دانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318220140823The effectiveness of mindfulness based on stress reduction program on quality of life and pain in patients with breast cancerاثربخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بر کیفیت زندگی و میزان درد در بیماران دچار سرطان پستان96071FAمهرداداکبریدانشگاه پیام نوراحمدعلی پوردانشگاه پیام نورحسینزارعدانشگاه پیام نورعبدالکریمشیخیدانشگاه پیام نورJournal Article20150712Abstract
Aim: This study aimed to determine the effectiveness of training programs mindfulness based stress reduction on quality of life and pain in breast cancer patients was conducted. Method: Method of this study was semi- experimental and control groups pre-test, post-test and 2 months follow up and theirs population were 216 patient with breast cancer in oncology section of Dr Ganjavian’s hospital in city of Dezful. Among this patients 34 person who are eligible for this study, were randomly selected and matched into two 17 subject experiment and control group. Experiment group received 8 session weekly (per week 1/5 hour) training program. Both group before, after and two months after the program, completed the brief pain inventory (Cliland, 1991) and quality of life questionnaire (Arenson, 1987). Findings: The results showed that the program improves quality of life and reduce pain in patients with breast cancer and the impact on the follow up stage has survived. Conclusion: Because the mindfulness based stress reduction intervention program improves quality of life and reduce the pain, in breast cancer patients, thus the establishment of counseling and psychotherapy centers in hospital and oncology centers is required. This method can be used alternative medical treatment.
Key words: breast cancer, mindfulness, pain, quality of lifeچکیدههدف: این مطالعه با هدف تعیین میزان اثربخشی آموزش برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بر کیفیتزندگی و میزان درد در بیماران دچار سرطان پستان انجام شد. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با گروه گواه و طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 2 ماهه و جامعه آماری کلیه بیماران دچار سرطان پستان بخش انکولوژی بیمارستان دکتر گنجویان شهرستان دزفول بهتعداد 216 بود. از میان آنها 34 بیمار واجد شرایط این پژوهش انتخاب و پس از همتاسازی بهصورت تصادفی در دو گروه 17 نفری آزمایش و گواه جایگزین شد. گروه آزمایش برنامه آموزشی را در 8 هفته 5/1 ساعته دریافت کرد. هر دو گروه قبل، بعد و دو ماه پس از اجرای برنامه، پرسشنامه مختصر شدت درد کلیلند (1991) و کیفیت زندگی آرنسون 1987را تکمیل کردند. یافتهها: نتایج نشان داد آموزش برنامه مذکور باعث بهبود کیفیت زندگی و کاهش شدت درد در بیماران دچار سرطان پستان شده و این تأثیر در مرحله پیگیری نیز پایدار مانده است. نتیجهگیری: چون برنامه مداخله کاهش استرس بر پایه ذهنآگاهی باعث بهبود کیفیت زندگی و کاهش درد بیماران دچار سرطان میشود؛ بنابراین لازم است با تأسیس مراکز مشاوره و رواندرمانی در بیمارستانها و مراکز سرطانشناسی، از این روش نیز در کنار درمانهای پزشکی استفاده شود. کلیدواژهها: درد، ذهنآگاهی، سرطان پستان،چکیدههدف: این مطالعه با هدف تعیین میزان اثربخشی آموزش برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بر کیفیتزندگی و میزان درد در بیماران دچار سرطان پستان انجام شد. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با گروه گواه و طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 2 ماهه و جامعه آماری کلیه بیماران دچار سرطان پستان بخش انکولوژی بیمارستان دکتر گنجویان شهرستان دزفول بهتعداد 216 بود. از میان آنها 34 بیمار واجد شرایط این پژوهش انتخاب و پس از همتاسازی بهصورت تصادفی در دو گروه 17 نفری آزمایش و گواه جایگزین شد. گروه آزمایش برنامه آموزشی را در 8 هفته 5/1 ساعته دریافت کرد. هر دو گروه قبل، بعد و دو ماه پس از اجرای برنامه، پرسشنامه مختصر شدت درد کلیلند (1991) و کیفیت زندگی آرنسون 1987را تکمیل کردند. یافتهها: نتایج نشان داد آموزش برنامه مذکور باعث بهبود کیفیت زندگی و کاهش شدت درد در بیماران دچار سرطان پستان شده و این تأثیر در مرحله پیگیری نیز پایدار مانده است. نتیجهگیری: چون برنامه مداخله کاهش استرس بر پایه ذهنآگاهی باعث بهبود کیفیت زندگی و کاهش درد بیماران دچار سرطان میشود؛ بنابراین لازم است با تأسیس مراکز مشاوره و رواندرمانی در بیمارستانها و مراکز سرطانشناسی، از این روش نیز در کنار درمانهای پزشکی استفاده شود. کلیدواژهها: درد، ذهنآگاهی، سرطان پستان، کیفیت زندگیhttps://apsy.sbu.ac.ir/article_96071_9f5c2f346de52c77f162838fdda18c06.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318220140823Effectiveness of group training concepts of Bowen’ systemic approach on mothers’ differentiationاثربخشی آموزش گروهی مفاهیم رویکرد سیستمی بوئن بر تمایزیافتگی مادران96080FAمهدیههاشمیدانشگاه آزاد اسلامیعلیزاده محمدیدانشگاه شهید بهشتیجمشیدجرارهدانشگاه شهید رجاییJournal Article20150712Abstract
Aim: Aim of study was determine rate of the effectiveness of group training concepts of Bowen’ systemic approach on mothers’ differentiation. Methods: Methods was quasi experimental with pretest, posttest and a follow up of two months and the statistical community were all women living in Fajr city the number of 430 persons in 2012 years. 150 mothers with children aged 5 to 12, who had criteria for our study, were selected randomly and from among them, 30 women randomly were replaced in two groups experimental group (N= 15) and control group (N= 15). Experimental group received 17 sessions education of Bowen’ systemic approach within eight weeks, every session was 90-minutes. Both group completed Askwron (2003) questionnaire. Data processing was used with covariance analysis and repeated measurement analysis. Results: Results showed concepts teaching of Bowen’ systemic approach in experimental group has significant affect on the overall score of differentiation, emotional reactivity, emotional escape and emotional fusion with others, but did not significant effect on ego status compare with the control groups. Also follow up after two months showed significant effect on all of subscales in experimental group. Conclusion: Due to Bowen’ systematic approach as effective approach on mothers’ differentiation, it can be used to increase the rate of maternal differentiation in Iranian community.
Keywords: Bowen’ systemic approach, differentiation, group training, mothersچکیده هدف: هدف پژوهش تعیین میزان اثربخشی آموزش گروهی مفاهیم رویکرد سیستمی بوئن بر تمایزیافتگی مادران بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 2 ماهه و جامعه آماری 430 مادر ساکن در شهرک فجر در سال 1391 بود. از این تعداد، مدیر شهرک از150 مادر که معیارهای این پژوهش را داشتند دعوت کرد که در سالن همایش حضور یابند. سپس اسامی مادران مایل به همکاری، داخل کیسه ریخته و 30 مادر از طریق قرعهکشی انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه جایگزین شد. ابزار پژوهش پرسشنامه تمایزیافتگی اسکورون 2003 بود و مداخله در 17 جلسه، هر جلسه 90 دقیقه در هفته یکبار اجرا شد. یافتهها: نتایج نشان داد آموزش مفاهیم رویکرد سیستمی بوئن بر نمره کلی تمایزیافتگی، واکنشپذیری هیجانی، گریزعاطفی، همآمیختگی عاطفی با دیگران، تاثیر داشته ولی برخرده مقیاس جایگاه من تاثیری نداشته است. نتایج دادهها بعد از دو ماه در همه خرده مقیاسها تفاوت معنیدار با گروه گواه و پایداری اثر آموزش در گروه آزمایش را نشان داد. نتیجهگیری: چون آموزش تمایزیافتگی میتواند به استقلال فرزندان و رضایت خانوادگی زوجها کمک کند، پیشنهاد میشود از رویکرد سیستمی بوئن بهعنوان رویکردی اثربخش در افزایش میزان تمایزیافتگی مادران و موارد مشابه استفاده شود.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96080_a14030443a18aec49b3a1b24434d61ff.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318220140823Efficacy of dialectical behavior therapy on perceived stress, self-efficacy and quality of life in women with breast cancerاثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر استرس ادراکشده، خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران دچار سرطان پستان96090FAهاجرحاجی احمدیدانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)حسنشمس اسفندآباددانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)علیرضاکاکاونددانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)Journal Article20150712Abstract
Aim: The aim of this study was to determine the effectiveness of dialectical behavior therapy, on perceived stress, self-efficacy, and quality of life in women with breast cancer. Methods: The study method was quasi-experimental with pre and post test and a follow up of two months. The statistical population consisted of 120 patients recently diagnosed with cancer among 1200 patients referred to the oncology department of the diagnostic and therapeutic center of Haftom-e-Tir hospital in the year 2013 and 30 patients were chosen via accessible sampling and were divided randomly to either a control (N=15) or an experimental (N=15) group. The experimental group received eight weekly sessions of intervention, each session lasting 120 minutes. The research instruments were Cohen, Kamarck & Mermelstein's perceived stress scale (1983), the general self-efficacy scale (Scherer and Maddox, 1982) and the quality of life questionnaire published by the European Research Organization (Aaronson, 1987). Results: Results revealed that dialectical behavior therapy was effective in decreasing perceived stress as well as increasing self-efficacy and quality of life in women with breast cancer in the experimental group and that these effects were consistent two months after the termination of the intervention. The control group showed no significant changes at any of the three evaluation phases. Conclusion: Results indicated that using dialectical behavior therapy could be useful for decreasing perceived stress and increasing self-efficacy and quality of life in breast cancer patients.
Key words: behavior therapy, dialectical, quality of life, perceived stress, self-efficacyچکیدههدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر استرس ادراکشده، خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران دچار سرطان پستان بود. روش: روش مطالعه نیمهآزمایشی با گروه گواه و طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه و جامعهآماری کلیهی زنان مراجعهکننده به بخش آنکولوژی مرکز تشخیصی- درمانی بیمارستان هفت تیر تهران بهتعداد 1200 نفر بود که120 نفر آنها از مراجعان تازه تشخیص در سال 1392 بودند. پس از مصاحبه 30 نفر که ملاکهای ورود به پژوهش را داشتند، بهصورت در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه جایگزین شد.ند ابزار پژوهش، پرسشنامههای استرس ادراکشده کوهن، کامارک و مرملستین (1983)، خودکارآمدی شرر و مادوکس (1982؛ نقل از ملکی پیربازاری، نوری و صرامی،1390) و ویراست سوم پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان پژوهشهای اروپایی آرونسون (1987؛ نقل از صفایی، دهکردی و طباطبایی، 1386) بود. گروه آزمایش 8 جلسه 2 ساعته هفتهای یکبار آموزش دید. یافتهها: نتایج نشاندهنده اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی در کاهش استرس ادراکشده و افزایش خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران بود و اثر آن پس از 2 ماه نیز باقیماند. نتیجهگیری: از رفتار درمانی دیالکتیکی میتوان بهعنوان روش موثری برای کاهش استرس، افزایش خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران دچار سرطان استفاده کرد. کلیدواژهها: استرس ادراکشده، خودکارآمدی، دیالکتیکی، رفتار درمانی ، کیفیت زندگیhttps://apsy.sbu.ac.ir/article_96090_70e9946a93c99bc65e47df1a9067e8af.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318220140823Factor structure and psychometric properties of the positive psychotherapy inventory (PPTI)ساختار عاملی و ویژگیهای روانسنجی سیاهه رواندرمانی مثبتنگر96100FAشهریارشهیدیدانشگاه شهید بهشتی0000-0003-2269-7462مهدیخانجانیدانشگاه شهید بهشتیجلیجفتح آبادیدانشگاه شهید بهشتیمحمدعلیمظاهریدانشگاه شهید بهشتیامیدشکریدانشگاه شهید بهشتیJournal Article20150712Abstract
Aim: Aim of present study is an attempt to examine the factor structure and psychometric properties of the positive psychotherapy inventory among students of Shahid Beheshti University. Methods: Method research was correlational and statistical population were 976 (647 female and 329 male) students that selected as research sample by full enumeration. The instruments included the positive psychotherapy inventory Rashid & Seligman (2013), the satisfaction with life scale Diener, Emmons, Larsen & Griffin (1985), The Ryff short form psychological well-being Ryff (1989), and the depression, anxiety and stress scale Lovibond (1995). The factor validity of the PPTI, by confirmatory and exploratory analysis methods and internal consistency by Cronbach's alpha were obtained. Results: From the 25 items initially included in the research process, 3 items were omitted due to lack of any significant correlation. The analysis of the principle components via varimax rotation revealed that the PPTI consists of five components (positive emotions, engagement, meaning, relationships and accomplishment). The reliability of the inventory was estimated at 0.84. Furthermore, the correlation between this inventory and the satisfaction with life, psychological well-being and depression, anxiety and stress scales demonstrates the inventory’s concurrent and discriminant validity. Conclusion: In sum, the results demonstrated the applicability of the PPTI to the Iranian sample to evaluate the outcome of positive psychotherapy.
Keywords: factor structure, Positive attitude, psychometric properties, psychotherapy inventoryچکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف آزمون ساختار عاملی و ویژگیهای روانسنجی سیاهه رواندرمانی مثبتنگر در بین دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی انجام شد. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری تعداد 976 دانشجو شامل 647 دختر و 329 پسر بود که با روش تمام شمار انتخاب شد. ابزارهای پژوهش، سیاهه رواندرمانی مثبتنگر رشید و سلیگمن (2013)، مقیاس رضایت از زندگی داینر، امونز، لارسن و گریفین (1985)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (1989) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس لاویباند (1995) بود. روایی عاملی این سیاهه با روشهای تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و همسانی درونی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بهدست آمد. یافتهها: از مجموع 25 سؤال اولیه، سه سؤال به دلیل عدم همبستگی، حذف شد و تحلیل مؤلفههای اصلی با استفاده از چرخش واریماکس نشان داد سیاهه مذکور از پنج عامل هیجانهای مثبت، تعهد، معنی، روابط و موفقیت تشکیل شده و میزان اعتبار 84/0 است. همبستگی این سیاهه با مقیاس رضایت از زندگی، بهزیستی روانشناختی و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس حکایت از روایی همگرا و افتراقی دارد. نتیجهگیری: در مجموع نتایج، بیانگر آن است که سیاهه رواندرمانی مثبتنگر در نمونه ایرانی بهمنظور ارزیابی برایند رواندرمانی مثبتنگر ابزاری مفید و کاربردی است. کلید واژهها: ساختار عاملی، سیاهه رواندرمانی، مثبتنگر، ویژگیهای روانسنجیhttps://apsy.sbu.ac.ir/article_96100_a3f07ef8c07cb4762594330e7d66f47e.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318220140823Comparison of psychological hardiness and style of defense mechanisms in hemodialysis patients and healthy subjectsمقایسهی سرسختی روانشناختی و نوع مکانیسم دفاعی در افراد تحت درمان با همودیالیز و افراد عادی96112FAطیبهسلطانیدانشگاه علامه طباطباییعفتخلیلیدانشگاه علامه طباطباییفرامرزسهرابیدانشگاه علامه طباطباییJournal Article20150712Aim: The aim of this study was to determine the comparison of hardiness and defense style mechanisms in patients receive hemodialysis and healthy subjects. Method: An ex post facto design was used. 100 patients undergoing hemodialysis in Ashrafi Esfahani and Sevom-e- Shaban’ hospitals in district 12 of Tehran and also 100 normal individual from the same part were selected using available sampling methods. The Psychological hardiness test Kyamrsy (2006) and the defense mechanisms test Andrews, Singh, and Bond (1993) were administrated. Data were analyzed using t-test independent samples and Pearson correlation. Results: Lower level of hardiness was found for patients. Two groups didn’t have difference in using mature defense mechanisms but patients used more neurotic defense mechanisms than healthy group. Normal people used more immature defense mechanisms than patients. There was a strong connection between the increase of mature defense and increase of hardiness in both groups. Conclusion: Improving hardiness trait can reduce prevalence of this disorder. Also recognition of inappropriate defense patterns, with emphasis on the effects psychological factors can lead to special treatment in order to adjust defensive patterns.
Key words: defense mechanism, hemodialysis, psychological hardinessهدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین و مقایسهی میزان سرسختی و نوع مکانیسم دفاعی بیماران تحت درمان همودیالیز و افراد سالم بود. روش: روش مطالعه علیمقایسهای و نمونه پژوهش 100 بیمار تحت درمان همودیالیز مراجعهکننده به دو بیمارستان سوم شعبان و شهید اشرفی اصفهانی در منطقهی 12 تهران و همچنین 100 نفر افراد عادی ساکن همان منطقه بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به آزمونهای سرسختی روانشناختی کیامرثی (1385) و مکانیسم دفاعی اندروز، سینگ و باند (1993) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از آزمون t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد میزان سرسختی روانشناختی این بیماران پایینتر از افراد عادی است. در مورد استفاده از مکانیسم دفاعی رشد یافته، بین افراد تحت درمان همودیالیز و افراد عادی تفاوت معنیداری مشاهده نشد. استفاده از سبکدفاعی روانآزرده در افراد تحت درمان همودیالیز رایجتر از افراد عادی بود، ولی استفاده از سبک دفاعی رشد نایافته در افراد سالم بیشتر از افراد بیمار بود. همچنین مشخص شد هرچه سرسختی افراد بالاتر باشد از مکانیسم دفاعی رشد یافتهتری استفاده میکنند. نتیجهگیری: تقویت ویژگی سرسختی میتواند خطر ابتلاء به این بیماری را کاهش دهد. همچنین شناخت الگوهای دفاعی نامناسب این بیماران میتواند ضمن شناسایی عوامل روانشناختی پدیدآورنده اختلال، منجر به مداخلههای درمانی خاص جهت تعدیل شیوههای دفاعی شود. کلیدواژه: سرسختی روانشناختی، مکانیسم دفاعی، همودیالیز https://apsy.sbu.ac.ir/article_96112_159c61f6e5b5835353a95165b72f9a93.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318220140823Effectiveness of a curriculum planning pattern training based on self-regulation and reward to reduce test anxiety in university studentsاثربخشی آموزش الگوی برنامهریزی درسی مبتنی بر خود نظمدهی و پاداش بر کاهش اضطراب امتحان دانشجویان96117FAحسینپورشهریاردانشگاه شهید بهشتی0000-0001-8323-191XJournal Article20150712Aim: The aim of the study was to determine the effectiveness of a curriculum planning pattern training based on self-regulation and reward to reduce test anxiety in university students. Method: Research method was a quasi-experimental with pre-test and post-test design and a population of all undergraduate students admitted to the center of counseling and psychological service center at the Shahid Beheshti University. Using sampling of those available, 32 Student 16 girls and 16 boys was selected regarding the results of diagnostic interview and Friedman and Bendas-Jacob test anxiety questionnaire (1997) and were placed in control and experimental groups randomly. The curriculum planning pattern based on self-regulation and reward introduced by Zeidner and Matthews (2005) was performed for the experimental group in six weekly 45 to 60 minutes sessions of educational counseling. Results: The findings showed that the differences of the experimental group in the total scores and combining the three dimensions of anxiety was significant compared to the pretest and control group, and the taking effect of two component of cognitive obstruction and tenseness are more related to the component of social derogation substantially. Conclusion: The curriculum planning pattern based on self-regulation and reward is an effective way to reduce students' anxiety levels through correction and control of their cognitive obstruction and tenseness.
Keywords: curriculum planning, reward, self-regulation, test anxietyهدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش الگوی برنامهریزی درسی مبتنی بر خود نظمدهی و پاداش در کاهش اضطراب امتحان دانشجویان بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و جامعه آماری کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی مراجعهکننده به مرکز خدمات روانشناختی و مشاوره دانشگاه شهید بهشتی بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس از میان آنها 32 دانشجو، 16 دختر و 16 پسر بر اساس نتایج مصاحبه تشخیصی و نمرههای پرسشنامه اضطراب امتحان فریدمن و بنداز-جاکوب (1997) انتخاب و بهصورت تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایگزین شد. الگوی برنامهریزی درسی مبتنی بر خود نظمدهی و پاداش زیندر و ماتیوس (2005) در قالب شش جلسه مشاوره تحصیلی هفتهای یک جلسه بهمدت 60 دقیقه در گروه آزمایش اجرا شد. یافتهها: نتایج نشان داد تفاوت گروه آزمایش در نمره کلی و ترکیب ابعاد سهگانه اضطراب امتحان در مقایسه با پیشآزمون و گروه گواه معنیدار، و اثرپذیری دو مؤلفه خطای شناختی و تنیدگی به میزان قابل توجهی، بیشتر مربوط به مؤلفه تحقیر اجتماعی است. نتیجهگیری: برنامه آموزش الگوی برنامهریزی درسی مبتنی بر خود نظمدهی و پاداش روش مؤثری است که از طریق اصلاح و کنترل خطای شناختی و تنیدگی دانشجویان تا حد قابلتوجهی سطح اضطراب امتحان دانشجویان را کاهش میدهد. کلیدواژهها: اضطراب امتحان، برنامهریزی درسی، پاداش، خود نظمدهی.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96117_a0b8a1de5e6e718eff86d3b4cb0cf7ed.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318220140823Psychometric properties of the new version of the inventory of perfectionism in Iranian adolescent girlsویژگیهای روانسنجی نسخه جدید سیاهه کمالگرایی در دختران نوجوان ایرانی96127FAزهرهدانشورپوردانشگاه تبریزمجیدمحمودعلیودانشگاه تبریزتورجهاشمی نصرت آباددانشگاه تبریززینبخانجانیدانشگاه تبریزعباسبخشی پوردانشگاه تبریزثریاجباریدانشگاه شهید مدنی آذربایجان شرقیJournal Article20150712Aim: The aim of the study was to determine psychometric properties of the new version perfectionism inventory in adolescent girls. Method: This study was correlational and the target population consists of all girls’ college preparatory public high schools in Tabriz city in the 2013-2014 educational year. Among them, 832 students were selected by multistage cluster sampling and were completed the perfectionism inventory (PI), Hill, Huelsman, Furr, Kibler, Vicente & Kennedy (2004). To determine the validity of perfectionism inventory were used structural equational modeling (SEM), the exploratory and confirmatory factor analysis methods and internal consistency coefficients were used to compute the PI's factorial validity and reliability, respectively. Results: The results of principal component analysis (PC) with varimax rotation replicated showed that this inventory has formed 8 factor structure of concern over mistakes, perceived parental pressure, rumination, need for approval, high standards for others, striving for excellence, organization and purposefulness. Second-order exploratory and confirmatory analyses also provide experimental support for the 8 scale PI model as well as support for 2 composite PI factors labeled conscientious perfectionism and self-evaluative perfectionism. Conclusion: The PI to be a useful and relatively efficient measure of perfectionism for Iranian adolescents and it was used for clinical and studied purposes.هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگیهای روانسنجی نسخه جدید سیاهه کمالگرایی در نوجوانان دختر انجام شد. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه دختران پیشدانشگاهی دبیرستانهای دولتی شهر تبریز در سال تحصیلی93-1392 بود. از میان آنها 832 دانش آموز به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند و به سیاهه کمالگرایی هیل، هالسمن، فار، کیبلر، ویسنتی و کندی (2004) پاسخ دادند. برای تعیین روایی عاملی سیاهه کمالگرایی از روش تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و برای بررسی همسانی درونی آن از ضرایب آلفای کرونباخ استفاده شد. یافتهها: نتایج تحلیل مؤلفههای اصلی با استفاده از چرخش وریمکس نشان داد که سیاهه کمالگرایی از هشت زیرمقیاس نگرانی درباره اشتباهها، فشار والدینی ادراکشده، نشخوار ذهنی، نیاز به تأیید دیگران و معیارهای بالا برای دیگران، تلاش برای ممتاز بودن، نظم و سازماندهی و هدفمندی تشکیل شده است. همچنین، نتایج الگوهای تحلیل اکتشافی و تأییدی ساختار مرتبه بالاتر سیاهه کمالگرایی از الگوی هشت مقیاسی سیاهه کمالگرایی و همچنین از دو عامل ترکیبی سیاهه کمالگرایی شامل کمالگرایی وظیفهمحور و کمالگرایی خود ارزیابانه بهطورتجربی حمایت کرد. مقادیر ضرایب همسانی درونی هشت مقیاس بین 58/0 تا 86/0 بود. نتیجهگیری: سیاهه کمالگرایی برای اندازهگیری مفهوم کمالگرایی در نوجوانان ایرانی ابزاری سودمند و کارآمد است و میتوان از آن برای مقاصد بالینی و پژوهشی استفاده کرد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96127_5ca64c216e769728affb00b426bd37a4.pdf