دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 Effectiveness of acceptance and commitment therapy on hope and happiness of female adolescents under welfare protection اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امیدواری و شادکامی نوجوانان دختر تحت پوشش بهزیستی 157 174 96850 FA مژگان مرمرچی نیا دپارتمان روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، ایران. محمد رضا ذوقی پایدار دپارتمان روانشناسی-دانشکده علوم انسانی-دانشگاه بوعلی سینا همدان-ایران Journal Article 2016 12 31 Aim: The aim of the current study was to determine the effectiveness of treatment base on acceptance and commitment (ACT) on hope and happiness of female adolescents under the protection of the Hamedan Welfare Organization. Method: The research method was quasi experimental with control group and pre-test, post-test and follow-up design and the statistical population consisted of 73 females in the Taranome Mohabat and the Golhaye Nasim welfare centers. Based on availability, 30 adolescents were selected and placed in two experimental and control groups. Research tools were Snyder's hope Questionnaires (1991) and Oxford's happiness scale (Argyle, 2001). A treatment program based on acceptance and commitment (Hayes and Rose, 2008) was performed on participants. The questionnaires were performed in three stages in both groups. The treatment program was performed for eight sessions of 90 minutes duration once a week for the experimental group. Data was analyzed using analysis of variance with repeated measures. Results: The results showed that the treatment based on acceptance and commitment increased hope (F=4.762, P=0.012), agency thinking (F=6.028, P=0.001), strategic thinking (F=4.403, P=0.017) and happiness (F=3.346, P=0.042).These effects remained constant in the follow-up phase. Conclusion: Since the treatment base on acceptance and commitment leads to psychological flexibility and commitment to perform actions that may lead to a fulfilling, rich and meaningful life, it can be used as an effective intervention method to create and increase hope and happiness of clients, especially adolescent girls. هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امیدواری و شادکامی نوجوانان دختر تحت پوشش بهزیستی بود. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با گروه گواه و طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری و جامعه آماری دختران تحت پوشش بهزیستی همدان به‌تعداد 73 نفر در مراکز گل‌های نسیم و ترنم محبت بود. به‌شکل دسترس 30 نفر از نوجوانان دو مرکز انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شد. ابزار پژوهش پرسشنامه‌های امیدواری اسنایدر، 1991 و شادکامی آکسفورد، 2001 و نیز برنامه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد هیز و روز، 2008 بود. پرسشنامه‌ها در سه مرحله در مورد هر دو گروه و برنامه درمانی طی 8 جلسه 5/1 ساعته، یک‌بار در هفته در مورد گروه آزمایش اجرا شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امیدواری (762/4=F، 012/0=P)، تفکر عاملی (028/6=F، 001/0=P) و تفکر راهبردی (403/4=F، 017/0=P) و شادکامی (346/3=F، 042/0=P) اثر داشته و این تأثیر در مرحله پیگیری پایدار مانده است. نتیجه‌گیری: از آنجا که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به انعطاف­پذیری روان­شناختی و تعهد فرد به انجام اعمالی می­شود که زندگی­ را برای وی کامل، غنی و معنادار می­سازد؛ می‌توان از آن به‌عنوان روش مداخله‌ای مؤثر برای ایجاد و افزایش امیدواری و شادکامی مراجعان به ویژه نوجوانان تحت پوشش بهزیستی استفاده کرد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96850_2fd76d6f350a5635481357f924bb0e09.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 The Effect of Moral Intelligence Teaching based on storytelling method on Temperament and Learning behaviors of Elementary Girl Students اثربخشی آموزش هوش اخلاقی به‌شیوه قصه‌گویی بر بهبود حالت‌های خُلقی و رفتارهای یادگیری دانش‌آموزان دختر دوره ابتدایی 175 194 96856 FA یاسر رضاپور میرصالح دانشگاه اردکان 0000-0002-7308-6912 سمیه شاهدی دانشگاه خوارزمی Journal Article 2017 04 12 Aim: The purpose of present study was to investigate the effect of moral intelligence teaching based on storytelling method on temperament and learning behaviors of elementary girl students. Method: This study was a semi-experimental research with two-group and post-pretest and follow up. Among all girl students of 2th grade of elementary schools in Ardakan city at 1393-94 school year, 36 students were selected by available sampling and randomly assigned in experimental and control groups. In study group, participants received 12 sessions of moral intelligence intervention based on storytelling method and control group received no intervention. Data gathered by teacher forms of EAS temperament survey (Buss & Plomin, 1984) and learning behaviors scale (McDermott & et al, 2000) and analyzed by ANOVA with repeated measures. Results: The findings show that temperament and learning behaviors of students in study group were improved than control group (p هدف: هدف پژوهش تعیین میزان اثربخشی آموزش هوش اخلاقی به‌شیوه قصه‌گویی بر حالت‌های خُلقی و رفتارهای یادگیری دانش‌آموزان دختر پایه دوم ابتدایی بود. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با گروه گواه و طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری و جامعه آماری کلیه دانش‌آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهرستان اردکان در سال تحصیلی 1395-1394به­تعداد 670 نفر بود. از میان آن­ها 32 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس از سه مدرسه ابتدایی پانزده خرداد، مادر و وکیلی انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شد. گروه آزمایش در 12 جلسه 90 دقیقه‌ای در هفته­ دو ­بار تحت آموزش برنامه هوش اخلاقی بوربا (2005) و فرانک (2014) قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از نسخه معلم پرسشنامه‌های خُلق و خوی اجتماعی بأس و پلومین (1984) و رفتارهای یادگیری مک‌درموت، گرین، فرانسیس و استات (1999) جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد همه ابعاد حالت‌های خُلقی دانش‌آموزان گروه آزمایش شامل بعد هیجانی (677/6=F، 005/0=P)، فعالیت (074/19=F، 001/0=P)، اجتماع‌پذیری (517/3=F، 046/0=P) و کم‌رویی (643/5=F، 009/0=P) و رفتارهای یادگیری آن‌ها (759/3=F، 041/0=P) بعد از اجرای آزمایش به‌طور معنی‌داری بهتر از دانش‌آموزان گروه گواه شده و این بهبود در مرحله پیگیری نیز پایدار مانده است. نتیجه‌گیری: آموزش هوش اخلاقی با ارتقاء روابط بین فردی، اجتماع­پذیری و فعالیت دانش‌آموزان، موجب بهبود در حالت‌های خُلقی و رفتارهای یادگیری آن‌ها می‌شود. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96856_d92449bf128ffbe67419ddb07f63ddc7.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 Efficiency of LEGO therapy to improve social skills and severity of symptoms in children with high functioning Autism اثربخشی لگو درمانی در بهبود مهارت‌های اجتماعی و کاهش علائم کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا 195 214 96868 FA دکتر حمید رضا پوراعتماد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی تذکره شهپر توسلی دانشگاه الزهراء اسماعیل شیری دانشگاه شهید بهشتی شکوه السادات بنی جمال دانشگاه الزهراء Journal Article 2016 11 07 Aim: The aim of this study was to determine the effectiveness of LEGO therapy on social skills and symptoms reduction in children with high-functioning Autism (HFA). Method: The study followed a single-subject design. The statistical population included 65 children with HFA (aged between 6 to10 years), 10 of which were selected through the convenience sampling from two centers: The center for the treatment of Autistic disorders (CTAD) and Behara Center for the treatment of Autistic disorders. The sample divided into small groups. Each group received 16 sessions of LEGO play. The duration of each session was about 60 minutes, twice a week. The assessments were repeated six times: Two baselines with two weeks interval, in the 8th session, one day after the end of the treatment and two follow-up sessions (two weeks and one month after termination of intervention). Gilliam Autism rating scale (Gilliam, 1995) and Autism social skills profile (Bellini and Bellini, ASSP; Bellini & Hopf, 2007) were administered during assessments. Data analyses included visual analyses/charts and effect sizes. Results: Results have shown that social skill scores have increased in the sample. The symptoms of autism (social interaction/communication problems) declined, while no change has observed in repetitive behavior score. The effect sizes have also shown that LEGO therapy could be effective in improving social skills and reducing the communication deficiencies in children with HFA. Conclusion: The results of this study support the role of LEGO therapy in improving social skills and social competence in children with HFA. هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی لگو درمانی در بهبود مهارت‌های اجتماعی و کاهش علائم کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا بود. روش: روش مطالعه شبه­آزمایشی از نوع طرح تک آزمودنی و جامعه آماری شامل 65 کودک پسر 6 تا 10 ساله دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا مراجعه‌کننده به مرکز ساماندهی درمان و توان‌بخشی اختلال‌های اُتیستیک و مرکز آموزش و درمان اختلال‌های اُتیستیک به‌آرا در سال 1388بود. از میان آن­ها 10 کودک به­روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار پژوهش مقیاس نمره‌گذاری اُتیسم گیلیام، 1995 و نیمرخ مهارت‌های اجتماعی اُتیسم بیلینی و هوپف (2007) بود. مهارت‌های اجتماعی با بهره­گیری از بازی لگو در 16 جلسه، هر جلسه به­مدت 60 دقیقه، هفته­ای دو بار به­شکل گروهی دو یا سه نفره به آن­ها آموزش داده شد. ارزیابی‌ها در 6 مرحله، دو هفته پیش از شروع درمان، یک روز قبل از شروع درمان، بعد از هشت جلسه درمان، یک روز بعد از اتمام درمان و جلسه‌های پیگیری دو هفته و یک ماه بعد از اتمام درمان انجام شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل دیداری و اندازه اثر نشان داد مهارت‌های اجتماعی کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا، افزایش و علائم اُتیسم ازجمله مشکلات تعاملات اجتماعی/برقراری ارتباط کاهش یافته؛ اما تغییری در رفتارهای کلیشه­ای آن­ها ایجاد نشده است. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه از قابلیت کاربرد و کارایی لگو درمانی برای افزایش مهارت‌های اجتماعی و اصلاح کفایت اجتماعی در کودکان دچار اختلال اُتیسم با عملکرد بالا حمایت می‌کند. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96868_46fddd5fe5ef0e51e7527db5b2b61903.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 Mediating role of attachment to peers in the relationship between attachment to parents and adolescents’ emotional maturity نقش میانجی‌‌گر دل‌بستگی به هم‌سال‌ها در رابطه بین دل‌بستگی به پدر و مادر و نمویافتگی هیجانی نوجوانان 215 235 96875 FA معصومه شکراله زاده دانشگاه شهید بهشتی پریسا سادات سید موسوی پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-9605-3809 غفار نصیری هانیس گروه روان شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. علی زاده مححمدی پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-2034-0868 Journal Article 2017 03 07 Aim: Aim of this study was to determine amount of the relationship among parents and peers’ attachment and adolescent’ emotional maturity and the mediating role of peers’ attachment. Methods: Method was correlational and the statistical population consisted of 3553 male and female students aged 16-18 years from 96 public high schools in the Tehran region in the 2015-16 academic year. Based on the Krejcie and Morgan’s (1970) table, sample size of 500 participants were estimated and were selected by convenient sampling method from two male high schools and two female high schools, and six classes from each high school were chosen. Data was gathered through inventory of parents and peers attachment revised (IPPA-R) by Armsden & Greenberg (1987), and emotional maturity scale (EMS) by Singh & Bhargava (1974). After removing defaced data of 159 participants and unusable data of seven participants, data for 334 people were analyzed. Results: Findings indicated that there was a relationship among attachment to mother (r=-0.292, P=0.004,) and attachment to father (r=-0.337, P=0.004,), and peers’ attachment (r=-0.292, P=0.008,) with adolescents' emotional maturity scores. Overall, peer and father attachment explained 14 percent of the variances of adolescents' emotional maturity (P=0.001) and peer attachment had a mediating role in the relationship between parents’ attachment and emotional maturity (β=-0/181, P=0.005). Conclusion: In order to prevent and treat adolescents' psychosocial problems, more attention should be paid to the impact of adolescent peer attachment and their emotional health. هدف: هدف پژوهش تعیین میزان رابطه بین دل‌بستگی به پدر و مادر و هم‌سال‌ها با نمویافتگی هیجانی نوجوانان و نقش میانجی‌گر دل‌بستگی به هم‌سال‌ها بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری 3553 دانش‌آموز دختر و پسر 18-16 ساله در 96 دبیرستان دولتی منطقه یک شهر تهران در سال تحصیلی 94-93 بود. بر اساس جدول کرجسی-مورگان 1970 حجم نمونه 500 نفر برآورد و با روش نمونه‌گیری در دسترس، دبیرستان پسرانه شهید مطهری و رضایی‌راد و دخترانه نظر و خدیجه کبری و از هر دبیرستان 6 کلاس انتخاب شد. داده‌ها با سیاهه تجدیدنظر شده دل‌بستگی پدر و مادر و هم‌سال‌های آرمسدن و گرنبرگ 1987 و سنجه نمویافتگی هیجانی سینک و بهارگاوا  1974 که نمره‌گذاری آن وارونه و نمرۀ کم در آن به‌معنای نمویافتگی بیش‌تر است گردآوری و پس از حذف داده‌های مخدوش 159 نفر و پرت 7 نفر، داده‌های 334 نفر تحلیل شد. یافته­ها: یافته­ها نشان داد دل‌بستگی به مادر (292/0- = r، 004/0=P)،  به پدر (337/0- = r، 004/0=P) و هم‌سال‌ها  (292/0- = r، 008/0=P) با نمویافتگی هیجانی نوجوانان رابطه دارد. دل‌بستگی به پدر و هم‌سال‌ها در مجموع تبیین‌کننده 14 درصد از پراکنش نمویافتگی هیجانی نوجوانان بود (001/0=P) و در رابطۀ بین دل‌بستگی به پدر و مادر و نمویافتگی هیجانی، دل‌بستگی به هم‌سال‌ها نقش میانجی‌گر را داشت ( 181/0- =β، (005/0P=). نتیجه­گیری: برای پیشگیری و درمان مشکلات روانی-اجتماعی نوجوانان توجه بیش‌تر به تأثیر دل‌بستگی نوجوانان به هم‌سال‌ها در سلامت هیجانی آن‌ها بایسته است. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96875_c3f8e5582801b46624a867f711ba4866.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 The structural model of bullying behavior based on perception of family environments and personality traits in adolescents الگوی ساختاری رفتار قلدری بر اساس ادراک‌های محیط خانوادگی و ویژگی‌های شخصیتی در نوجوانان 237 253 96880 FA شمس اله رحمانی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان پیمان یارمحمدزاده دانشگاه شهید مدنی آذربایجان رامین حبیبی کلیبر دانشگاه شهید مدنی آذربایجان Journal Article 2016 10 01 Aim: The purpose of the present research was to determine the role of perception of family environments and personality characteristics in bullying behavior. Method: The research method was descriptive and correlational and the statistical population included all secondary school students in the city of Kamyaran in the academic year 2013-2014 (N= 2100). Using stratified random sampling and based on Cochran’s formula, 330 students (144 girls and 186 boys) were selected by proportional assignment. Three questionnaires were used: Grolnick, Deci & Ryan’ (1997) perception of parent environments, Eysenck personality test (1975) and Olweus’ bullying scale (1996). After removing three flawed questionnaires, data was analyzed using structural equation modeling. Results: Results showed that total path coefficients among bullying behavior with father warmth (β=-0.39, P=0.01) and mother warmth (β=-0.67, P=0.001), father support (β=-0.64, P=0.001) and mother support (β=-0.51, P=0.003) and father involvement. (β=-0.57, P=0.002) mother involvement (β=-0.67, P=0.001) and perception of parent environments (β=-0.98, P=0.01) with bullying behavior were negative and significant. Total path coefficients among neuroticism (β=0.08, P=0.01), psychoticism (β=0.09, P=0.001) and personality characteristics (β=0.28, P=0.01) were significantly positive with students’ bullying behavior. In the analysis of structural model, all indicators showed a good fit with the model. Conclusion: Given that children’s positive perception of family environments reduce bullying behaviors, it is suggested that programs be developed and implemented for family education with the aim of improving the quality of parent-child relationships so that the risk of adolescents bulling behaviors may be minimized. هدف: هدف پژوهش تعیین نقش ادراک‌های محیط خانوادگی و ویژگی‌های شخصیتی در رفتار قلدری بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دوره اول متوسطه شهرستان کامیاران در سال تحصیلی 93-1392 به تعداد 2100 نفر بود. با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، بر مبنای فرمول کوکران 330 دانش‌آموز شامل 144 دختر و 186 پسر با انتساب متناسب انتخاب شدند و سه پرسشنامه ادراک‌های محیط خانوادگی گرولینک، دسای و ریان 1997، ویژگی‌های شخصیتی آیزنک 1975 و مقیاس قلدری الویس 1996 را تکمیل کردند. پس از حذف 5 پرسشنامه مخدوش، داده‌ها با استفاده از الگوسازی معادله­های ساختاری تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد ضریب مسیر کل بین رفتار قلدری با گرمی پدر (39/0- =β، 01/0=P)، گرمی مادر (67/0- =β، 001/0=P)، حمایت پدر (64/0- =β، 001/0=P)، حمایت مادر (51/- 0=β، 003/0=P)، درگیری پدر (57/0- =β، 002/0=P)، درگیری مادر (67/0- =β، 001/0=P) و ادراک­های محیط خانوادگی (98/0- =β، 01/0=P) با رفتار قلدری منفی و ضریب مسیر کل روان‌پریشی (08/0=β، 01/0=P) و روان‌رنجوری (09/0=β، 001/0=P) و ویژگی­های شخصیتی (28/0=β، 01/0=P) با رفتار قلدری دانش‌آموزان مثبت است. در مقابل ضریب مسیر کل بین درون­گرایی و رفتار قلدری دانش­آموزان معنادار نبود. در تحلیل الگوی ساختاری شاخص‌ها، برازش مناسب الگو را نشان دادند. نتیجه‌گیری: از آنجا ‌که ادراک مثبت فرزندان از محیط خانواده رفتارهای قلدری را کاهش می­دهد پیشنهاد می­شود برنامه­هایی برای آموزش خانواده جهت بهبود کیفیت رابطه والد-فرزندی تدوین و اجرا شود تا رفتارهای قلدرانه نوجوانان کاهش یابد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96880_23c89bb05f5c233428e89e771e361486.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 Predicting students’ stress coping strategies based on their personality traits and goal-orientation پیش‌بینی راهبردهای مقابله با تنیدگی دانشجویان بر اساس ویژگی‌های شخصیت و هدف‌گرایی آن‌ها 255 273 96887 FA منیژه احیاءکننده ---- فریده یوسفی دانشگاه شیراز 0000-0002-7566-689X Journal Article 2017 02 12 Aim: The aim of this study was to determine the role of personality traits and goal-orientation in predicting students’ stress coping strategies. Method: Method was correlational and statistical population included all 4458 undergraduate students of Islamic Azad University Behbahan branch in 2015-2016 academic year. Sample size was determined as 540 in accordance with Klein’s (2011) criteria, which was approximately 3.5 time more than number of research tools items. Sample was selected based on multistage random cluster sampling method from the three fields of experimental sciences, humanities, and mathematics. From each field of study three classes were randomly selected and students completed the short version of Goldberg’s Big five personality factors questionnaire (1999; Khormaei & Farmani 2012), achievement goals questionnaire of Elliot and McGregore (2001), and stressful situations coping strategies of Andler & Parker (1990). After eliminating 11 cases of incomplete questionnaires and six outliers, data for 523 subjects were analyzed. Results: Results showed that neuroticism negatively and significantly and openness to experience, task-orientation, and performance-orientation positively and significantly predicted problem-focused coping strategy. Neuroticism and mastery avoidance positively and significantly and agreeableness and task-orientation negatively and significantly predicted emotion -focused coping strategy. Avoidant coping strategy was predicted negatively and significantly through neuroticism, and positively and significantly through extraversion and performance-orientation. Conclusion: Focusing on developing personality traits such as openness to experience and conscientiousness in students, and encouraging them to have performance goal-orientation approach in order to help them in selection of problem-focused coping strategy for appropriate stress management is very important. هدف: هدف پژوهش تعیین میزان قدرت ویژگی‌های شخصیت و هدف‌گرایی در پیش‌بینی راهبردهای مقابله با تنیدگی دانشجویان بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری 4458 دانشجوی کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی بهبهان در سال 95-1394 بود. مطابق با ملاک کلاین (2011) حجم نمونه تقریباً 5/3 برابر تعداد گویه‌های ابزارها، 540 نفر تعیین و به‌روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای از میان سه رشته‌ تجربی، انسانی و ریاضی و از هر رشته، سه کلاس انتخاب و  نسخه کوتاه پنج عامل بزرگ شخصیت گلدبرگ (1999؛ خرمایی و فرمانی 1393)، پرسشنامه­ اهداف پیشرفت الیوت و مک‌گریگور (2001) و شیوه مقابله با موقعیت‌های تنیدگی‌زا اندلر و پارکر (1990) توسط آن­ها تکمیل شد. پس از حذف 11 پرسشنامه‌ ناقص و 6 داده‌ پرت، داده‌های 523 آزمودنی تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد روان‌نژندخویی به­شکل منفی (15/0-b=، 0001/0P=)، و گشودگی به تجربه (13/0b=، 001/0P=)، وظیفه‌گرایی (23/0b=، 0001/0P=) و عملکردگرایی (13/0b=، 017/0P=) به­شکل مثبت قادر به پیش‌بینی راهبرد مقابله مسأله‌مدارند؛ و روان‌نژندخویی (48/0b=، 0001/0P=) و تبحرگریزی (12/0b=، 020/0P=) به­شکل مثبت، و توافق‌پذیری (12/0- b=، 001/0P=) و وظیفه‌گرایی (11/0- b=، 006/0P=) به­شکل منفی قادر به پیش‌بینی راهبرد مقابله هیجان‌مدارند. راهبرد مقابله اجتنابی نیز از طریق روان‌نژندخویی (11/0-b=، 016/0P=) به­شکل منفی، و از طریق برون‌گرایی (20/0b=، 0001/0P=) و عملکردگرایی (18/0b=، 001/0P=) به­شکل مثبت قابل پیش‌بینی بود. نتیجه‌گیری: توجه به پرورش ویژگی‌های شخصیتی نظیر گشودگی به تجربه و وظیفه‌گرایی و نیز ترغیب دانشجویان به جهت‌گیری عملکردگرایی برای کمک به آنها در انتخاب راهبردهای مقابله مسأله‌مدار برای مدیریت مناسب تنیدگی و دستیابی آن­ها به اهداف پیشرفت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96887_7e269bd2f30336070de550f01f29e52c.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 11 3 2017 10 23 Confirmatory factor structure of the academic competence evaluation scale in female teenage students ساختار عاملی تأییدی مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی در دانش‌آموزان دختر نوجوان 275 294 96892 FA خدیجه ابوالمعالی الحسینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن سیده شایسته موسوی دانشجوی دانشگاه ازاد اسلامی واحد رودهن مالک میر هاشمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن Journal Article 2017 04 27 Aim: The aim of the study was determining factor structure and psychometric properties of the academic competence evaluation scale in female teenage students. Method: Study design was descriptive and statistical population included female second secondary school students in the city of Tehran in 2016 (N=49421). Using multistage random sampling, 120 students in the first stage and 450 students in the second stage were selected from eight education authorities and from each authority two high schools were selected. The tools of the study were the academic competence evaluation scale by Diperna & Elliott (1999), the achievement emotions questionnaire by Pekrun, Goetz, Titz, & Perry (2002). The GPA of students were also used as a dependent variable. After 25 distorted questionnaires and two outlier subjects were excluded, data analysis was performed using confirmatory factor analysis. Results: Findings related to construct validity of academic competence evaluation scale showed that the correlation coefficient of reading/language skills, mathematics skills, critical thinking skills, interpersonal skills, classroom engagement, motivation and study skills components with negative achievement emotion respectively were -0.446, -0.527, -0.358, -0.321, -0.463, -0.445 & -0.275 and with positive achievement emotion respectively were 0.283, 0.350, 0.346, 0.288, 0.415, 0.480 & 0.374 and significant in 0.001 level. Conclusion: Academic competence evaluation scale has acceptable reliability and validity and that it can be used to assess the academic competence as well as the prevalence of negative emotions in Iranian female teenage students. هدف: هدف پژوهش تعیین ساختار عاملی و ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی در دختران نوجوان بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال 1395 به‌تعداد ۴۹۴۲۱ نفر بود که از میان آن‌ها به روش نمونه‌برداری چندمرحله‌ای تصادفی، ۱۲۰ دانش‌آموز در مرحله اول و 450 دانش‌آموز در مرحله دوم از مناطق یک، دو، چهار، پنج، هفت، دوازده، پانزده، بیست و دو، و از هر منطقه دو دبیرستان شامل توحید، حسنیه، ایران، خواجه عبدالله انصاری، امام جعفر صادق، علوی اسلامی، حضرت فاطمه، الزهراء، حضرت زهرا و سجادیه انتخاب شد. ابزار پژوهش مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی دیپرنا و الیوت (1999)، پرسشنامه هیجان‌های تحصیلی پکران، گوئتز، تیتز و پری (۲۰۰۲) و معدل تحصیلی دانش‌آموزان بود. پس از کنار گذاشتن ۲۵ پرسشنامه مخدوش و ۲ آزمودنی پرت، داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی تحلیل شد. یافته‌ها: یافته­های مربوط به روایی سازه مقیاس ارزیابی شایستگی تحصیلی نشان داد ضریب همبستگی مؤلفه‌های مهارت‌های خواندن/زبان، مهارت‌های ریاضی، مهارت‌های تفکر انتقادی، مهارت‌های بین‌فردی، دلمشغولی تحصیلی، انگیزش و مهارت‌های مطالعه با هیجان تحصیلی منفی به‌ترتیب ۴۴۶/۰-، ۵۲۷/۰-، ۳۵۸/۰-، ۳۲۱/۰-، ۴۶۳/۰-، ۴۴۵/۰- و ۲۷۵/۰ و با هیجان تحصیلی مثبت به‌ترتیب ۲۸۳/۰، ۳۵۰/۰، ۳۴۶/۰، ۲۸۸/۰، ۴۱۵/۰، ۴۸۰/۰ و ۳۷۴/۰ در سطح ۰۰۱/۰ معنی­دار است. نتیجه‌گیری: پرسشنامه شایستگی تحصیلی از اعتبار و روایی قابل قبولی برخوردار است و می‌توان از آن در جهت سنجش شایستگی تحصیلی دانش‌آموزان دختر نوجوان و همچنین بررسی میزان شیوع هیجان‌های منفی در آن­ها و درمان استفاده کرد. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96892_2bef3c72c385a33251f6c0adb8b6e81d.pdf