دانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433111420180121Effectiveness of Logo Therapy on reduction of depression of women affected by infidelityاثربخشی معنا درمانی بر کاهش افسردگی زنهای آسیبدیده از عهدشکنی همسران31533296900FAزهرهصادقیدانشگاه پیام نورمجیدصفاری نیادانشگاه پیام نورفرامرزسهرابیدانشگاه علامه طباطباییاحمدعلی پوردانشگاه پیام نور0000-0002-0208-969xJournal Article20170529Aim: This study aimed to determine the effectiveness of logo therapy on the reduction of depression among women who were injured from infidelity. Method: Research method included quasi-experimental design with control group, pretest, posttest, and a 3 month follow-up. The statistical Population consisted of 255000 married women who living in the region 5 in Tehran in 2016. After coordinating with Shahran Health Center authorities and installation of notices at health centers in region 5 for enrollment of applicants, initial interviews were conducted with women who had the problem of the husband's infidelity. Then, 30 women who were injured from the infidelity and received the score of 11-30 in the Beck Depression Test 1978, and appropriated for entering the research were selected accessibly and assigned randomly into the experimental and control groups. The experimental group trained with logo therapy in 8 sessions 90 minutes twice a week.Each session lasted 90 minutes. Both groups, completed the Beck Depression Test 1978, before and after the training and in the follow up phase. Data were analyzed using mixed analysis of variance. Results: Results indicated that logo therapy significantly decreased the symptoms of depression of women in experimental group in comparison of the control group and this effect is persisted at follow up (F= 19.526, P= 0.001). Conclusion: Logo therapy as an effective intervention method throw resuscitation of personal power and responsibility and also personal search for meaning and purpose in life, leading to improvement of the mood and decreasing the symptoms of depression of women who were injured from husband's infidelity.چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی معنا درمانی بر کاهش افسردگی زنهای آسیبدیده از عهدشکنی همسران بود. روش: روش پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، گروه گواه و پیگیری سه ماهه و جامعه آماری کلیه زنهای متاهل ساکن در منطقه 5 تهران در سال 1395 بهتعداد 255000 نفر بود. پس از هماهنگی با مسئولان خانه سلامت شهران و نصب اطلاعیه در خانههای سلامت منطقه مذکور برای ثبتنام مراجعهکنندگان، مصاحبه مقدماتی با زنهایی انجام شد که مشکل عهدشکنی شوهر را داشتند. سپس پرسشنامه افسردگی بک 1978 در مورد آنها اجرا شد و از میان آنها 30 زن که نمره 30-11 را از افسردگی کسب کرده بودند و ملاکهای ورود به پژوهش را داشتند انتخاب شدند و بهشکل تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقهای دو بار در هفته مداخله معنا درمانی را بهشکل گروهی دریافت کردند و هر دو گروه قبل و بعد از مداخله و در مرحله پیگیری به پرسشنامه افسردگی بک 1978پاسخ دادند. دادهها با از استفاده تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شد. یافتهها: یافتهها نشان داد معنا درمانی نشانههای افسردگی زنهای گروه آزمایش را در مقایسه با گروه گواه کاهش داده و نتایج نیز در مرحله پیگیری پایدار مانده است (526/19=F، 001/0=P). نتیجهگیری: معنا درمانی بهعنوان روش مداخلهای موثری میتواند با احیای قدرت و مسئولیتپذیری در فرد و نیز جستجوی شخصی برای معنا و هدف در زندگی، منجر به بهبود خُلق و کاهش افسردگی زنهای آسیبدیده از عهدشکنی همسران شود.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96900_8cac04706d546440f42b15d576dc5451.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433111420180121Sexual intimacy and trust as moderators of the relationship between secure attachment style and marital commitmentصمیمیت جنسی و اعتماد بهعنوان تعدیلکنندههای رابطه سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی33335196906FAمعصومهکردیدانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه شهید چمران اهوازخالداصلانیاستادیار و عضو هیات علمی گروه مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز0000-0002-3766-1983عباسامان الهیاستادیار و عضو هیات علمی گروه مشاوره دانشگاه شهید چمران اهوازJournal Article20170206Aim: The aim of this study was to determine sexual intimacy and trust as moderators of the relationship between secure attachment style and marital commitment. Method: The method of research was correlational and the study population consisted of married female students (N= 1500) of Shahid Chamran University of Ahvaz. Of these, 200 female residents of dormitories were selected non randomly based on their availability and completed Farman and Henre’s, 1999 Styles of Conduct Scale, Adams and Jones’ (1997) Marital Commitment Scale, Schaefer and Olson’s (1981) Intimacy Scale, Rampel, Holmes and Zana’s, 1986 Interpersonal Trust Scale. Results: There was a positive relationship between secure attachment style and marital commitment (r= 0.40, P= 0.001). Also sexual intimacy (β= 0.027, P= 0.003), and trust (β= -0.270, P= 0.03) could moderate the relationship between secure attachment style and marital commitment. Conclusion: As interpersonal trust and sexual intimacy could moderate the relationship between secure attachment and marital commitment, therefore it is necessary to make a normal family pay attention to sexual intimacy and interpersonal trust as well as secure attachment.چکیدههدف: هدف پژوهش تعیین صمیمیت جنسی و اعتماد بهعنوان تعدیلکنندههای رابطه سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری کلیه دانشجویان زن متأهل ساکن خوابگاه های دختران دانشگاه شهید چمران اهواز در نیمسال اول سال تحصیلی 96-1395 بهتعداد 1500 نفر بود که از بین آنها 200 زن متاهل بهشکل نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و مقیاسهای شیوههای رفتاری فارمن و هنر، 1999، تعهد زناشویی آدامز و جونز (1997)، صمیمیت ارتباطی شافر و اولسون، 1981 و اعتماد رمپل، هولمز و زانا، 1986 را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از همبستگی گشتاوری پیرسون و رگرسیون تعدیلگر تحلیل شد. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از رابطه مثبت بین سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی (4/0=r، 001/0=P) و همچنین نقش تعدیلکننده صمیمیت جنسی (249/0-=β، 003/0=P) و اعتماد (270/0-=β، 03/0=P) در رابطه بین سبک دلبستگی ایمن و تعهد زناشویی بود. نتیجهگیری: از آنجا که سبک دلبستگی ایمن منجر به ایجاد اعتماد و صمیمیت جنسی میشود و کیفیت تعاملات میانفردی، تعهد و کیفیت روابط زناشویی را بهبود میبخشد؛ و از سوی دیگر صمیمیت جنسی منجر به برونریزی مشکلات و سرزندگی و شادابی زوجها میشود؛ از اینرو برای ایجاد ساختار خانوادهایی متعادل بسیار مهم است بر شکلگیری نحوه سبک دلبستگی ایمن که پایه اعتماد و روابط زناشویی صمیمی است؛ بیش از پیش در آموزش خانواده، مشاورههای پیش از ازدواج و پژوهشهای کاربردی توجه شود.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96906_8a92fe99ca57b8b5560f69723979ffc7.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433111420180121Effectiveness of marital life enrichment based on Choice Theory on quality of marital relationship and couples' intimacyاثربخشی غنیسازی زندگی زناشویی بر اساس نظریه انتخاب بر کیفیت روابط زناشویی و صمیمیت زوجها35337296909FAنوشینفتح اله زادهکارشناسی ارشد روانشناسی بالینیلیلا الساداتمیرصیفی فردکارشناسی ارشد روانشناسی عمومیمهنازکاظمیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینینادرهسعادتیدانشجوی دکتری مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اصفهانشکوهنوابی نژاداستاد دانشگاه خوارزمیJournal Article20170906Aim: The aim of the present study was to determine the effect of marital life enrichment on the basis of choice theory, on quality of marital relationship and couples' intimacy. Method: This quasi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design with one-month follow-up. Among 89 couples who were referred to Yarestan counseling center in the city of Isfahan from October to December 2016. 33 couples who had high scores on the Golombok-Rust’s Inventory of Marital State (1988) and low scores on Walker and Thompson's Intimacy Scale (1983) were selected (N= 15) and randomly seven couples were assigned to an experimental group and eight couples were placed in a control group. The experimental group received six, 60-minute sessions of marital enrichment based on Choice Theory Duba, Graham, Britzman & Minatrea (2009) in three phases. Data were analyzed using repeated ANOVAs. Results: Finding indicated a significant difference between the scores of the two groups in the quality of marital relationship (F= 7.72, P= 0.008) and marital intimacy (F= 27.99, P= 0.001) in post-test and after a one month follow up. Conclusion: Since the level of couples’ intimacy seems to have an effect on the quality of marital life of couples, marital life enrichment treatment based on Choice Theory may improve and increase interactions between couples, hence creating better intimacy between them and improving their marital life quality. Therefore we suggest therapists use this approach in their treatment programs.چکیده هدف: هدف پژوهش تعیین میزان تأثیر غنیسازی زندگی زناشویی بر اساس نظریه انتخاب بر کیفیت روابط زناشویی و صمیمیت زوجها بود. روش: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه گواه و پیگیری یک ماهه بود. از بین 89 زوجی که در بازه زمانی مهر الی دیماه 1395 به مرکز مشاوره یارستان شهر اصفهان مراجعه کرده بودند؛ 33 زوج که نمرههای بالا را بر اساس نقطه برش نمره 50، در پرسشنامه وضعیت زندگی زناشویی گلمبوک-راست (1988) و نمرههای پایین را بر اساس نقطه برش نمره 60، در پرسشنامه صمیمیت زناشویی والکر و تامپسون (1983) کسب کرده بودند؛ 15 زوج انتخاب و بهشکل تصادفی 7 زوج در گروه آزمایش و 8 زوج در گروه گواه جایگزین شدند. زوجهای گروه آزمایش مداخله هفتگی بهشیوه غنیسازی زندگی زناشویی بر اساس نظریه انتخاب دوبا، گراهام، بریتزمن و میناترا (2009) را بهشکل گروهی در سه مرحله در 6 جلسهای 60 دقیقهای دریافت کردند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: یافتهها تفاوت معناداری را بین عملکرد دو گروه آزمایش و گواه در کیفیت روابط زناشویی (72/7=F، 008/0=P) و صمیمیت زناشویی (49/27=F، 001/0=P) در مرحله پسآزمون و پس از یک ماه پیگیری نشان داد. نتیجهگیری: با توجه به اینکه میزان صمیمیت بهشکل گستردهای بر کیفیت روابط زناشویی زوجها اثرگذار است، مداخله غنیسازی زندگی زناشویی بر اساس نظریه انتخاب با اصلاح و افزایش تعاملها بین زوجها باعث افزایش صمیمیت و بهبود کیفیت روابط زناشویی آنها میشود. ازاینرو توصیه میشود زوج درمانگران از این روش درمانی استفاده کنند. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96909_01b21e89e71c4be9c6fa1b4165fb0b4e.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433111420180121Effectiveness of integrative behavioral couple therapy on reducing marital burnout and fear in couples of intimacyاثربخشی زوج درمانی رفتاری-تلفیقی بر کاهش دلزدگی زناشویی و ترس از صمیمیت زوجها37339296914FAمریمپناهیدانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسیشبنمکاظمی جمارانیدانش آموخته کارشناسی ارشد مشاورهمهدیهعنایت پور شهربابکیدانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی ازدانشگاه ازاد مرودشتمهدیرستمیدانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهرانJournal Article20170513Aim: The aim of this study was to determine the effect of integrated behavioral couple therapy on the reduction of couples’ burnout and fear of intimacy. Methods: this was a quasi-experimental design study with a control group, pretest, posttest and a two-month follow up. The research population consisted of couples, who were referred to counseling centers Hamrah, Mehravar and Dinyar in region 2 of Tehran municipality from April to May 2016 (N= 121 couples). Of these, 29 couples who scored high on the Couple Burnout Scale (Pines, 1996) and Fear of Intimacy Scale Descutner & Thelen (1991) were selected and 16 of them were selected and placed in two experimental 8 couples and control 8 couples groups. The experimental group received 10 weekly sessions of Integrated Behavioral Couple Therapy intervention as outlined by Christensen, Atkins, Baucom, & Yi (2010). Each session lasted for 90 minutes. The control group did not receive any intervention. Data were analyzed using repeated measures ANOVA. Results: Results showed significant differences between the experimental and control groups in the couple burnout (F= 32.73, P= 0.001) and fear of intimacy (F= 22.64, P= 0.001) in the post-test and follow-up. Conclusion: Due to the fact that couple burnout and fear of intimacy puts a great deal of strain upon the marital relationship, and because the integrated behavioral couple therapy with the reform and increased interaction between couples, increases satisfaction and reduces stress, it is recommended couple therapists use this intervention method as an effective treatment to reduce marital distress and fear of intimacy in couples.هدف: هدف پژوهش تعیین میزان تأثیر زوج درمانی رفتاری-تلفیقی بر کاهش دلزدگی زناشویی و ترس از صمیمیت زوجها بود. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه و جامعه آماری 121 زوج مراجعهکننده به مراکز مشاوره گروه همراه، مهرآور و دینیار منطقه 2 تهران در فروردین 1395 زوج بود. از بین آنها 29 زوج که در مقیاسهای دلزدگی زناشویی پاینز، 1996 و ترس از صمیمیت دسکاتنر و تلن (1991) نمرههای بالایی کسب کردند انتخاب و سپس 16 زوج با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهشکل تصادفی 8 زوج در گروه آزمایش و 8 زوج در گروه گواه جایگزین شدند. زوجهای گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقهای مداخله بهشیوه رفتاری-تلفیقی کریستنسن، اتکینز، باکوم و یی (2010) را هفتهای یک جلسه دریافت کردند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر تحلیل شد. یافتهها: یافتهها تفاوت معناداری را بین عملکرد دو گروه آزمایش و گواه در دلزدگی زناشویی (73/32=F، 001/0=P) و ترس از صمیمیت (64/22=F، 001/0=P) در مرحله پسآزمون و پس از 2 ماه پیگیری نشان داد. نتیجهگیری: با توجه به اینکه دلزدگی زناشویی و ترس از صمیمیت، رابطه زناشویی زوجها را بهشکل گسترده دچار تنش و ناکارامدی میسازد، و از آنجا که مداخله رفتاری-تلفیقی با اصلاح و افزایش تعاملها بین زوجها باعث افزایش رضایت و کاهش تنیدگی میشود. از اینرو توصیه میشود زوج درمانگران از این روش مداخلهای بهعنوان روش درمانی موثر برای کاهش دلزدگی زناشویی و ترس از صمیمیت سود جویند.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96914_d81c628630ead8eb911a7a8050c1029c.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433111420180121The relationship between relational beliefs, relational attributes and marital happinessرابطه باورها و اسنادهای رابطهای با شادکامی زناشویی39341096920FAلیلاامامی کله سردانشگاه آزادمحسنرسولیاستادیار دانشگاه خوارزمی0000-0002-8901-5828Journal Article20170705Aim: The aim of the present study was to investigate the relationship between relational beliefs and attributions and marital happiness. Method: The research design was correlational, and the statistical population consisted of married couples residing in the City of Tehran whose were married for less than five years. Based on the Krejsee-Morgan’s 1970 Table, and convenient sampling, an estimated sample of 384 individuals were selected from a variety of sources including universities, cultural centers and parks in Tehran. The Marital Happiness Scale Azrin, Naster & Jones (1973), the Relational Beliefs Inventory Idelson & Epstein (1982), and the Relational Attribution Measure Fincham & Bradbury (1992) were used to gather data. The gathered data from 315 participants was analyzed using stepwise regression. Data from 69 individuals was omitted due to incomplete questionnaires. Results: Results showed a negative relationship between relational beliefs and attributions, and marital happiness. Among the relational beliefs subscales, "disagreement is destructive" claimed a greater portion in predicting marital happiness (β= 0.42, P= 0.01), and amid the relational attribution subscales, the "locus of causality" was the strongest predictor of marital happiness (β= 0.41, P= 0.01). Conclusion: Findings showed that the more logical the couples’ relationship beliefs and the more optimistic their attributions, the more the experience of marital happiness. On the other hand, since happiness plays an important role in the stability of marital life, modification and training of relational beliefs and attributes of couples by therapists and counselors is recommended in order to increase their marital happiness. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه باورها و اسنادهای رابطهای با شادکامی زناشویی بود. روش: روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل زنها و مردهای متأهل شهر تهران در سال 1395 بود که کمتر از 5 سال از زندگی زناشویی آن میگذشت. بر اساس جدول کرجسی-مورگان 1970، تعداد نمونه 384 نفر برآورد شد و به روش نمونهگیری در دسترس از مکانهایی چون دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران، فرهنگسرای خانواده، بوستان گفتگو، بوستان نهجالبلاغه و پارک بعثت انتخاب شد. ابزار پژوهش مقیاس شادکامی زناشویی آزرین، ناستر و جونز (1973)، سیاهه باورهای رابطهای ایدلسون و اپشتاین (1982) و پرسشنامه اسناد رابطهای فینچام و برادبری (1992) بود. پس از کنار گذاشتن 69 پرسشنامه مخدوش، دادههای 315 نفر بهروش رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافتهها: نتایج حاکی از رابطه منفی بین باورها و اسنادهای رابطهای با شادکامی زناشویی بود. از میان خردهمقیاسهای باورهای رابطهای، خردهمقیاس "مخرب بودن مخالفت" سهم بیشتری در پیشبینی شادکامی زناشویی داشت (42/0=β، 01/0=(P و از میان خردهمقیاسهای اسنادهای رابطهای، خردهمقیاس "جایگاه" پیشبینیکننده قویتری برای شادکامی زناشویی بود (41/0=β، 01/0=(P. نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش میتوان گفت هرقدر باورهای رابطهای زوجین منطقیتر و اسنادهای رابطهای آنها خوشبینانهتر باشد، شادکامی زناشویی بیشتری را تجربه خواهند کرد. از سوی دیگر از آنجا که شادکامی نقش مهمی را در پایداری زندگی زناشویی ایفا میکند؛ بنابراین پیشنهاد میشود رواندرمانگران و مشاوران با آموزش و اصلاح باورها و اسنادهای رابطهای زوجها، شادکامی آنها را در زندگی زناشویی افزایش دهند.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96920_107323b791247ca0394de28f514ef194.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433111420180121Structural model of perfectionism, psychological well-being and marital adjustmentالگوی ساختاری کمالگرایی، بهزیستی روانشناختی و سازگاری زناشویی41143296925FAراضیهنظریدانشگاه آزاد اسلامیاحمدکربلایی محمد میگونیدانشگاه آزاد اسلامیJournal Article20160223Aim: The aim of the study was to determine structural model of perfectionism, psychological well-being, and marital adjustment. Method: Method was descriptive correlational and the statistical population included all residents of Karaj City (N=1614626) in 2014. Sampling was done in two stages. Through multistage sampling in the first stage 2, 3, 5, 7 and 10 regions and in the second stage five centers in every region were selected randomly from sports and cultural centers and then based on Guadagnoli & Velicer (1998) proposal about sample size in structural equation modeling, 20 people in every center volunteered and finally 500 married people (250 couples) were selected. Research tools were Frost, Marten, Lahart & Rosenblate’s (1990) Multiple Perfectionism Scale, Ryff’s (1989) Psychological Well-Being Scale and Spanier’s (1976) Dyadic Adjustment Scale. The data for 405 participants after exclusion of 90 distorted questionnaires and removal of five outliers from the research process, was analyzed by structural equation modeling. Results: Results showed that psychological well-being mediates the relationship between personal standards (β= 0.229, P= 0.001), organization (β= 0.064, P= 0.047), concern over mistakes (β= -0.212, P= 0.001), doubts about actions (β= -0.212, P= 0.001), parental criticism (β= -0.257, P= 0.001), parental expectations (β=0.141, P=0.001) with marital adjustment. Conclusion: Since, low psychological well-being of couples can increase the likelihood of marital maladjustment, it is recommended that, in pre-marriage counseling and in couple therapy, to permanence of marriage specially for couples who in addition to dissatisfaction and marital conflicts, have low psychological well-being too, positive and negative perfectionism and psychological well-being of them be considered.هدف: هدف پژوهش تعیین الگوی ساختاری کمالگرایی، بهزیستی روانشناختی و سازگاری زناشویی بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری تمام ساکنین شهر کرج بهتعداد ۱۶۱۴۶۲۶ نفر در سال 1393 بود. نمونهبرداری در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول بهروش نمونهبرداری چندمرحلهای منطقههای 2، 3، 5، 7 و 10، و در مرحله دوم بهشکل تصادفی، 5 مرکز از هر منطقه از بین مراکز تفریحی و فرهنگی و سپس بر اساس پیشنهاد گاداگنولی و ولیسر (1998) در مورد حجم نمونه در پژوهشهای الگویابی معادلههای ساختاری، از هر مرکز 20 نفر بهشکل داوطلبانه، و درنهایت 500 زن و مرد متأهل انتخاب شد. ابزارهای پژوهش مقیاس چندبُعدی کمالگرایی فراست، مارتن، لاهارت و روزنبلیت (1990)، بهزیستی روانشناختی ریف (1989) و سازگاری زناشویی اِسپانیر (1976) بود. دادههای 405 نفر پس از حذف 90 پرسشنامه مخدوش و 5 آزمودنی پرت از روند پژوهش با استفاده از روش الگویابی معادلههای ساختاری تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد بهزیستی روانشناختی رابطه بین معیارهای فردی (229/0=β، ۰۰۱/۰=P)، سازماندهی (064/0=β، ۰۴۷/۰=P)، نگرانی در مورد اشتباهها (212/0-=β، ۰۰۱/۰=P)، تردید نسبت به اعمال (212/0-=β، ۰۰۱/۰=P)، انتقادگری والدین (257/0-=β، ۰۰۱/۰=P) و انتظارهای والدین (141/0=β، ۰۰۱/۰=P) را با سازگاری زناشویی میانجیگری میکند. نتیجهگیری: از آنجا که بهزیستی روانشناختی پایین زوجها میتواند احتمال ناسازگاری در زندگی زناشویی را افزایش دهد، پیشنهاد میشود، در مشاورههای پیش از ازدواج و در زوج درمانی برای تداوم ازدواج بهویژه برای زوجهای که علاوه بر نارضایتی و ناسازگاریهای زناشویی، دارای بهزیستی روانشناختی پایین نیز هستند، بر کمالگرایی مثبت و منفی و بهزیستی روانشناختی آنها توجه شود.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96925_f6bed2ef25de07abc1c2f9bcde83ac2d.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433111420180121Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on women’s marital disaffection and marital qualityاثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سرخوردگی و کیفیت زناشویی زنها43345296932FAامیننظریدانشکاه شهید بهشتیهاجرفلاح زادهدانشگاه شهید بهشتی0000-0001-8617-0382ندانظربلنددانشکاه شهید بهشتیJournal Article20170924Aim: The purpose of this study was to examine the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on reducing marital disaffection and increasing marital quality in women. Methods: This study was quasi -experimental with a pre-posttest, control and follow up design. Statistical population consisted of 2146 mothers of male students of three high schools in Central and Kelishad region of Felavarjan province in Iran during the 2015-16 academic year. 30 mothers were selected, and randomly assigned to an experimental and a control group (selection was based on participants’ availability and informed consent). Participants completed the Marital Disaffection Scale (Kaiser, 1993) and the Marital Quality Scale (Busby, Crane, Larsen & Christensen, 2008). The experimental group participated in 10 weekly, 90 minutes sessions of ACT (Hayes, 1986). Both groups completed the questionnaires at pre and post- test, and two months following the termination of therapy. Data was analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA). Result: Results showed that Acceptance and Commitment group therapy significantly decreased marital disaffection (F=15.881, P=0.001) and increased marital quality (F=8.594, P=0.001) of women in the experimental group comparing to the control group and these results were persistent at follow up. Conclusion: ACT can be considered as an effective intervention approach whereby applying metaphors, emotional regulation techniques and value-based commitment, can decrease marital frustration and increase marital quality in married women.چکیدههدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش سرخوردگی زناشویی و افزایش کیفیت زناشویی زنها بود. روش: روش پژوهش شبهتجربی با گروه گواه و طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دو ماهه و جامعه آماری شامل 2146 نفر از مادران دانشآموزان پسر در سه مدرسه دوره متوسطه دوم بخش مرکزی و بخش کلیشاد شهرستان فلاورجان به نامهای دبیرستان بهنام رحمانی، امام خمینی و شهید بهشتی در سال تحصیلی 95-1394 بود. بهروش نمونهگیری در دسترس 30 مادر انتخاب و بهشکل تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. پرسشنامههای سرخوردگی زناشویی کایزر (1993)، کیفیت زناشویی باسبی، کران، لارسن و کریستینسن، (2008) توسط آزمودنیهای هردو گروه تکمیل و سپس درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (هیز، 1986) در 10 جلسه 90 دقیقهایی هفتهای یکبار به گروه آزمایش ارائه و نتایج با استفاده از طرح تحلیل کواریانس چندگانه تحلیل شد. یافتهها: نتایج بیانگر آن بود که میانگین گروه آزمایش نسبت به گروه گواه در مؤلفه سرخوردگی زناشویی، در مرحله پسآزمون و پیگیری کاهش (881/15=F،001/0=P) و در مؤلفه کیفیت زناشویی، افزایش یافته است (594/8=F، 001/0=P). نتیجهگیری: با توجه به نتایج این پژوهش میتوان درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را روش مؤتری تلقی کرد که با کاربرد استعارهها، فنون تنظیم هیجان و اعمال متعهدانه مبتنی بر ارزشها، منجر به کاهش سرخوردگی زناشویی و افزایش کیفیت زناشویی زنهای متأهل میشود. https://apsy.sbu.ac.ir/article_96932_68e9a0491a1b045944a76634741296bc.pdf