دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2021 06 22 The Effect of Perceived Parental Relationships, Teacher-Student Relationship and Personal Best Goals on Academic Buoyancy اثر ادراک از روابط والدینی، رابطۀ معلم- دانش‌آموز و بهترین اهداف شخصی بر سرزندگی تحصیلی 205 179 101129 10.52547/apsy.2021.216011.0 FA الهه حجازی دانشیار دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران فهیمه عباسی دانشجوی دکترای روانشناسی دانشگاه تهران Journal Article 2020 02 28 Aim: This study aimed to investigate the effect of perceived parental relationships, teacher‐student relationship and personal best goals on academic buoyancy. Method: Therefore, 600 secondary high school girl students completed personal best goals questionnaire of Martin (2006), academic buoyancy questionnaire of Dehganizadeh and Hoseinchari (2012), perceived parental relationship questionnaire of Gronik et al. (1997) and Teacher as Social Context Questionnaire (TASCQ) of Belmont, et al. (1992). Multilevel Structural Equation Modeling (MSEM) was used for analyzing data. Results: In between group level perceived parental relationship and teacher‐student relationship positively predict students` personal best goals, which in turn the best personal goals positively related to students' academic buoyancy. Also, there was a significant indirect inter-cluster effect of perceived parental relationship and perceived teacher‐student relationship. The direct inter-classroom perception of parental relationships on academic buoyancy was significant, but this effect was insignificant for perceived teacher-student relationship, suggesting that students' personal best goals completely meditate relationship between inter-classroom perceptions of teacher-student relationships and academic buoyancy. 27.19% of variance in academic buoyancy at student level was explained by individual level variable and 78.67% of variance in academic buoyancy at class level was explained by contextual variable. Conclusion: Guiding students towards personal best goals orientation by teachers and creating a supportive atmosphere in the family by parents can improve students' academic buoyancy. هدف: پژوهش حاضر با هدف آزمون اثر ادراک از روابط والدینی، ادراک از رابطة معلم-دانش آموز و بهترین اهداف شخصی بر سرزندگی تحصیلی صورت گرفت. روش: ۶۰۰ دانش‌آموز دورة متوسطه پرسشنامه‌های بهترین اهداف شخصی مارتین (2006)، سرزندگی تحصیلی دهقانی‌زاده و حسین‌چاری (۱۳۹۱)، ادراک از روابط والدینی گرونیک و همکاران (1997) و پرسشنامة معلم به عنوان بافت اجتماعی بیلمونت و همکاران (1992) را پاسخ دادند. جهت تحلیل داده‌ها از مدل‌یابی معادلات ساختاری چندسطحی (MSEM) استفاده شد. یافته‌ها: در سطح بین‌گروهی ادراک از روابط والدینی و ادراک از رابطۀ معلم- دانش‌آموز به طور مثبت قادر به پیش‌بینی بهترین اهداف شخصی دانش‌آموزان بودند که به نوبۀ خود بهترین اهداف شخصی به طور مثبت به سرزندگی تحصیلی مرتبط بود. هم‌چنین اثر غیرمستقیم بین‌خوشه‌ای ادراک از روابط والدینی و ادراک از رابطۀ معلم- دانش‌آموز معنادار بدست آمد. اثر مستقیم بین کلاسی ادراک از روابط والدین بر سرزندگی تحصیلی معنادار ولی این اثر برای ادراک از رابطه معلم- دانش‌آموز غیرمعنادار بدست آمد و حاکی از آن است که بهترین اهداف شخصی دانش‌آموزان به طور کامل رابطۀ بین کلاسی ادراک از رابطه معلم- دانش‌آموز با سرزندگی تحصیلی را میانجی‌گری می‌کند. 19/27 درصد از واریانس سرزندگی تحصیلی در سطح دانش‌آموز توسط متغیر سطح فردی و 67/78 درصد از واریانس آن در سطح کلاس توسط متغیر بافتی تبیین شد. نتیجه‌گیری: هدایت دانشآموزان به سوی جهت گیری هدفی بهترین اهداف شخصی توسط معلمان و ایجاد جو حمایتی در خانواده توسط والدین می تواند سرزندگی تحصیلی دانشآموزان را ارتقا بخشد. هدف: پژوهش حاضر با هدف آزمون اثر ادراک از روابط والدینی، ادراک از رابطة معلم-دانش آموز و بهترین اهداف شخصی بر سرزندگی تحصیلی صورت گرفت. روش: ۶۰۰ دانش‌آموز دورة متوسطه پرسشنامه‌های بهترین اهداف شخصی مارتین (2006)، سرزندگی تحصیلی دهقانی‌زاده و حسین‌چاری (۱۳۹۱)، ادراک از روابط والدینی گرونیک و همکاران (1997) و پرسشنامة معلم به عنوان بافت اجتماعی بیلمونت و همکاران (1992) را پاسخ دادند. جهت تحلیل داده‌ها از مدل‌یابی معادلات ساختاری چندسطحی (MSEM) استفاده شد. یافته‌ها: در سطح بین‌گروهی ادراک از روابط والدینی و ادراک از رابطۀ معلم- دانش‌آموز به طور مثبت قادر به پیش‌بینی بهترین اهداف شخصی دانش‌آموزان بودند که به نوبۀ خود بهترین اهداف شخصی به طور مثبت به سرزندگی تحصیلی مرتبط بود. هم‌چنین اثر غیرمستقیم بین‌خوشه‌ای ادراک از روابط والدینی و ادراک از رابطۀ معلم- دانش‌آموز معنادار بدست آمد. اثر مستقیم بین کلاسی ادراک از روابط والدین بر سرزندگی تحصیلی معنادار ولی این اثر برای ادراک از رابطه معلم- دانش‌آموز غیرمعنادار بدست آمد و حاکی از آن است که بهترین اهداف شخصی دانش‌آموزان به طور کامل رابطۀ بین کلاسی ادراک از رابطه معلم- دانش‌آموز با سرزندگی تحصیلی را میانجی‌گری می‌کند. 19/27 درصد از واریانس سرزندگی تحصیلی در سطح دانش‌آموز توسط متغیر سطح فردی و 67/78 درصد از واریانس آن در سطح کلاس توسط متغیر بافتی تبیین شد. نتیجه‌گیری: هدایت دانشآموزان به سوی جهت گیری هدفی بهترین اهداف شخصی توسط معلمان و ایجاد جو حمایتی در خانواده توسط والدین می تواند سرزندگی تحصیلی دانشآموزان را ارتقا بخشد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_101129_b626fe483488b3590f102ce78683bd6b.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2021 06 22 Self-concept and Regulation of Interpersonal Distance in Close Relationships: A Study with Comfortable Interpersonal Distance Test خودپنداره و تنظیم فاصلة بینافردی در روابط نزدیک: مطالعه‌ای با آزمون فاصلة بینافردی مطبوع 225 207 101147 10.52547/apsy.2021.222313.1063 FA مصطفی عبدولی دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-6485-7631 عباس ذبیح‌زاده گروه آموزشی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-8675-4764 Journal Article 2021 05 06 Aim: Physical distance regulation in interpersonal interactions is a key component of the quality of close relationships. This distance is regulated differently in various individuals and psychological states. The aim of this study was the study of comfortable interpersonal distance in individuals with negative and positive self-concept. Method: In this study we compared 47 students with positive self-concept with 47 students with negative self-concept in terms of the comfortable interpersonal distance when facing different protagonists (including mother, love partner, close friend, childhood self-image and current self-image as significant others, as well as salesperson and thief). All participants in both groups completed modified computerized version of the comfortable interpersonal distance (CID) task in both the passive mode (when protagonists approached them) and the active mode (when they approached protagonists). We asked participants to determine the point at which they felt uncomfortable. Results: The results of repeated measures MANOVA showed the negative self-concept group preferred a significantly larger interpersonal distance than the positive self-concept group with all protagonists except the salesperson and thief. Conclusion: The results of this study, while emphasizing the role of self-alienation in regulating interpersonal distance with others, were discussed in the framework of object relations and attachment theories. هدف: تنظیم فاصلة بینافردی در برهم کنش های اجتماعی یک مؤلفة اساسی در کیفیت روابط نزدیک انسان ها است. این فاصله در وضعیت های روان شناختی و افراد مختلف به شیوه های متفاوتی تنظیم می گردد. هدف از مطالعة حاضر بررسی فاصلة بینافردی مطبوع در افراد واجد خودپندارة مثبت و منفی بود. روش: در این مطالعه 47 دانشجوی واجد خودپندارة مثبت با 47 دانشجوی واجد خودپندارة منفی در انتخاب فاصلة بینافردی مطبوع هنگام مواجهه با شخصیت های مادر، شریک عاطفی، دوست صمیمی، تصویر خود در کودکی، تصویر خود در زمان حال، فروشنده، و دزد مورد مقایسه قرار گرفتند. کلیة شرکت کنندگان به نسخة اصلاح شده و کامپیوتری آزمون فاصلة بینافردی مطبوع در دو حالت منفعل (وقتی دیگران به آنها نزدیک می شوند) و فعال (وقتی خودشان به دیگری نزدیک می شوند) پاسخ دادند. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه های مکرر نشان داد که گروه واجد خودپندارة منفی بهطور معناداری فاصلة بینافردی بزرگتری را در قیاس با گروه واجد خودپندارة مثبت حین مواجهه با تمامی شخصیت ها (بهجز فروشنده و دزد) انتخاب کردند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه ضمن تأکید بر نقش از خودبیگانگی در تنظیم فاصلة بینافردی با دیگران، در چهارچوب نظریه های روابط موضوعی و دلبستگی مورد بحث قرار گرفت.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_101147_c776f39e9aee421d03bdb951225e76b5.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2021 06 22 Construction, Validation and Reliability of Oppositional Defiant and Conduct Disorder Questionnaire for Boys in Elementary School in Tabriz based on DSM-5* ساخت، رواسازی و تعیین پایایی پرسشنامۀ اختلال لجبازی و نافرمانی و سلوک کودکان پسر مقطع ابتدایی شهر تبریز بر اساس DSM-5* 248 227 101145 10.52547/apsy.2021.220809.1005 FA آیدین معتمدین دانشجوی دکتری-دانشگاه آزاد تبریز 0000-0003-2490-9326 داود حسینی نسب استاد گروه روانشناسی 0000-0003-0056-4191 مرضیه علیوندی وفا دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز 0000-0002-1197-9598 Journal Article 2021 03 03 Aim: The aim of this study was making a questionnaire for diagnosis of Oppositional Defiant and Conduct Disorder in primary boys' school (6-12 years old) and to assess its validity and reliability. Method: The research method was descriptive correlational. A total of 1200 male elementary school students in Tabriz were selected by multi-stage random sampling method and with the cooperation of mothers of the same students, the questionnaire was constructed based on DSM-5. Results: The results of exploratory factor analysis using independent Varimax rotation introduced three independent conduct factors, argumentative/defiant behavior and angry/irritable mood that explained 15.79%, 14.75% and 14.06% of the variance of variables and 44.61% of the total variance of variables, respectively. In order to assess the validity, the Eigevalue method was used more than 1 and the results showed that both the three factors and the whole questionnaire have good validity. Cronbach's alpha coefficient in assessing the reliability of the three factors of the questionnaire was 0.74, 0.60, 0.74 and for the whole questionnaire (α=0.77), respectively. The mean prevalence of conduct disorder, argumentative/defiant behavior and angry/irritable mood behavior of children in the sample group were 2.7%, 7.8% and 15.6%, respectively, based on DSM-5 dimensional approach. Conclusion: Considering the desirable behavioral characteristics of Oppositional Defiant and Conduct Disorder Questionnaire, this tool can be used for research and clinical applications. هدف: هدف از پژوهش حاضر ساخت پرسشنامه‌ای برای تشخیص اختلال لجبازی و نافرمانی و سلوک در کودکان پسر مقطع ابتدایی (6 الی 12 ساله) و بررسی روایی و پایایی آن بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. تعداد 1200 نفر دانش‌آموز پسر مقطع ابتدایی شهر تبریز با روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند و با همکاری مادران همان دانش‌آموزان پرسشنامۀ مورد نظر بر اساس DSM-5 ساخته شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی با استفاده از چرخش مستقل واریماکس، سه عامل مستقل سلوک، رفتار جرو‌‌بحث و خلق خشمگین و تحریک‌پذیر را معرفی کرد که به ترتیب 79/15%، 75/14% و 06/14% واریانس متغیرها و بر روی هم 61/44% کل واریانس متغیرها را تبیین می‌کردند. برای بررسی روایی از روش ارزش ویژه بیشتر از 1 استفاده شد و نتایج نشان داد که هم عوامل سه‌گانه و هم کل پرسشنامه از روایی مطلوب برخوردارند. مقدار ضریب آلفای کرونباخ در بررسی پایایی عوامل سه‌گانه پرسشنامه به ترتیب برابر با 74/0، 60/0، 74/0 و برای کل پرسشنامه (77/0=α) به دست آمد. میانگین شیوع اختلال سلوک، رفتار جر و بحث و خلق خشمگین و تحریک‌پذیر کودکان گروه نمونه، طبق تعیین وضعیت اختلالات بر اساس رویکرد ابعادی DSM-5 در وضعیت «متوسط تا شدید» به ترتیب برابر با 7/2%، 8/7% و 6/15% به دست آمد. نتیجه‌گیری: با توجه به خصوصیات رفتارسنجی مطلوب پرسشنامه اختلال لجبازی و نافرمانی و سلوک کودکان می‌توان از این ابزار برای کاربردهای تحقیقاتی و بالینی استفاده کرد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_101145_2a1dc705c01083527f0688267b22d0c5.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2021 06 22 The Effectiveness of Emotional Self-Control Training on Managing Interpersonal Conflicts and Problem-Solving Strategies Among Women with Marital Problems اثربخشی آموزش خودکنترلی هیجانی بر مدیریت تعارضات بین فردی و راهبردهای مسئله‌گشایی در میان زنان دارای مشکلات زناشویی 271 249 101153 10.52547/apsy.2021.221409.1025 FA فاطمه شیرمحمدی گروه روانشناسی دانشگاه زنجان، زنجان، ایران طاهره الهی گروه روانشناسی دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0000-0003-0433-5521 لقمان ابراهیمی گروه روانشناسی دانشگاه زنجان، زنجان، ایران Journal Article 2021 04 12 Aim: The purpose of this study was to investigate the effect of emotional self-control training on managing interpersonal conflicts and problem-solving strategies among women with marital problems. Method: The research was a semi-experimental with pretest-post-test design with control group and follow-up study. The statistical population of the study was 300 women with marital problems, that 34 people according to their high grades in marital conflict questionnaire (MCQ)and low grades in emotional self-control index were selected as samples and Based on demographic variables (age, education, economic status, duration of marriage, number of children), they became homogeneous, and randomly placed in two groups as experiment (n=17) and control groups(n=17).The experiment group was trained in eight 75-minute sessions base on the Gross emotional regulation protocol, and the control group did not receive any training. Data collected with interpersonal conflict management styles (ROCI-II) and problem solving questionnaires (PSS) and analyzed with Multi-covariance analysis (MANCOVA). Results: The results indicated that by controlling the pre-test grades, the difference between grades of experiment and control groups was meaningful among integrated conflict styles, avoiding, dominant and compromising except required conflict solution styles. The difference between experiment and control groups in problem solving styles (constructive and non-constructive) was meaningful, too. Results related to the effect of emotional self-control on conflict resolution styles and problem-solving methods persisted in follow-up studies. Conclusion: Based on the findings of this research, emotional self-control education has an impact on managing interpersonal conflicts and problem-solving strategies, accordingly. هدف:هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی خودکنترلی ‌هیجانی بر مدیریت تعارضات بینفردی و راهبردهای مسئله گشایی زنان دارای مشکلات زناشویی بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعۀ آماری پژوهش را 300 نفر از مادران دانشآموزان ناحیه 1 شهر قزوین تشکیل دادند که 34 نفر باتوجه به کسب نمرۀ بالا در پرسشنامۀ تعارض زناشویی (MCQ) و نمرۀ پایین در مقیاس خودکنترلی‌هیجانی به عنوان نمونه انتخاب و بر اساس متغیرهای جمعیت شناختی همگن و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (17n=) وکنترل (17n=) قرارگرفتند. گروه آزمایش بر اساس پروتکل تنظیم هیجان گروس در8 جلسه 75 دقیقه ای تحت آموزش خودکنترلی هیجانی قرارگرفت و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. دادهها از طریق پرسشنامه های سبک های مدیریت تعارضات بین فردی (ROCI- ‌II)و راهبردهای مسئلهگشایی (PSS) جمعآوری و با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندگانه (MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که با کنترل نمرات پیش آزمون، تفاوت گروه‌های آزمایش وکنترل در پس آزمون سبک های حل تعارض به غیر از سبک حل‌تعارض ملزم شده درسطح (05/0p <) و درسبک های حل‌مسئله درسطح (01/0p <) معنادار بود. نتایج مربوط به تأثیر خودکنترلی‌هیجانی بر سبک های حل تعارض و شیوه‌های حل‌مسئله در بررسی های مربوط به پیگیری همچنان برقرار بود.نتیجه گیری: براساس یافته های این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که آموزش خودکنترلی هیجانی بر استفاده از روش‌های کارآمدتر مدیریت تعارض تأثیرگذار است و همچنین منجر به استفاده از سبک حل‌مسئله سازنده در مواجه با تعارضات می‌شود.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_101153_c1157e014cb8cbad68dc66c95cbd1f1b.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2021 06 22 Investigating the Psychometric Properties of the Covid-19 Traumatic Stress Scale (CTSS) in Iranian Society ویژگی‌های روانسنجی مقیاس استرس آسیب‌زا کوید-19 (CTSS) در جامعة ایرانی 295 273 101175 10.52547/apsy.2021.221868.1043 FA شیما پاشا دانشجوی دکترا مشاوره،گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 0000-0002-6061-2186 صادق نصری دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران، دانشکده علوم انسانی 0000-0002-6061-2186 مهدی مولایی دانشجوی دکترای روانسنجی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. 0000-0002-0488-7126 Journal Article 2021 05 09 Aim: The purpose of this study was to investigate the psychometric properties of the Covid-19 traumatic stress scale Which examines the effects of the corona virus on various aspects of Iranian life. Method: The present study was a descriptive correlational study. The statistical population included all adults in Tehran in the age range of 17 to 72 years. 461 people participated in the study through an online call. To analyze the data, Classical Test Theory and Item Response Theory were used and statistical software Spss version 26 and R software version 4.0.1 were used. Results: The results of the instrument validity study using exploratory and confirmatory factor analysis (classical theory) and multidimensional models (Item Response Theory) confirmed three factors related to the Covid-19 traumatic stress Scale. convergent and divergent validity of the instrument was also confirmed. The validity of the scale was confirmed by Cronbach's alpha method (alpha values above 0.70 for all three factors and the total score) and the retest method (high intra-class correlation between the two measurement steps) in the classical approach of the test. Based Item Response Theory, the validity of the data was assessed using the Information function and measurement error. The Information function showed that all three factors in the trait level range between 2- to 2 had the highest awareness and the least measurement error (p <0.05). Conclusion: The Covid-19 traumatic stress scale has good validity and reliability in Iranian society and can be used as a valid scientific tool to assess the effects of the Corona virus on various aspects of Iranian life. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی‌های روان سنجی مقیاس استرس آسیب‌زا کوید-19 بود که اثرات ویروس کرونا را بر جنبه‌های مختلف زندگی مردم ایران مورد بررسی قرار می‌دهد. روش:پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ افرد بزرگسال شهر تهران در دامنۀ سنی 17 تا 72 سال بود. 461 نفر از طریق فراخوانی اینترنتی در تحقیق شرکت کردند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از دو روی‌آورد کلاسیک و نظریۀ سؤال- پاسخ و از نرمافزارهای آماری Spss نسخۀ 26 و نرم افزار R نسخۀ 4.0.1 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج بررسی روایی سازه ابزار با روش تحلیل عاملی اکتشافی و تأییی )نظریه کلاسیک (و مدل‌های چندبعدی )نظریۀ سؤال پاسخ (، سه عامل مربوط به مقیاس استرس آسیب‌زا کوید-19 را تأیید کرد. همچنین روایی ملاکی، همگرا و واگرای ابزار نیز مورد تأیی قرار‌گرفت. اعتبار مقیاس نیز با روش آلفای‌کرونباخ (مقادیر آلفای بالای 70/0 برای هر سه عامل و نمره کل) و روش باز‌آزمایی (همبستگی درون طبقه ای بالا بین دو مرحله اندازه گیری) در روی آورد کلاسیک آزمون تأیی شد. براساس نظریۀ سؤال پاسخ نیز اعتبار داده‌ها با استفاده از تابع آگاهی و خطای اندازه‌گیری بررسی شد که تابع ‌آگاهی مقیاس نشان داد که هر سه عامل در محدودۀ سطح صفت بین 2- تا 2، بیشترین آگاهیدهندگی و کمترین خطای اندازهگیری داشتند (01/0> p). نتیجه گیری: مقیاس استرس آسیب‌زای کوید-19 از اعتبار و روایی مطلوبی در جامعۀ ایرانی برخوردار است و می‌توان از آن به عنوان یک ابزار علمی معتبر برای ارزیابی اثرات ویروس کرونا بر جنبه‌های مختلف زندگی مردم ایران استفاده کرد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_101175_01b19eb368ce3a7b9321c81d367bcbe9.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2000 01 01 Evaluation of the Effectiveness of Intimacy From the Inside Out Relationship.Therapy (IFIO) in Improving a Couple's Secure بررسی اثربخشی درمان صمیمیت از درون به برون (IFIO) در بهبود ارتباط ایمن زوجین 317 297 101199 10.52547/apsy.2021.221513.1041 FA نرگس حیدریان فر دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران خالد اصلانی دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-3766-1983 غلامرضا رجبی استاد گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-8423-4589 عباس امان الهی دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article Aim: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of IFIO in improving the safe relationship between couples among couples in Dezful. Method: In this study, a single case experimental design of multiple asynchronous baseline was used. The study population included all couples who referred to psychological clinics in Dezful in 1399. The research sample was selected using purposive sampling method. The sample consisted of 4 couples (8 people) referred to these clinics who were considered as insecure couples according to the score of the Safe Communication Questionnaire (BARE). The IFIO protocol was implemented in three phases: baseline, 8-session intervention, and 3 to 1-month follow-up. Subjects answered the BARE Questionnaire and the Intimate Security Questionnaire (ISQ) before treatment, in the middle of treatment, at the end of treatment, and every month after treatment for 3 months. Results: The results of the data using visual drawing method, stable change index (RCI) and recovery percentage formula showed thatIntimacy From the Inside Out therapy (IFIO) has a significant effect on increasing safe communication and emotional security and couples' self-esteem. And the couple were able to maintain the therapeutic effects in the quarterly follow-up. Conclusion: Based on the data, it can be concluded that (IFIO) has been effective in increasing the secure relationship and Emotional Security, Secure to Being self of couples. هدف: بررسی اثربخشی درمان صمیمیت از درون به برون (IFIO) در بهبود ارتباط ایمن زوجین در زوج های مراجعه کنندۀ شهرستان دزفول بود. روش: در این پژوهش از طرح تجربی تک موردی از نوع خط پایۀ چندگانۀ ناهمزمان استفاده شد. جامعة پژوهش شامل کلیۀ زوج های مراجعه کننده به کلینیک های روانشناختی شهرستان دزفول در سال 1399 بود. نمونۀ پژوهش شامل 4 زوج (8 نفر) از افراد مراجعه کننده این کلینیک ها بودند که با توجه به نمرۀ پرسشنامه ارتباط ایمن (BARE) جزء زوج های با ارتباط ناایمن قرار می گرفتند. پروتکل درمان صمیمیت از درون به برون (IFIO) در سه مرحلۀ خط پایه، مداخلۀ 8 جلسه ای و 3 پیگیری 1 ماهه اجرا گردید و آزمودنی ها قبل از درمان، میانۀ درمان، پایان درمان و هر ماه پس از پایان درمان به مدت 3 ماه به پرسشنامۀ ارتباط ایمن (BARE) و پرسشنامۀ امنیت صمیمانه (ISQ) پاسخ دادند. یافته ها: نتایج حاصل از داده ها به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI) و فرمول درصد بهبودی نشان داد که: درمان صمیمیت از درون به برون (IFIO) در افزایش ارتباط ایمن و امنیت هیجانی و خود بودن زوج ها تأثیر معنادار داشته است و زوجین در پیگیری سه ماهه توانستند اثرات درمانی را حفظ کنند. نتیجه گیری: براساس داده ها می توان نتیجه گرفت که درمان صمیمیت از درون به برون (IFIO) در افزایش ارتباط ایمن و امنیت هیجانی و خود بودن زوج ها مؤثر بوده است و ارتباط ایمن زوج ها را ارتقا می دهد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_101199_58dac00d0ac8a0708b2f03588798556a.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 15 2 2021 06 22 The Moderating Role of Type D Personality on The Relationship Between Biomarkers and The Severity of Coronary Artery Disease نقش تعدیل‌کننده شخصیت نوع D در رابطه بین نشانگرهای زیستی و شدت تنگی عروق کرونری 432 319 101296 10.52547/apsy.2021.222439.1074 FA معصومه درویشی لرد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمدعلی بشارت دانشگاه تهران 0000-0003-2571-2920 علی زاهد مهر مرکز مداخلات قلبی عروقی شهید رجایی حجت‌اله فراهانی گروه روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس ،تهران، ایران Journal Article 2021 06 18 Aim: The aim of this study was to investigate the psychometric properties (validity and reliability) of the student version of the Academic Motivation Scale. Method: This study was a psychometric correlation study. The sample consisted of 400 students of the Islamic Azad University, South Tehran Branch, who were selected by available sampling method and completed the student version of the Vallerand, Pelletier, Blais, and Briere (1992) Academic Motivation Scale. Data were analyzed using expolary factor analysis, confirmatory factor analysis, Cronbach's alpha and retest. Results: The results of exploratory factor analysis showed 23 items 7 intrinsic motivation factors (with the amount of variance explained 12.85), achievement (with the amount of variance explained 11.89), identified (with the amount of variance explained 10.44), amotivation (with an explained variance of 10.40), extroversion (with an explained variance of 10.19), stimulation (with an explained variance of 7.9), and knowledge (with an explained variance of 6.57). The results of confirmatory factor analysis confirmed the findings of exploratory factor analysis. Fit indices were obtained in both models of confirmatory factor analysis at the appropriate level of 0.001. The overall reliability coefficient of the scale was obtained by Cronbach's alpha (0.88) and retest method (0.86) for the desired level. Conclusion: The results of the study showed that the student version of the Academic Motivation Scale has good validity and reliability and can be used to measure academic motivation in students. هدف: بیماری کرونری قلب (CAD) یک بیماری التهابی و علت اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است. پژوهش های اخیر در کنار عوامل زیستی، به نقش عوامل روانشناختی در بروز و شدت این بیماری توجه کردهاند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل کننده شخصیت نوع D (بازداری اجتماعی و عاطفه منفی) در رابطه بین نشانگرهای زیستی (تروپونین، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت، تعداد گلبول های سفید) با شدت تنگی عروق کرونری انجام شده است. روش: در این پژوهش تعداد 200 بیمار (145 مرد، 55 زن) مبتلا به تنگی عروق کرونری بستری در بیمارستان شهید رجایی تهران شرکت کردند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. از شرکتکنندگان خواسته شد مقیاس شخصیت نوع D (DS14؛ دنولت، 2005) را تکمیل کنند. همچنین میزان نشانگرهای زیستی از طریق انجام آزمایش خون و تعداد رگ های درگیر از طریق انجام آنژیوگرافی بررسی شد. یافته ها: نتایج رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که در گام اول 62 درصد از واریانس شدت تنگی عروق توسط شاخص‌های زیستی پیش‌بینی می‌شود و در گام دوم با وارد شدن متغیر شخصیت نوع D این پیش‌بینی به 67 درصد رسید. همچنین در گام سوم با وارد شدن تعامل این متغیرها، پیش‌بینی با افزایش 8 درصدی به 75 درصد رسید. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، شخصیت نوع D رابطه بین نشانگرهای زیستی و شدت تنگی عروق کرونر را تحت تأثیر قرار می دهد و از این رو به عنوان عامل روانشناختی، در پیشگیری از بیماری های قلبی می تواند نقش مهمی داشته باشد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_101296_413697444e8d1cf350acf634c433facd.pdf