دانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433112120180823Effectiveness of educational program for enhancement of intimacy based on Iranian Native Culture on marital satisfaction of couplesاثربخشی برنامه آموزشی افزایش صمیمیت بر مبنای فرهنگ بومی ایران بر رضایت زناشویی زوجها72497031FAمیتراکلانتریدانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانفریبرزباقریدانشیار گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمنصوره الساداتصادقیدانشیار پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-9968-1018Journal Article20171115Aim: Aim study was to determine the effectiveness of education on the increase of intimacy based on Iranian Native Culture on marital satisfaction of couples. Method: Method was quasi-experimental including pretest, posttest, control group and two month follow-up. The population was 330 married couples from “Shams A-Shomoosh” institution, living in zone 7 of Tehran in March 2017. Among them were selected 62 couples scoring lower than the cut off score point of 60, and randomly placed in an experimental and a control group. The experimental group received couples' intimacy training program, a combination of couples’ relationship (Sadeghi, 2010) and Cognitive Behavioral intimacy (Etemadi, 2005) programs, in a group format that were conducted in 15 weekly, 90-minutes sessions. Both groups filled the Walker and Tompson Intimacy Questionnaire (1983) and Enrich, Olson and Favez’s (1993) Marital Questionnaire. The data was analyzed based on repeated measurement variance design. Results: Results showed a meaningful difference between two groups in general marital satisfaction scores (F= 8.871, P= 0.0005) and in its elements including marital satisfaction (F= 8.406, P= 0.0005), communication (F= 4.267, P= 0.0005), conflict resolution (F= 7.594, P= 0.0005) and idealistic distortion (F= 6.658, P= 0.0005) in posttest and two month follow-up. Conclusion: Considering the influence of intimacy on the improvement of marital satisfaction, couple therapists are advised to utilize this program to modify and enhance couples' interaction and educate them about communication with spouse's family in order to increase their marital satisfaction and intimacyهدف: هدف پژوهش تعیین تأثیر آموزش افزایش صمیمیت بر مبنای فرهنگ بومی ایران بر رضایت زناشویی زوجها بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه و جامعه آماری330 زوج مرتبط با مؤسسه فرهنگی شمسالشموس در منطقه 7 تهران در فروردین 1396بود. از میان آنها 62 نفر که نمره پایینتر از نقطه برش 60 را در پرسشنامه صمیمیت کسب کردند؛ انتخاب و بهشکل تصادفی در گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش برنامه گروهی آموزش صمیمیت را که ترکیبی از برنامههای ارتقاء روابط زوجهای صادقی (1389) و صمیمیت شناختی رفتاری اعتمادی (1384) بود در 15 جلسه 90 دقیقهای، هفتهای یک جلسه دریافت کرد. هر دو گروه در سه مرحله به پرسشنامه صمیمیت والکر و تامپسون (1983) و پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ اولسون و فاورز (1993) پاسخ دادند. پس از ریزش در هر گروه 11 زوج و 1 خانم متأهل باقی ماند. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتهها: نتایج تفاوت معناداری را بین عملکرد دو گروه در رضایت کلی زناشویی (871/8 =F، 0005/0 =P) و مولفه رضایت زناشویی (406/8 =F، 0005/0 =P)، ارتباطها (267/4 =F، 0005/0 =P)، حل تعارض (594/7 =F، 0005/0 =P) و تحریف آرمانی (658/6 =F، 0005/0 =P) در مرحله پسآزمون و پس از دو ماه پیگیری نشان داد. نتیجهگیری: با توجه به تأثیری که صمیمیت بر بهبود رضایت زناشویی دارد؛ توصیه میشود روانشناسان و مشاوران از این روش آموزشی برای اصلاح تعامل زوجها و آموزش نحوه ارتباط آنها با خانواده همسر استفاده کنند و رضایت زناشویی و انسجام زوجها را افزایش دهندhttps://apsy.sbu.ac.ir/article_97031_2e02a228062c0b5007ab036cc167ed51.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433112120180823Effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy based on body image on sexual satisfaction and marital adjustment of married infertile womenاثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر تصویر بدن بر رضایت جنسی و سازگاری زناشویی زنان نابارور254697000FAفاطمهفانی سبحانیدانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایرانجوادخلعتبریدانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، ایرانصمدرحمتیدانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایرانJournal Article20170908Aim: The aim was to determine effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy based on body image on sexual satisfaction and marital adjustment of infertile women. Methods: Method was quasi-experimental with pretest, posttest and follow-up with control group and statistical population was infertile women referred to 26 infertility treatment centers in Tehran in 2017 who, according to body multidimensional questionnaire’s Cash (1994) were dissatisfied with their body image. 30 infertile woman were selected using a two stage cluster sampling method and were placed randomly in two experimental and control groups. In this way, two centers namely, Hilal Ahmar Rooyesh and Khatam Ol-Anbiya were selected and participants were randomly selected from these centers and completed two questionnaires Larsson's (1976) Sexual Satisfaction Scale and Spinner's (1998) Dyadic Adjustment Scale. Cognitive Behavioral Therapy based on body image, based on previous research by Cash and Strachan (2002) and Rosen, Saltzberg and Srebnik (1998) was implemented in experimental group once a week in nine sessions of 90 minutes duration. Data was analyzed using analysis of mixed variance with repeated measures. Results: Results showed significant difference between experimental and control groups in increased sexual satisfaction (F= 6.173, P= 0.019) and marital adjustment (F= 4.768, P= 0.039) scores in posttest and two month follow-up. Conclusion: Cognitive Behavioral Therapy of body image leads to self-confidence in sexual relationships and improves sexual satisfaction and marital adjustment of infertile women. This may occur as a result of modifying negative beliefs about physical appearance and replacing them with positive thoughts.هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر تصویر بدن بر رضایت جنسی و سازگاری زناشویی زنان نابارور بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه گواه و جامعه آماری زنان نابارورِ مراجعه کننده به 26 مرکز درمان ناباروریِ شهر تهران در نیمه اول سال 1396 بود که طبق پرسشنامه چند بُعدی بدن کَش (1994) از تصویر بدن خود ناراضی بودند. 30 زن نابارور با روش نمونهگیری خوشهایِ دو مرحلهای از 2 مرکز رویش هلال احمر و خاتمالنبیاء انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند و پرسشنامههای رضایت جنسی لارسون، اندرسون، هولمن و نیمان (1998) و سازگاری زناشویی اسپانیر (1976) را تکمیل کردند. درمان شناختی رفتاریِ تصویر بدن برگرفته از پژوهش کَش و استارچن(2002) و روزن، سالتزبرگ و سربنیک(1989) در مورد گروه آزمایش هفتهای یک بار در 9 جلسه 90 دقیقهای اجرا و دادهها از طریق تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: نتایج تفاوت معنیداری را بین گروه آزمایش و گواه در میزان افزایش رضایت جنسی (173/6 =F، 019/0 =P) و سازگاری زناشویی (768/4 =F، 039/0 =P) در مرحله پسآزمون و پس از دو ماه پیگیری نشان داد. نتیجهگیری: درمان شناختی رفتاریِ تصویر بدن، با اصلاح باورهای منفی دربارة ظاهر جسمانی و جایگزینی آنها با افکار مثبت و منطقی، منجر به اعتماد به نفس در روابط جنسی و در نتیجه بهبود رضایت جنسی و سازگاری زناشوئی زنان نابارور میشود.https://apsy.sbu.ac.ir/article_97000_a92ca790d6268c10ce75b8eaf5ba5c11.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433112120180823Effectiveness of couple therapy based on Choice Theory on conflict resolution styles and marital relationship quality of incompatible couplesاثربخشی زوج درمانی مبتنی بر نظریه انتخاب بر سبکهای حل تعارض و کیفیت رابطه زوجهای ناسازگار476297018FAبتولغضنفریدانشجوی دکترا دانشگاه آزاد- تهران مرکزفرنازکشاورزی ارشدیاستادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانفریباحسنیاستادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانسوزانامامی پوراستادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20171212Aim: The present study aim was to determine effectiveness of couple therapy based on the Choice Theory on conflict resolution styles and quality of couple’s relationship. Method: This quasi-experimental study was conducted with a pretest-posttest and control group, with follow-up. Among 78 couples who referred to a family counseling center in the city of Mashhad in the fall of 1395, 25 couples who scored a high score based on the cut-off 115 in the Sanai Marital Conflict Questionnaire of 2008 were selected, 20 couples were selected. The research in strumpet was the Straus and Rosbult Conflict Behavior Questionnaire 2009 and Fletcher, Simpson & Tumas Relationship Quality Questionnaire 2000, and experimental group received eight, 90-minute sessions of Couple Therapy Based on Choice Theory (Duba, Graham, Britzman & Minatra, 2009). Data were analyzed using repeated measure ANOVA. Findings: The results showed that this intervention was based on women's conflict resolution styles (P= 0.001, F=26.8, 73.5, 1.26) and men (P= 0.001, F=0.63, 0.93 & 0.32) had effect on the quality of the relationship between women (P= 0.001, F= 1.47) and men (P= 0.001, F= 0.58), except for positive behavior either and has remained steady at the follow-up stage. Conclusion: Since this intervention leads to the promotion of relationships, awareness of responsibility and reality in couples, it can be used as an effective intervention for conflict resolution and improving couples' relationshipsچکیده:هدف: این مطالعه باهدف اثربخشی زوج درمانی مبتنی برنظریه انتخاب بر سبکهای حل تعارض وکیفیت رابطه زوجین صورت گرفت.روش: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود. از بین زوجینی که در بازهی زمانی مهر الی دی ماه 1395 به مرکز مشاوره آموزش و پرورش ناحیه 4 شهر مشهد مراجعه کرده بودند ؛تعداد30زوج که در پرسشنامه تعارض زناشوییMCQ-R) )، یک نمره انحراف معیار بالاتر از میانگین دریافت کرده بودند، انتخاب و به شیوه جایگزینی تصادفی 15 زوج در گروه آزمایش و15 زوج در گروه کنترل جایگزین شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامهی راهبردهای حل تعارض وپرسشنامه ابعادرابطه ای زوجین استفاده شد. زوجهای گروه آزمایش، مداخلهی هفتگی زوج درمانی مبتنی بر نظریه انتخاب را طی8 جلسهی 90 دقیقه ای دریافت کردند. یافته ها: یافته ها نشان داد که بین زوجین گروه آزمایش وگروه کنترل درمتغیرهای وابسته سبکهای حل تعارض وکیفیت رابطه تفاوت معناداری درکوتاه مدت وبلندمدت وجوددارد. تنهادر سبکهای حل تعارض گذشت وگفتگو این مداخله موثر نبوده است.نتیجه گیری: با توجه به اینکه مداخله زوج درمانی مبتنی بر نظریه انتخاب با اصلاح وافزایش تعامل ها بین زوج ها باعث بهبود سبکهای حل تعارض وکیفیت رابطه زناشویی آن ها می شود.از این رو توصیه می شود زوج درمانگران از این روش درمانی استفاده کنند. و استفاده ازاین رویکردبرای بهبودسبکهای حل تعارض وکیفیت رابطه زوجین توصیه می شود.https://apsy.sbu.ac.ir/article_97018_54874dc51d0617fd943995713fac7014.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433112120180823Effectiveness of anger management intervention with cognitive-behavioral approach and gradual muscle relaxation on the quality of marital relationship and moral anxiety of married males substance abusers with a three month follow-upاثربخشی آموزش مدیریت خشم با رویکرد شناختی رفتاری بر کیفیت رابطه زناشویی و اضطراب اخلاقی مردان سوء مصرفکننده مواد638297025FAملکهناصری فدافندانشجو دکتریشهنازنوحیعضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، گروه روانشناسیحکیمهآقاییعضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، گروه روانشناسیJournal Article20170904Aim: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of anger management intervention with cognitive-behavioral approach and gradual muscle relaxation on the quality of marital relationship and moral anxiety among married males of substance abusers.
Methods: The method of this research is semi-experimental using a pretest and post-test design with two experimental and control groups. Participants in this study were male abusers who were selected from one of the addiction treatment centers in Shahrood. Using random sampling, 30 patients from the center of addiction treatment were randomly assigned to two experimental and control groups. An intervention program for anger management with a cognitive-behavioral approach and gradual muscle relaxation for 12 sessions of 90 minutes on the group Experiment done. To collect the required data in measuring the variables of the research, two questionnaires of the 16 factors of the character of Kettel (1975) and the quality of marriage questionnaire were used by Busby et al. (1995). Also follow-up of treatment interventions was performed again after three months in both groups.
Results: The results of covariance analysis indicated that anger management intervention with a cognitive-behavioral approach to gradual muscle relaxation has a significant effect on the quality of marital relationships and the moral anxiety of married men who abuse substance (pهدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مدیریت خشم با رویکرد شناختی رفتاری بر کیفیت رابطه زناشویی و اضطراب اخلاقی مردان سوء مصرفکننده مواد بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه گواه و طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری سه ماهه و جامعه آماری 300 مرد مصرفکننده مواد تحت درمان نگهدارنده با متادون در مرکز ترک اعتیاد کسرایِ شهرستان شاهرود در سال 1396 بود.از بین آنها 30 مرد داوطلب از طریق نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین و سپس برنامه آموزش مدیریت خشم با رویکرد شناختی رفتاری ریلی و شاپشایر، 2012 در 12 جلسه 90 دقیقهای هفتهای یک بار در مورد گروه آزمایش اجرا شد. ابزار پژوهش پرسشنامه 16 عاملی شخصیت کتل، ابر و تاتسوکا (1975) و کیفیت روابط زناشویی باسبی، کِرَن، لارسون و کریستنسن (1995) بود که در سه مرحله در مورد دو گروه اجرا و دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش برنامه یادشده بر کیفیت روابط زناشویی (38/44 =F، 001/0 =P) و اضطراب اخلاقی مردان مصرفکننده مواد مؤثر بوده (533/27 =F، 001/0 =P) و این تأثیر در دوره پیگیری نیز پایدار مانده است. نتیجهگیری: از آنجا که نحوه ابراز هیجان خشم اکتسابی است؛ بنابراین مداخلههای مدیریت خشم میتواند بر مهار و نحوه ابراز خشم تأثیر مثبتی در روابط زناشویی بگذارد و همراه با فراگیری روشهای آرامسازی تدریجی عضلانی که بر دستگاه عصبی مؤثرند؛ تنش، نگرانی و اضطراب را کاهش دهد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_97025_1aec8792a2ca4beb08a64a3af2842d89.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433112120180823Effectiveness of group Reality Therapy on love trauma syndrome and overall function of people who failed emotionallyاثربخشی واقعیت درمانی گروهی بر نشانگان ضربه عشق و عملکرد کلی افراد شکست خورده عاطفی8310297040FAزهراتوسلیدانشگاه فردوسی مشهدحمید رضاآقامحمدیان شعربافاستاد دانشگاه فردوسی مشهدزهرهسپهری شاملواستادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهدمجیدشهسواریدانشگاه علامه طباطبایی تهرانJournal Article20171111Aim: The present study aim was to determine the effectiveness of group Reality Therapy on love trauma syndrome and overall performance assessment of people failed emotionally. Methods: This quasi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group and one- month follow-up. The population consisted of 88 female students referring to the Student Consultation Center of Ferdowsi University of Mashhad from November 2016 to February 2017. Among them, 20 students who acquired scores equal to or higher than the cut-off point of 115 on the Dehghani’s Inventory of Love Trauma Syndrome (2010), and the cut-off point of 50 on the American Psychiatric Association’s Assessment of Global Functioning (2013) Scale were selected and assigned to experimental and control groups. The experimental group received William Glaser’s (1999) Reality Therapy group interventions for 8 sessions of 120 minutes. Data were analyzed using mixed variance analysis with repeated measurement. Results: Group Reality Therapy could significantly reduce love syndrome of patients failed emotionally (F=21.32, P= 0.001), and increase their overall performance score (F=29.36, P=0.05) and the treatment result in the one-month follow-up period was consistent for both the love trauma syndrome questionnaire and overall functioning. Conclusion: Since Reality Therapy method increases the sense of responsibility and self-control of one’s own life, increasing these variables can reduce these symptoms; therefore, group Reality Therapy can be an effective approach to reduce love trauma syndrome and increase the overall functioning of people who failed emotionallyهدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی رویکرد واقعیت درمانی گروهی بر نشانگان ضربه عشق و سنجش عملکرد کلی افراد شکست خورده عاطفی بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه گواه، پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری یک ماهه و جامعه آماری 88 دانشجوی دختر مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد در بازه زمانی آبان تا بهمن ماه 1395 بود. از میان آنها 20 دانشجو که نمرههای مساوی یا بالاتر از نقطه برش 115 از پرسشنامه نشانگان ضربه عشق دهقانی (1389) و نقطه برش 50 در مقیاس سنجش عملکرد کلی انجمن روانپزشکی آمریکا (2013) را کسب کرده بودند؛ انتخاب و در گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. دانشجویان گروه آزمایش مداخله گروهی واقعیت درمانی ویلیام گلاسر (1999) را هفتگی در 8 جلسه 120 دقیقهای دریافت کردند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس مختلط با تکرار سنجش تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که واقعیت درمانی گروهی نشانگان ضربه عشق افراد شکست خورده عاطفی را کاهش (32/21 =F، 001/0 =P)، نمره عملکرد کلی آنها را افزایش داده (36/29 =F، 05/0 =P) و نتیجه درمان در دوره پیگیری یک ماهه پایدار مانده است. نتیجهگیری: از آنجا که واقعیت درمانی گروهی باعث افزایش مسئولیتپذیری و حس کنترل فرد بر زندگی خویش میشود و افزایش این متغیرها میتواند بر متغیرهای یادشده مؤثر واقع شود؛ بنابراین میتوان واقعیت درمانی گروهی را روش موثری برای کاهش نشانگان ضربه عشق و افزایش عملکرد کلی افراد شکست خورده عاطفی دانست.https://apsy.sbu.ac.ir/article_97040_f0da775ec0b5c4426fd4df0a870699eb.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433112120180823Effectiveness of cognitive-behavioural therapy and psycho-education on fear of natural childbirth and its related variablesاثربخشی درمان شناختی رفتاری و آموزش روانی بر ترس از زایمان طبیعی و متغیرهای مرتبط با آن10312596986FAمریمقضاییکارمند دانشکده علوم پزشکیایرانداودیهیات علمیعبدالکاظمنیسیدانشگاه شهید چمرانمهنازمهرابی زاده هنرمنددانشگاه شهید چمرانسودابهبساک نژاددانشگاه شهید چمران اهوازJournal Article20170721Aim: The aim of the current study was the determination of the effectiveness of cognitive behavioural therapy in comparison with psycho-education, on the fear of childbirth and its related variables. Methods: Method was quasi-experimental and the statistical population of nulliparous women from Ahvaz was 8000. Among them 54 women who had the entrance criteria for being considered in the research were selected. Selection was based on participants’ availability and they were randomly assigned to three groups of 18 women. Research tools were Wijma, Wijma and Zar’s Delivery Expectancy Questionnaire (1998) McCracken and Dhingra’s Pain Anxiety Symptoms (2002), Lowe’s Childbirth Self-Efficacy Inventory (1993), also nine sessions of 90-minute of cognitive-behavioral therapy Niminen (2016) and six sessions of 90-minute of psycho-education (Rouhi, Salmela‐Aro, Toivanen, Tokola, Halmesmäki & Saisto, 2013) for two times a week. After removing eight persons due to their absentees in two-thirds of sessions, the data of 46 persons were analyzed by the use of covariance method and comparison of two independent ratios. Results: Result revealed that cognitive behavioural therapy decreases the fear of childbirth (F= 70.64, P= 0.001), fear of pain (F= 4.25, P= 0.02) and increases the tendency to natural childbirth (Z= 3.12, P= 0.002) and self-efficacy of childbirth (F=108.73, P= 0.001) and its effectiveness on these variables is more than psychoeducation. Psychoeducation only led to the increase of self-efficacy of childbirth (F=108.73, P= 0.001) and a decrease of fear of childbirth (F= 70.64, P= 0.01). The difference in the final frequency of natural childbirth in the cognitive behavioural group with the control group (Z= 1.56, P= 0.1) and psychoeducation (Z= 0.7, P= 0.4) group was not significant. Conclusion: Snce cognitive behavioural therapy uses behavioural strategies and targets the irrational thoughts of women toward natural childbirth, it leads to the decrease of fear of childbirth. And more effective than psychological training in the aforementioned fields.هدف: هدف پژوهش تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری در مقایسه با آموزش روانی بر ترس از زایمان و متغیرهای مرتبط با آن بود. روش: روش پژوهش نیمه تجربی و جامعه آماری زنهای نخستزای شهر اهواز در سال 1394 به تعداد تقریبی 8000 نفر بود. از بین آنها 54 زن که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند؛ با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهشکل تصادفی در سه گروه 18 نفری گمارده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه انتظار زایمان ویژما، ویژما و زَر (1998)، نشانههای اضطراب درد مککراکن و دینگرا (2002)، خودکارامدی زایمان لویی (1993)، 9 جلسه 90 دقیقهای درمان شناختی رفتاری نایمینن، (2016) و 6 جلسه 90 دقیقهای آموزش روانی روحی، سالملا-آرو، تویوانن، توکولا، هالمسماکی و سایستو، (2013) هفتهای دو بار بود. پس از حذف 8 نفر بهدلیل غیبت در دو سوم جلسهها دادههای 46 نفر با استفاده از روش کوواریانس و مقایسه دو نسبت مستقل تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد درمان شناختی رفتاری ترس از زایمان (64/70 =F، 001/0 =P) و ترس از درد ( 25/4 =F، 02/0 =P) را کاهش و تمایل به زایمان طبیعی (12/3 =Z، 002/0 =P) و خودکارامدی زایمان را افزایش داده (73/108=F، 001/0 =P) و اثربخشی آن در مورد این متغیرها بیش از آموزش روانی است. آموزش روانی تنها باعث افزایش خودکارامدی زایمان (73/ 108=F، 001/0 =P) و کاهش ترس از زایمان شده بود (64/70=F، 01/0 =P). همچنین تفاوت فراوانی نهایی زایمان طبیعی در گروه شناختی رفتاری با گروه گواه (56/1=Z، 1/0 =P)، و گروه آموزش روانی (7/0 =Z، 4/0 =P) معنیدار نبود. نتیجهگیری: درمان شناختی رفتاری با هدف قرار دادن افکار غیرمنطقی زنها نسبت به زایمان طبیعی و استفاده از راهبردهای رفتاری باعث کاهش ترس زنها از زایمان میشود و موثرتر از آموزش روانی در زمینه های مذکور است.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96986_40133176782196328748020c35403baa.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433112120180823Visualization and analysis of word co-occurrence network of the articles of the Journal of Applied Psychologyترسیم و تحلیل شبکه همرخدادی واژگان در مقالههای فصلنامه علمی پژوهشی روانشناسی کاربردی12714196994FAمهدیرحمانیدانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانششناسی- دانشگاه تهرانJournal Article20180131Aim: The study purpose was visualization and analysis of word co-occurrence network of Journal of Applied Psychology of Shahid Beheshti University. Method: Research method was descriptive and using scientometric indices and social network analysis using a purposeful method. Research population consisted of all articles published in the mentioned Journal during period of 2015-16 (N= 287). Title, abstract and key words of 287 articles were reviewed and categorized under the guidance of two psychologists in various subject areas. In the next step, adjacency matrix of conjugate terms of extracted words was obtained in Excel software. Finally, data was generated using the U.S.I.Net software. She. S Vivor was analyzed. Results: Results showed that domains of cognitive psychology, social issues, emotion and personality have been of great importance in this Journal. Most articles in the Journal of Applied Psychology have been published in the field of cognitive psychology. In addition, the results showed that self-efficacy, coping styles, and adaptability had the highest degree of centrality degree and the components of subjective well-being, self-efficacy, adaptability and social dimensions were the most important indicator of the centrality of vision. Conclusion: The presentation of the thematic map of the articles in the journal of applied psychology will make the researchers more aware of the status of the researchers conducted and their relationship with the knowledge of the subject's gaps and help researchers to understand the general view of the scientific framework of the field of psychology and help researchers to select hot topics in this areaهدف: هدف پژوهش ترسیم نقشه موضوعی مقالههای منتشر شده در فصلنامه علمی پژوهشی روانشناسی کاربردی دانشگاه شهید بهشتی بود. روش: روش پژوهش توصیفی با استفاده از شاخصهای علم سنجی و تحلیل شبکههای اجتماعی و با هدف کاربردی و جامعه آماری کلیه مقالههای منتشر شده در فصلنامه یادشده در بازه زمانی 96-1385 به تعداد 287 مقاله بود. عنوان، چکیده و کلید واژههای کل 287 مقاله بررسی و با راهنمایی دو روانشناس در حوزههای مختلف موضوعی دسته بندی و در مرحله بعد ماتریس مجاورت همرخدادی واژههای استخراج و در نرم افزار اکسل تهیه و در نهایت دادهها با استفاده از نرم افزار یو. سی. آی. نت و وی. او. اس. ویوور تحلیل شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که حوزه روانشناسی شناختی، مسائل اجتماعی، هیجان و شخصیت از اهمیت بالایی در فصلنامه روانشناسی کاربردی برخورداراند و بیشترین مقالههای این فصلنامه در حوزه روانشناسی شناختی منتشر شده است. از نظر واژگان مقولههای خودکارامدی، سبکهای مقابلهای و سازگاری از بیشترین شاخص مرکزیت درجه و مولفههای بهزیستی ذهنی، خودکارامدی، سازگاری و ابعاد اجتماعی بیشترین شاخص مرکزیت بینابینی را دارا بودند. نتیجهگیری: ارائه نقشه موضوعی مقالههای فصلنامه روانشناسی کاربردی سبب کسب آگاهی بیشتر پژوهشگران از وضعیت پژوهشهای انجام شده و ارتباط میان آنها و اطلاع از شکافهای موضوعی میشود. همچنین میتواند به پژوهشگران در درکِ نمایی کلی از چارچوب علمی حوزه روانشناسی و نیز در انتخاب موضوعهای داغ و مهم در این حوزه کمک کند.https://apsy.sbu.ac.ir/article_96994_b7588f0b08cbb18280a50e220a9af721.pdf