رابطه مثبت دارد. نتیجه‌گیری: از آنجا که تنظیم دو عامل کنترل هیجان و احساس گناه در بیماران دچار سرطان پستان اثر مثبتی در بهداشت روانی آن‌ها دارد و پیش بینی کننده بهبود تاب آوری آن‌ها است؛ از این رو، درمانگران می توانند از مداخلات روان‌شناختی برای تنظیم شناختی هیجان، کاهش احساس گناه و افزایش تاب آوری بیماران دچار سرطان پستان در کنار درمان­های پزشکی سود جویند. https://apsy.sbu.ac.ir/article_97262_9bfb9b2820b6c0d1d3c643f5bd8fe703.pdf