دانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318320141122اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر سازگاری دختران نوجوان ناسازگار96129FAعصمتدانشدانشگاه آزاد اسلامینرگسسلیمی نیادانشگاه آزاد اسلامیحوافلاحتیدانشگاه آزاد اسلامیلیلاسابقیدانشگاه آزاد اسلامیمیناشمشیریدانشگاه آزاد اسلامیJournal Article20150531هدف: هدف پژوهش تعیین میزان اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر افزایش سطح کلی سازگاری و مولفههای آن در دانشآموزان دختر ناسازگار بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، گروه گواه و پیگیری دو ماهه و جامعه آماری 1973 دانشآموز دختر 15 تا 18 ساله مقطع متوسطه شهرستان آبیک در سال تحصیلی 92-1391بود که با مراجعه به پرونده تربیتی آنها 186 نفر و از بین آنها 60 نفر بهصورت تصادفی انتخاب و پس از همتاسازی در دو گروه 30 نفری آزمایش و گواه جایگزین و پرسشنامه سازگاری دانشآموزان سینها و سینگ 1993 توسط آنها تکمیل شد. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقهای هفتهای یک جلسه آموزش گروهی مهارتهای حل مسأله را دریافت کرد. دادهها با تحلیل کوواریانس و اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: نتایج حاکی از تأثیر آموزش مهارت حل مسأله در افزایش سازگاری کلی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و تحصیلی دانشآموزان گروه آزمایشی و نیز تاثیر آموزش بعد از دو ماه در دورهی پیگیری در مقایسه با گروه گواه بود. نتیجهگیری: چون نوجوانی، خود با ناسازگاریهایی همراه است، طبق نتایج این پژوهش میتوان از آموزش حل مسأله به عنوان روشی مؤثر جهت ایجاد سازگاری کلی، عاطفی، اجتماعی، تحصیلی نوجوانان بهرهمند شد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96129_0d852316819833ae55089cd67b5bac69.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318320141122اثربخشی برنامه تابآوری پنسیلوانیا بر سبکهای اسنادی و سازگاری روانشناختی دانشجویان96136FAالهاممنصوریدانشگاه شهید بهشتیامیدشکریدانشگاه شهید بهشتیحسینپورشهریاردانشگاه شهید بهشتیحمیدرضاپوراعتماددانشگاه شهید بهشتیسیدپیمانرحیمینژادمشاور و مدرس گروه رادمانJournal Article20150531چکیدههدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه تابآوری پنسیلوانیا بر سبکهای اسنادی و سازگاری روانشناختی دانشجویان انجام شد. روش: روش پژوهش شبهتجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون همراه با پیگیری 2 ماهه و جامعه آماری دانشجویان گروه روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی به تعداد 207 بود که به روش نمونهگیری در دسترس 30 نفر از آنها انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند و قبل، بعد از آموزش و 2 ماه بعد به پرسشنامه سازگاری روانشناختی دانشجویان با دانشگاه بیکر و سیریاک (1984) و پرسشنامه سبکهای اسنادی پیترسون، سیمل، بییر، آبرامسون، متالسکی و سلیگمن (1982) پاسخ دادند. برنامه تابآوری پنسیلوانیا به شیوه گروهی در 7 جلسه دو ساعته هفتهای یک جلسه به گروه آزمایش آموزش داده شد. یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که در کوتاه مدت و بلند مدت برنامه مداخلهای در افزایش سطح سازگاری روانشناختی و الگوی اسنادی خوشبینانه و کاهش الگوی اسنادی بدبینانه دانشجویان موثر بوده است. نتیجهگیری: آمورش برنامه تابآوری پنسیلوانیا را میتوان مداخله مؤثر و کارآمدی درنظر گرفت که با تغییر الگوهای اسنادی بدکارکردی دانشجویان نقش چشمگیری در ارتقای سطح سازگاری روانشناختی آنها ایفا میکند. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96136_f254ee54da62a5d7dc459b99d2314458.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318320141122رابطه ساختاری عزت نفس و سلامت عمومی با بروز رفتار پرخاشگرانه در دختران فراری96145FAصدرامیرزاجانیتاجیکستانJournal Article20150531 چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین رابطه عزتنفس و سلامت عمومی با رفتار پرخاشگرانه دختران فراری بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه دختران ساکن در مرکز نگهداری بهزیستی مربوط به دختران فراری شهر کرج به تعداد 500 نفر در سال 1389 بود که 120 نفر از آنها به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامههای عزت نفس کوپر اسمیت 1967، پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر 1972 و پرسشنامه کنترل خشم آنتونی استور 1988 بود. یافتهها: نتایج حاکی از همبستگی منفی بین متغیرهای عزت نفس و سلامت عمومی با ابراز خشم در دختران فراری و برازش خوب دادهها با الگوی ارائه شده بود. ضرائب مسیر نشان داد متغیرهای عزت نفس اجتماعی، تحصیلی، همسالان و متغیرهای علائم جسمانی، اضطراب و اختلال خواب و ناکارامدی اجتماعی میتوانند ابراز خشم را در دختران فراری پیشبینی کنند. نتیجهگیری: از آنجا که عزت نفس و سلامت عمومی دختران فراری ممکن است بهدلیل مشکلات خانوادگی آسیب ببیند و زمینه بروز رفتارهای پرخاشگرانه را در آنها فراهم آورد، لذا میتوان با آموزش مهارتهای کنترل خشم، مدیریت استرس و روشهای درست حل مسأله، زمینه ارتقاء عزت نفس و سلامت عمومی دختران را فراهم و از رفتار پرخاشگرانه فرار آنها جلوگیری کرد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96145_daa21eb6225a6f2c66eb3e8c5d61d821.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318320141122اثربخشی رواندرمانی مثبتگرابر افسردگی و رضایت زناشویی زنان افسرده96152FAسیمینوجدانیدانشگاه علامه طباطباییمحمودگلزاریدانشگاه علامه طباطباییاحمدبرجعلیدانشگاه علامه طباطباییJournal Article20150531هدف: این پژوهش با هدف تعیین میزان اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا بر کاهش افسردگی و افزایش رضایت زناشویی زنان افسرده انجام شد. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه گواه و جامعه آماری کلیه زنان متاهل مراجعهکننده به خانههای سلامت منطقه 5 شهر تهران در تابستان 1392 به تعداد 72 نفر بود. پس از غربالگری از میان آنها 30 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه گمارده شد، در حین درمان به علت ریزش نمونه پژوهش به 22 نفر کاهش یافت. ابزار پژوهش آزمون افسردگی بک، وارد، مندلسون، موک و ارباف (1961) و آزمون رضایت زناشویی انریچ ساخت اولسون، دراکمن و فورنیر (1993) بود. رواندرمانی مثبتگرا در 8 جلسه 2 ساعته در هفته یکبار در گروه آزمایشی برگزار و برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتهها: نتایج حاکی از تاثیر معنیدار رواندرمانی مثبت گرا در کاهش افسردگی و افزایش سطح رضایت زناشویی و نیز موید ثبات این رواندرمانی در مرحله پیگیری بود. نتیجهگیری: در حوزه درمان با تاکید بر لزوم استفاده از درمانهای روانشناختی جدید و موثر، میتوان از رواندرمانی مثبتگرا با توجه به ماهیت و کاردکرد آن برای درمان اختلالهای بالینی بهطور انفرادی و گروهی استفاده کرد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96152_47165848fd3dbb045f6bad2fa0c4e654.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318320141122ساختار عاملی نسخه کوتاه مقیاس بینالمللی عاطفه مثبت و منفی در بیماران عروق کرونری96157FAرسولحشمتیدانشگاه تبریزJournal Article20150531چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین ساختار عاملی نسخه کوتاه مقیاس بینالمللی عاطفه مثبت و منفی بیماران دچار بیماری عروق کرونر در ایران بود. روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی و نمونه آماری بیماران دچار عروق کرونر بیمارستان مرکز قلب تهران به تعداد 270 نفر بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به نسخه کوتاه مقیاس بینالمللی عاطفه مثبت و منفی تامپسون (2007) پاسخ دادند. از تحلیل عاملی اکتشافی به روش تحلیل مولفههای اصلی و چرخش واریماکس برای استخراج دو عامل عاطفه منفی و عاطفه مثبت استفاده شد. یافتهها: نتایج تحلیل عاملی تأییدی و الگویابی معادلههای ساختاری، ساختار دو عاملی این مقیاس را در بیماران دچار بیماری عروق کرونر تأیید کرد. ارزش آلفای کرونباخ برای مقیاس عاطفه مثبت 71/0، برای مقیاس عاطفه منفی 83/0 و برای مقیاس کلی 74/0 بود که بیانگر همسانی درونی مطلوب و قابلقبول مقیاس کلی و دو زیر مقیاس آن است. نتیجهگیری: این یافتهها نشان از روایی سازه و پایایی مطلوب این مقیاس در بیماران دچار بیماری عروق کرونر ایران دارد و میتوان برای هدفهای پژوهشی و بالینی از آن استفاده کرد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96157_08eaa9933fca4a30c3a84f2a44a9a630.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318320141122تاثیر تعاملی ارائه محتوای آموزشی بر میزان یادگیری در محیط یادگیری چندرسانهای96166FAمسعودشریفیداﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽفاطمهجانثار وطنداﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽحمیدرضاحسنآبادیدانشگاه خوارزمیJournal Article20150531 چکیدههدف: هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر ارائه مطالب آموزشی در دو وجه حسی از طریق متن گفتاری و متن نوشتاری و کنترل سرعت ارائهی مطالب از طریق یادگیرنده سرعت در برابر سیستم سرعت، بر میزان یادگیری و عملکرد دانشآموزان در محیط یادگیری چندرسانهای بود. روش: روش پژوهش آزمایشی با طرح عاملی 2×2 و جامعه آماری کلیه دانشآموزان دختر پایه دوم متوسطهی شهر تهران در سال تحصیلی 90-1389 بود که 100 دانشآموز به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شد. ابزار پژوهش آزمونهای دانش قبلی، یادسپاری و انتقال و قطعههای معنیدار شکلگیری صاعقه بود که طی 16 مرحله در قالب تصاویر متحرک آموزشی به آزمودنیها در قالب 4 گروه آزمایشی ارائه شد. یافتهها: نتایج نشان داد در شرایط یادگیرنده-سرعت گروه نوشتاری بهطور معنیدار زمان بیشتری را برای مطالعه تصاویر نسبت به گروه گفتاری صرف کردند. نتیجهگیری: در طراحی محیطهای یادگیری چندرسانهای باید اصول طراحی آموزشی و تواناییهای شناختی و فراشناختی یادگیرندهها مدنظر قرار گیرد. زیرا کنترل سرعت ارائهی مطلب توسط یادگیرنده در صورتیکه محتوی متناسب با سطح دانش قبلی یادگیرنده باشد، با کاهش میزان اطلاعاتی که در حافظهی کاری پردازش میشود بار شناختی را کاهش میدهد و ساماندهی و یکپارچهسازی مطالب ارائه شده را بهبود میبخشد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96166_60e346da25250372551f17beb25395d0.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-43318320141122تعیین سهم ادراک خطر بر اساس ویژگیهای شخصیتی در رانندگان خطرآفرین96172FAالههخوشنویسداﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽغلامعلیافروزداﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬرانعلیرضااسماعیلیداﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم اﻧﺘﻈﺎمیJournal Article20150531هدف: هدف از این پژوهش تبیین رفتار رانندگی خطرآفرین بر اساس ویژگیهای شخصیتی و ادارک خطر بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری 2700 راننده وسایط نقلیه در استان تهران بود که در 3 ماه اول سال 1392 توسط پلیس راهنمایی و رانندگی بهدلیل رانندگی خطرآفرین توقیف شده بودند. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران محاسبه شد و نمونهگیری بهصورت در دسترس و داوطلبانه بود. برای جمعآوری اطلاعات از نسخه کوتاه پرسشنامه شخصیتی نئو کاستا و مککرا 1989 و ادراک خطر رانندگی آلبرگ و راندمو (2001) استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که براساس پنج ویژگی شخصیت روان رنجورخویی، برونگرایی، باز بودن بهتجربه، توافق و وجدانیبودن میتوان ادراک خطر را پیشبینی کرد و همبستگی بین متغیرهای پیشبین شخصیتی و متغیر ادراک خطر در رانندگی معنیدار بود. نتیجهگیری: از آنجا که ویژگیهای شخصیتی و ادراک خطر رانندگی در بروز حوادث رانندگی نقش دارد، بنابراین ارزیابی شخصیت و ادراک خطر رانندگی داوطلبین دریافت و تمدید گواهینامه رانندگی و نیز افرادی که بهدلیل رانندگی خطرآفرین توقیف میشوند، امری کاربردی و ضروری در جهت شناسایی رانندگان خطرآفرین بهنظر میرسد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96172_9386d823f7b357e82a37a89fb1fa6127.pdf