دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 The Moderating Role of Reflective Functioning in The Relationship Between Perceived Parental Acceptance-Rejection and Emotion Regulation in Adolescents نقش تعدیل‌کنندگی کنش ‌تأملی در رابطۀ ادراک پذیرش- طرد والدینی و تنظیم هیجانات در نوجوانان 9 32 103943 10.48308/apsy.2023.231548.1485 FA مریم طحان کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی خانواده، پژوهشکدۀ خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0009-0005-5407-7761 پریسا سادات سید موسوی استادیار روان‌شناسی، پژوهشکدۀ خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-9605-3809 Journal Article 2023 05 03 Aim: The aim of the current study was to determine the moderating role of reflective functioning in the relationship between perceived parental acceptance-rejection and emotion regulation in adolescents. Method: This research was a correlational study. The statistical population included Iranian students aged 14-18 years. Data were collected through convenience sampling from 400 adolescents who completed a series of online questionnaires: Fonagy et al.'s Reflective Functioning Questionnaire (2016), the short form of Rohner's Parental Acceptance-Rejection Questionnaire (2005), and Gratz and Roemer's (2004) Difficulties in Emotion Regulation Scale. Structural equation modeling was used to analyze the data. Results: There was a positive and significant relationship between perceived parental rejection and the uncertainty dimension of reflective functioning with difficulties in emotion regulation in adolescents. Conversely, the certainty dimension had a negative and significant relationship with difficulties in emotion regulation. The certainty dimension of reflective functioning moderated the relationship between perceived parental rejection and difficulties in emotion regulation, while the uncertainty dimension did not. Conclusion: Adolescents with a higher level of reflective functioning can better cope with the effects of parental rejection. Therefore, improving reflective functioning should be a focus for therapists working with children, adolescents, and in parent-child relationships. هدف: هدف از پژوهش حاضر، آزمودن نقش تعدیل‌کنندگی کنش تأملی در رابطۀ ادراک پذیرش- طرد والدینی و تنظیم هیجانات در نوجوانان بود. روش: این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش را نوجوانان 18-14 سالۀ ایرانی تشکیل دادند. داده‌ها به روش نمونه‌گیری در دسترس از 400 نوجوان داوطلب شرکت در پژوهش جمع‌آوری شد. آن‌ها مجموعه‌ای از پرسشنامه‌هایی را به‌صورت آنلاین تکمیل کردند که این پرسشنامه‌ها شامل: پرسشنامۀ کنش تأملی فوناگی و همکاران (2016)، فرم کوتاه پرسشنامۀ پذیرش- طرد والدینی روهنر (2005) و دشواری در تنظیم هیجانات گراتز و روئمر (2004) بودند. برای پاسخ به سؤالات پژوهش از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها: بین ادراک طرد پدر و مادر و همچنین بعد عدم قطعیت کنش تأملی با دشواری در تنظیم هیجانات نوجوانان رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد اما بعد قطعیت با دشواری در تنظیم هیجانات رابطۀ منفی معناداری داشت. همچنین بعد قطعیت کنش تأملی در رابطۀ ادراک طرد پدر و مادر با دشواری در تنظیم هیجانات نقش تعدیل‌کننده داشت؛ در حالی‌که بعد عدم قطعیت کنش تأملی نتوانست در رابطۀ ادراک طرد پدر و مادر با دشواری در تنظیم هیجانات نوجوانان نقش تعدیل‌کننده ایفا کند. نتیجه‌گیری: در صورتیکه نوجوانان از کنش تأملی خوبی برخوردار باشند، می‌توانند با تأثیرات ناشی از طرد والدینی به‌شکل مطلوب‌تری کنار آیند. بنابراین کمک به بهبود سطح کنش تأملی می‌تواند در دستور کار درمانگرانی قرار بگیرد که در حیطۀ کودک، نوجوان و روابط والد- فرزندی کار می‌کنند.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_103943_3c8e6d06f84b390d47aa900d3fe8707d.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 Children's Lived Experiences of Parental Extramarital Relationship تجارب زیسته فرزندان از روابط فرازناشویی والدین؛ یک مطالعه پدیدارشناسانه 33 60 103750 10.48308/apsy.2023.231531.1486 FA مرضیه دین دوست کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0001-8104-7051 مونا چراغی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-8830-8370 Journal Article 2023 05 03 Aim: The aim of this study was to identify the lived experiences of children whose parents had extramarital relationships. Method: This qualitative research utilized an interpretive phenomenological approach. The study population consisted of children aged 18-22 years whose parents had extramarital relationships. Using targeted and snowball sampling methods, 10 children were selected until data saturation was achieved. Semi-structured interviews were conducted with the participants, transcribed verbatim, and analyzed according to the method of Smith and Osborne (2015). Results: Six main themes were extracted from the data: 1) children's exposure to parents' extramarital relationships, 2) children's interpretation of parents' extramarital relations, 3) changes experienced by the child within the family, 4) personal injuries inflicted on the child, 5) interpersonal injuries inflicted on the child, and 6) posttraumatic growth following parents' extramarital relations. The essence of the children's experience was "the desire to restore the family and return to the conditions before the extramarital relationship occurred, while being aware of its impossibility." Conclusion: The findings suggest that children's lives are profoundly affected by parents' extramarital relationships in multiple ways. It is necessary to provide support systems tailored to the needs of these families. هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی تجارب زیستۀ فرزندان از روابط فرازناشویی والدین انجام شد. روش: روش پژوهش، کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری است. جامعة مورد مطالعه، کلیة فرزندان 22-18 سالی بودند که یکی از والدین‌شان سابقه رابطة فرازناشویی داشته است. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی، تا زمان اشباع داده‌ها، 10 نفر از این فرزندان انتخاب شدند. از شرکت‌کنندگان مصاحبه نیمهساختاریافته به عمل آمد، سپس کلمه به کلمه پیاده‌سازی شده و به روش اسمیت و اسبورن (2015) تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: در این مطالعه 6 مضمون اصلی: 1) مواجهه فرزند با روابط فرازناشویی والدین؛ 2) تعبیر فرزند از روابط فرازناشویی والدین ؛ 3) تغییرات ایجاد شده برای فرزند در خانواده؛ 4) آسیب‌های فردی وارد شده به فرزند؛ 5) آسیب‌های بین‌فردی وارد شده به فرزند و 6) رشد پس از ضربۀ روابط فرازناشویی والدین، استخراج شد. جوهرۀ تجربۀ فرزندان "آرزوی ترمیم خانواده و بازگشت به شرایط پیش از وقوع رابطۀ فرازناشویی، در عین آگاهی به عدم امکان‌پذیری آن" بود. نتیجه‌گیری: مطابق یافته‌های پژوهش، به نظر می‌رسد زندگی فرزندان از چندین جنبه تحت تأثیر روابط فرازناشویی والدین قرار گرفته و لازم است به تناسب شرایط‌شان برای این خانواده‌ها، سیستم‌های حمایتی فراهم شود.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_103750_804abedc0e63b68c76bcdec2c6fc0c0b.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 Comprehensive Meta-Analysis and Systematic Review of the Effectiveness of Interventions Based on Polyvagal Theory for Psychological Disorders فراتحلیل جامع و مرور سیستماتیک اثربخشی مداخلات مبتنی بر نظریه پلی واگال بر اختلالات روانشناختی 61 85 104389 10.48308/apsy.2024.234006.1589 FA زهرا عباسی کردابادی دانشجوی دکتری تخصصی روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،ایران. 0000-0003-3401-2272 امیر قمرانی دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای ویژه، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-0012-0753 مهدیه صالحی استادیار گروه روان‌شناسی بالینی سلامت، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2023 12 09 Aim: Psychological disorders have a significant impact on the global burden of disease, making it essential to identify and evaluate the effectiveness of non-invasive psychological interventions. This research aims to provide a comprehensive and systematic review of the efficacy of interventions based on polyvagal theory, a type of non-invasive neurobiological intervention for psychological disorders. Method: Relevant studies from 1994 to 2023 were searched using reputable scientific databases and relevant keywords. Nine high-quality studies were selected based on the PRISMA statement. Data analysis was performed using the third version of Comprehensive Meta-Analysis software, yielding 26 effect sizes. Results: The results showed a combined effect size of 0.26, which was statistically significant at the 0.001 level. According to Cohen's interpretation of effect size, this indicates a medium effect size. In other words, interventions based on polyvagal theory can play a significant role in reducing psychological disorders. The meta-analysis results demonstrated high statistical validity, and there was no evidence of publication bias, enhancing the reliability of the results. Conclusion: Interventions based on polyvagal theory can have a significant role in the treatment of psychological disorders. It is recommended that therapists and specialists utilize them in their treatment protocols. هدف: اختلالات روانشناختی سهم عمده‌ای در بار جهانی بیماری دارند لذا ضرورت شناسایی و ارزیابی تاثیر مداخلات روان شناختی غیر تهاجمی حائز اهمیت است. بنابرین هدف پژوهش حاضر مرور جامع و سیستماتیک اثربخشی مداخلات مبتنی بر نظریه پلی واگال به عنوان یک نوع مداخله زیستی عصبی غیر تهاجمی بر اختلالات روانشناختی بود. روش: مطالعات مرتبط از سال 1994 تا 2023 با استفاده از پایگاه‌های علمی معتبر و کلمات کلیدی مرتبط جستجو و نه (9) مطالعه با کیفیت بالا بر اساس بیانیه پریزما انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از نسخۀ سوم نرم‌افزار جامع فراتحلیل انجام شد. اندازههای اثر استخراج شده شامل 26 اندازه اثر بود. یافتهها: نتایج به دست آمده، اندازه اثر ترکیبی به دست آمده26/0 و در سطح معنی‌داری 001/0 بود؛ که بر اساس معیار تفسیر اندازه اثر کوهن، یک اندازه اثر بزرگ محسوب میشود. به عبارت دیگر، مداخلات مبتنی بر نظریه پلی واگال میتواند نقش بسزایی در کاهش اختلالات روانی داشته باشد. نتایج فراتحلیل اعتبار آماری بالایی را نشان داد و شواهدی مبنی بر سوگیری انتشار وجود نداشت و قابلیت اطمینان نتایج را تقویت کرد. نتیجه‌گیری: مداخلات مبتنی بر نظریه پلی واگال میتواند در درمان اختلالات روانشناختی نقش بسزایی داشته باشد و پیشنهاد می‌گردد درمانگران و متخصصین از آن در درمان اختلالات روانشناختی استفاده نمایند.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_104389_510bc22fbbcee5aa688a72fe81a52802.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 The Psychometric Characteristics of Strength‐Based Parenting Scale, Parent Child Version بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس شیوۀ فرزندپروری مبتنی بر توانمندی‌ها نسخه والد- کودک 86 106 103551 10.48308/apsy.2023.230859.1462 FA زهرا خسروجردی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-9280-7562 محمود حیدری دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2023 02 26 Aim: The aim of this study was to investigate the psychometric properties of the Strength‐Based Parenting Scale, parent-child version. Method: This correlational study included parents with teenagers aged 12 to 18 and teenagers aged 12 to 18 in Tehran. A total of 196 parents and 213 teenagers were selected using the convenience sampling method. Parents responded to the Strengths-Based Parenting Adult Scale (SBPA) and the Parental Self-Efficacy Scale (PSAM), while adolescents responded to the Ryff Psychological Well-Being Questionnaire and the Questionnaire of Perceptions of Strengths-Based Parenting (PSBP). To assess the reliability and validity of the questionnaires, internal consistency coefficients, convergent validity, and exploratory factor analysis were utilized. Results: The exploratory factor analysis for the Strength‐Based Parenting Scale of adults revealed three factors: awareness of strengths, support, and encouragement. The significant correlation with parents' self-efficacy (p < 0.001; r = 0.42) indicates convergent validity. The reliability of the scale ranged from 0.65 to 0.89. The exploratory factor analysis for the Questionnaire of Perceptions of Strengths-Based Parenting of teenagers identified three factors: receiving attention and support, recognition, and opportunities. The significant correlation with adolescent psychological well-being (r = 0.16-0.59, p < 0.001) indicates convergent validity. The reliability of the scale ranged from 0.70 to 0.84 over time. Conclusion: Both questionnaires are valid and reliable tools that can be used to assess parent-child interactions with an emphasis on strengths. هدف: هدف پژوهش بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس شیوۀفرزندپروری مبتنی بر توانمندی‌ها نسخه والد- کودک بود. روش: روش پژوهش همبستگی است. جامعه آماری شامل والدین دارای نوجوان 12 تا 18 ساله و نوجوانان 12 تا 18 ساله شهر تهران بودند. با روش نمونه‌گیری در دسترس 196 والدین و 213 نوجوان انتخاب شدند. والدین به پرسشنامه شیوۀفرزندپروری مبتنی بر توانمندی‌های بزرگسالان (SBPA) و مقیاس خودکارآمدی والدین (PSAM) و نوجوانان به پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف و پرسشنامه ادراک شیوۀفرزندپروری مبتنی بر توانمندی‌ها (PSBP) پاسخ دادند. جهت بررسی پایایی و روایی پرسشنامه‌ها از ضریب همسانی درونی، روایی همگرا و تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد تحلیل عاملی اکتشافی برای شیوۀ‌فرزندپروری مبتنی بر توانمندی‌های بزرگسالان دربرگیرنده سه عامل آگاهی از توانمندی‌ها، حمایت و تشویق است که همبستگی معنادار با خودکارآمدی والدین (001/0>p؛ 42/0= 19/0=r) بیانگر روایی همگرا است. پایایی مقیاس با فاصله زمانی یک‌ ماه 65/0 تا 89/0 به‌دست آمد. تحلیل عامل اکتشافی برای پرسشنامه ادراک شیوه‌فرزندپروری مبتنی بر توانمندی‌های نوجوانان دربرگیرنده سه عامل دریافت توجه و حمایت، شناخته شدن و دریافت فرصت است که همسبتگی معنادار با بهزیستی‌روان‌شناختی نوجوان (005/0، 001/0 >p: 59/0- 16/0=r) بیانگر روایی همگرا است. پایایی مقیاس با فاصله زمانی یک ماه 70/0 تا 84/0 به‌دست آمد. نتیجه‌گیری: هر دو پرسشنامه ابزاری روا و پایا هستند که می‌توان در تعامل والدین و کودک با تأکید بر توانمندی مورد استفاده قرار داد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_103551_d349ad2770f43d641f243080034cef2a.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 Mediating Role of Self- Efficacy in Relationship Cognitive Emotion Regulation and Psychological Well-Being of Patients with Irritable Bowel Syndrome نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین تنظیم شناختی هیجان با بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‌پذیر 107 130 104448 10.48308/apsy.2024.234465.1608 FA محمدرضا تمنایی فر دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. 0000-0003-0858-7216 زهرا شیرانی کارشناس ارشد روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. 0009-0008-4926-197x Journal Article 2024 01 14 Aim: Irritable bowel syndrome (IBS) is a well-known gut-brain interaction disorder characterized by chronic abdominal pain and changes in bowel habits, significantly impacting patients' quality of life. This study aimed to investigate the mediating role of self-efficacy in the relationship between cognitive emotion regulation and psychological well-being in patients with IBS. Method: This descriptive-correlational study employed structural equation modeling. The statistical population consisted of patients with IBS who visited the Gastrointestinal Health Center at Alzahra Hospital in Isfahan in 2023. A sample size of 300 patients was selected using convenience sampling based on Kline's model (2023). Data were collected using the Psychological Well-Being Scale (Ryff, 1989), the General Self-Efficacy Scale (GES-10) (Jerusalem & Schwarzer, 1995), and the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (Garnefski et al., 2001). Data were analyzed using SPSS version 28 and AMOS software. Results: The results indicated that emotion regulation strategies and self-efficacy predict psychological well-being. Furthermore, self-efficacy has a mediating role in the relationship between cognitive emotion regulation strategies and psychological well-being. Conclusion: The findings of this research have practical implications for therapeutic interventions, suggesting that focusing on cognitive regulation of emotion and enhancing self-efficacy can improve the psychological well-being of patients with IBS. هدف: سندرم روده تحریک‌پذیر از شناخته شده‌ترین اختلالات تعامل روده و مغز است که با علائم درد مزمن شکمی به همراه تغییر عادات روده مشخص می‌شود. این بیماری تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی بیماران دارد. روش: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین راهبرد‌های تنظیم شناختی هیجان و بهزیستی روانی در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‌پذیر انجام شده است. پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‏‌پذیر مراجعه کننده به مرکز سلامت گوارش بیمارستان الزهرا اصفهان در سال ١٤٠٢ بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (٢٠٢٣) و با روش نمونه‏گیری در دسترس ٣٠٠ نفر انتخاب شد. با استفاده از مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (١٩٨٩)، مقیاس‌مقیاس باور‌های خودکارآمدی عمومی شوارتز و جروسلم (١٩٩۵)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گرانفسکی و همکاران (٢٠٠١) داده‌ها جمع‌آوری شد. با استفاده از نرم‌افزار SPSS و AMOS نسخه ٢٨ داده‌ها تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که راهبرد‌های تنظیم هیجان و خودکارآمدی، بهزیستی روانشناختی را پیشبینی میکنند و خودکارآمدی در ارتباط میان راهبرد‌های تنظیم شناختی هیجان و بهزیستی روانشناختی نقش میانجی دارد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش دارای تلویحات کاربردی برای مداخله‌های درمانی با محوریت تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی جهت ارتقای بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک‌پذیر است.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_104448_d9e2e45f7c4a1db70d8d625bdc42804f.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 Developing of a Metaphor-based Psychoeducational Packag Explain and Conceptualize Impaired Autonomy and Performance Schemas تدوین و اعتباریابی بسته روانی- آموزشی مبتنی بر استعاره‌ برای تبیین و مفهوم‌سازی طرح‌واره‌های حوزه خودگردانی و عملکرد مختل 131 151 103021 10.48308/apsy.2022.228004.1355 FA مسعود علیخانی دانشجوی دکترا، گروه روان‌شناسی بالینی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. قاسم نظیری استادیار گروه روان‌شناسی بالینی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. مسعود محمدی استادیار گروه روان‌شناسی بالینی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. سجاد امینی منش استادیار گروه روان‌شناسی بالینی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. 0000-0002-8613-0708 Journal Article 2022 07 17 Aim: Due to the non-indigenous origins of psychological sources, Iranian psychotherapists face challenges in presenting psychological interventions and material to patients. Designing and utilizing metaphors that are culturally appropriate for Iranian clients can help address this issue. This research aims to design and evaluate a metaphor-based psychoeducational package to explain and conceptualize early maladaptive schemas in the autonomy and performance domains. Method: Drawing on schema therapy and client metaphors, the researcher designed and prepared five metaphors for each schema in the autonomy and performance domains, totaling 20 metaphors. These metaphors were presented to an expert panel of 13 members to test their qualitative and quantitative content validity. Content Validity Ratio (CVR) and Content Validity Index (CVI) were used for quantitative validation. Results: The statistical analysis indicated that 17 out of the 20 metaphors had CVR and CVI values higher than the required threshold, thus proving valid. Conclusions: Given the benefits and applications of metaphors in education and psychotherapy, and based on the validation of the designed metaphors, this psychoeducational package can be effectively employed in educational and schema therapy sessions. هدف: به دلیل بومی نبودن منابع اصلی روان‌شناسی یکی از چالش‌های درمانگران ایرانی، نحوه ارائه مطالب و مداخلات روان‌شناختی به مراجعان است. طراحی و استفاده از استعاره‌های متناسب بافرهنگ و شرایط مراجع ایرانی به رفع این مسئله کمک می‌کند. این پژوهش با هدف طراحی و اعتبار یابی بسته روانی- آموزشی مبتنی بر استعاره‌ برای تبیین و مفهوم‌سازی طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه حوزه خودگردانی و عملکرد مختل انجام‌شده است. روش: پژوهشگر بر اساس مبانی طرح‌واره درمانی و استعاره‌های مراجعان، برای هر طرح‌واره حوزه خودگردانی و عملکرد مختل 5 استعاره (درمجموع 20 استعاره) طراحی و تدوین کرد و برای اعتبار یابی در اختیار پنل متخصصان 13 نفری قرار داد تا علاوه بر روایی کیفی، روایی محتوایی به شیوه کمی نیز انجام شود. در اعتبار یابی کمی از دو ضریب نسبی روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که از بین 20 استعاره، 17 استعاره مقدار ضریب نسبی روایی محتوا و شاخص روایی محتوایی بالاتر از اندازه موردنیاز )54/0≤ CVR ) و 79/0≤ (CVI را به دست آورده و معتبر شناخته شدند. نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیرات و کاربردهای استعاره در فرایند آموزش و روان‌درمانی و بر اساس نتایج اعتبار یابی استعاره‌های طراحی‌شده، می‌توان از این بسته روانی- آموزشی، در آموزش و جلسات طرح‌واره درمانی استفاده کرد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_103021_f620c1010be42c31ba17ad8c5816a241.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 The Relationship Between Cognitive Emotion Regulation and Marital Intimacy with Quality of Life in Women with Breast Cancer رابطه تنظیم شناختی هیجان و صمیمیت زناشویی باکیفیت زندگی در زنان مبتلا به سرطان پستان 152 172 104467 10.48308/apsy.2024.234640.1610 FA فاطمه عبدی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. 0009-0001-7566-0770 فاطمه صادقی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران 0000-0002-9840-231X Journal Article 2024 01 30 Aim: The present study aimed to investigate the relationship between cognitive emotion regulation and marital intimacy with the quality of life in women with breast cancer. Methods: This correlational study included female patients with stage 1 and 2 breast cancer who were referred to Imam Khomeini Hospital in Tehran in 1401 and 1402. A total of 151 women were selected through purposive sampling. Data were collected using the Garnefski Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (2006), the Barozi Intimacy Needs Questionnaire (1997), and the Sprangers Quality of Life Questionnaire for Breast Cancer Patients (1996). Data analysis was performed using the Pearson correlation coefficient and multiple regression analysis with SPSS software. Results: The results revealed a significant positive relationship between adaptive cognitive emotion regulation strategies and quality of life, and a significant negative relationship between maladaptive strategies and quality of life (p < 0.05). The components of marital intimacy showed a significant positive relationship with quality of life (p < 0.05). Multiple regression results indicated that cognitive emotion regulation strategies and marital intimacy significantly predicted the quality of life (p < 0.001). Conclusion: The findings suggest that individuals with better emotion regulation strategies experience a higher quality of life. Additionally, increased marital intimacy in rational, sexual, and spiritual dimensions can significantly impact quality of life. Therefore, interventions based on emotion regulation, couple therapy focused on increasing intimacy, and group therapy with peer groups are recommended for managing emotions. هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین رابطه تنظیم شناختی هیجان و صمیمیت زناشویی باکیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان بود. روش: طرح پژوهشی حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری بیماران زن مبتلا به سرطان پستان مرحله ۱ و ۲ مراجعه‌کننده به بیمارستان امام خمینی (ره) شهر تهران در سال ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲بودند که ۱۵۱ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. آزمودنی‌ها پرسشنامه‌های تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی (۲۰۰۶)، نیازهای صمیمیت زناشویی باگاروزی (۱۹۹۷) و کیفیت زندگی در مبتلایان به سرطان پستان اسپرانگرز (۱۹۹۶) را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاکی از رابطه مثبت معنادار راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی هیجان باکیفیت زندگی و رابطه منفی معنادار راهبردهای ناسازگارانه باکیفیت زندگی بود (۰۵/۰p<). رابطه مؤلفه‌های صمیمیت زناشویی باکیفیت زندگی مثبت معنادار بود (۰۵/۰p<). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد دو متغیر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و صمیمیت زناشویی کیفیت زندگی را پیش‌بینی کردند (۰۰۱/۰p<). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان ‌می‌دهند افرادی که راهبردهای تنظیم هیجان بهتری دارند کیفیت زندگی بالاتری را تجربه می‌کنند. به‌علاوه زمانی که صمیمیت زناشویی در ابعاد عقلانی، جنسی و معنوی هرگاه افزایش پیدا می‌کند، می‌تواند بر کیفیت زندگی تاثیرگذار باشد. بنابر این مداخلات مبتنی بر تنظیم هیجان و زوج درمانی متمرکز بر افزایش صمیمت و همچنین گروه درمانی با گروه همتایان برای مدیریت هیجانات توصیه می شود.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_104467_72ec68bdaf285d9d800f6598dc4c8e2d.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 Structural Relationship Modeling of Obsessive Compulsive Disorder Symptoms and self-Ambivalence: The Mediating Role of Intolerance of Uncertainty مدل‌یابی روابط ساختاری دوسوگرایی خود و علائم اختلال وسواس فکری-عملی: نقش میانجی تحمل‌ناپذیری عدم‌اطمینان 173 196 104682 10.48308/apsy.2024.234687.1613 FA فاطمه شهامت دهسرخ استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خیام، مشهد، ایران 0000-0002-6537-9942 سیده مریم زمانی وسطی کلائی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خیام، مشهد، ایران. 0009-0002-9619-0955 Journal Article 2024 02 03 Aim: This study aimed to examine the mediating role of intolerance of uncertainty in the relationship between self-ambivalence and obsessive-compulsive symptoms in an analog sample. Methods: This descriptive-correlational study involved adults over 18 years old, with a sample size of 718 individuals selected through convenience sampling. Participants completed the Ambivalence Scale (Bhar & Kyrios, 2007), the 12-item Intolerance of Uncertainty Scale (Carleton et al., 2007), and the Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale (Goodman et al., 1989). Data analysis was performed using structural equation modeling with Amos-24 and SPSS-27 software. Results: The findings indicated a significant positive relationship between self-ambivalence and obsessive-compulsive symptoms (p < 0.01). Additionally, intolerance of uncertainty was significantly negatively related to both self-ambivalence and obsessive-compulsive symptoms (p < 0.01). Intolerance of uncertainty was found to mediate the relationship between self-ambivalence and the severity of obsessive-compulsive symptoms (p < 0.01). Conclusion: High levels of self-ambivalence are associated with increased intensity of obsessive-compulsive symptoms due to reduced tolerance for uncertainty. Self-ambivalence leads to a focus on oneself and diminished attention to the environment, thereby decreasing tolerance for uncertainty and contributing to the emergence of obsessive symptoms. These findings suggest that obsessive symptoms may be an individual's attempt to manage self-ambivalence. هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی تحمل‌ناپذیری عدم‌اطمینان در رابطه بین دوسوگرایی خود و شدت علائم وسواسی-اجباری در یک نمونه آنالوگ انجام‌شد. ‌ روش: روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل بزرگ‌سالان بالای ١٨ سال بود که از میان آن‌ها ٧١٨ نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان، مقیاس‌های دوسوگرایی خود (بار و کیریوس، ٢٠٠٧)، تحمل‌ناپذیری عدم‌اطمینان ١٢ موردی (کارلتون و همکاران، ٢٠٠٧) و پرسشنامه وسواسی اجباری ییل-براون (گودمن و همکاران، ١٩٨٩) را تکمیل کردند. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای Amos-٢٤ و SPSS-٢٧ استفاده شد. ‌ یافته‌ها: بررسی داده‌های پژوهش نشان داد که بین دوسوگرایی خود و شدت علائم وسواسی-اجباری رابطه‌ای مثبت و معنادار (٠١/٠P<) و بین تحمل‌ناپذیری عدم ‌اطمینان و دوسوگرایی خود و همچنین شدت علائم وسواسی-اجباری رابطه‌ای منفی و معنادار وجود دارد (٠١/٠P<). همچنین، تحمل‌ناپذیری عدم‌اطمینان رابطه بین دوسوگرایی خود و شدت علائم وسواسی-اجباری را میانجی‌گری کرد (٠١/٠P<). ‌ نتیجه‌گیری: بررسی یافته‌ها نشان داد که سطوح بالای دوسوگرایی خود با کاهش تحمل‌ناپذیری عدم اطمینان، سبب افزایش شدت علایم وسواسی- جبری می‌شود. به این صورت که سطوح بالای دوسوگرایی خود، با متمرکز کردن توجه بر خود و کاستن از توجه به محیط، سبب کاهش تحمل‌ناپذیری عدم اطمینان و در نتیجه ظهور علایم وسواسی می‌شود. بر این اساس، می‌توان نشانه‌های وسواسی را تلاش فرد جهت حل دوسوگرایی در مورد خود دانست.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_104682_42888aa6edbd68fcc2f0d9cc783423b1.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 Psychometric Properties of the Persian Version of the Perception of Educational and Career-Related Barriers Scale ویژگی‌های روان‌سنجی فرم فارسی مقیاس ادراک موانع تحصیلی و مسیر شغلی 197 225 104688 10.48308/apsy.2024.234877.1620 FA ندا علی‌پور اصفهانی گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0002-2192-5988 پریسا نیلفروشان دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-6358-7959 نلی دی‌کوآیپر روانشناسی فردی و سازمانی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه کاتولیک لون، لون، بلژیک 0000-0001-7241-9941 Journal Article 2024 02 21 Aim: This study aimed to develop a Persian version of the Perception of Educational and Career-Related Barriers Scale and examine its psychometric properties, including factor structure, validity, and reliability among students. Method: A sample of 453 undergraduate students from the University of Isfahan (287 females, 166 males) was randomly divided into two groups (n1 = 227, n2 = 226). The factor structure was examined through exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA). To assess divergent validity, the Career Path Competencies Questionnaire was utilized. Reliability was evaluated based on internal consistency and stability. Results: EFA identified three factors—career barriers, academic barriers, and environmental barriers. CFA indicated that a single second-order factor structure provided a better fit compared to the three first-order factors in the Iranian student sample. Invariance analysis showed no significant differences between male and female students concerning factor loadings, covariances, and residuals, supporting the model's measurement invariance across gender. The correlation with the Career Path Competencies Questionnaire supported divergent validity. The Cronbach's alpha coefficients were 0.93 for the entire scale and 0.90, 0.90, and 0.88 for the subscales of career barriers, academic barriers, and environmental barriers, respectively. Conclusion: The Persian version of the Perception of Educational and Career-Related Barriers Scale is a valid and reliable tool for research in career guidance and counseling, demonstrating acceptable psychometric properties. هدف: این پژوهش به منظور تدوین فرم فارسی مقیاس ادراک موانع تحصیلی و مسیر شغلی، ویژگی‌های روانسنجی این ابزار شامل ساختار عاملی، روایی و اعتبار را در دانشجویان بررسی نمود. روش: نمونه‌ای متشکل از 453 دانشجوی کارشناسی دانشگاه اصفهان (287 دختر، 166 پسر)، به صورت تصادفی به دو گروه جداگانه (n1=227،n2=226 ) تقسیم شد و ساختار عاملی از طریق تحلیل عاملی اکتشافی و سپس تحلیل عاملی تأییدی بررسی گردید. برای برآورد روایی واگرای این ابزار، از پرسشنامه شایستگی‌های مسیر شغلی استفاده شد. همچنین، اعتبار این مقیاس بر اساس همسانی درونی و ثبات سنجیده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی حاکی از استخراج سه عامل موانع مسیر شغلی، تحصیلی و محیطی بود. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که ساختار تک عاملی مرتبه دوم نسبت به سه عاملی مرتبط مرتبه اول در نمونه دانشجویان ایرانی از برازش بهتری برخوردار است. بر اساس تحلیل تغییرناپذیری، بین دانشجویان دختر و پسر از نظر بارهای عاملی، کوواریانس‌ها و خطاهای باقیمانده تفاوت معناداری وجود نداشت. نتایج همبستگی این مقیاس با شایستگی‌های مسیر شغلی از روایی واگرا حمایت کرد. ضریب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 93/0 و برای زیرمقیاس‌های موانع مسیر شغلی 90/0، تحصیلی 90/0و محیطی 88/0 برآورد شد. نتیجه‌گیری: مقیاس ادراک موانع تحصیلی و مسیر شغلی ابزاری مناسب و کارآمد برای اهداف تحقیقاتی در زمینه راهنمایی و مشاوره مسیر شغلی است و ویژگی‌های روان‌سنجی قابل قبولی دارد.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_104688_dbc85702aab79f1aa23c99bcefe70ce4.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه روان‌شناسی کاربردی 2008-4331 18 2 2024 06 21 Comparing the Effectiveness of two Cognitive Training Approaches on Reading Skill of Dyslexic Students مقایسه اثربخشی دو رویکرد تقویت شناختی بر بهبود مهارت خواندن دانش‌آموزان نارساخوان 226 250 104743 10.48308/apsy.2024.235808.1656 FA فاطمه سرافرازی دانشجوی کارشناسی ارشد، روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران. 0009-0004-7955-4846 سید رضا میرمهدی دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران. 0000-0002-8481-9472 Journal Article 2024 05 28 Aim: The purpose of the present study was to compare the effectiveness of phonological awareness training and cognitive rehabilitation in improving reading skills (reading speed, reading accuracy, text comprehension, and phonological awareness) of students with dyslexia. Method: The research method was quasi-experimental, using a pre-test and post-test design with a control group. The statistical population consisted of dyslexic students in the third and fourth grades of elementary school who were referred to the learning disorder center of Kashan city (2023-2024). Using an available sampling method, 36 students were selected and randomly divided into two experimental groups and one control group. For one group, phonological awareness training was implemented using the Amin program, and for the other group, cognitive rehabilitation was implemented using the Sam program. Each program consisted of 12 sessions, with each session lasting 45 minutes. To collect data, the Isfahan Reading Level Diagnostic Test (2005) was conducted. Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data. Results: The results showed that the phonological awareness training method was effective in improving the components of reading accuracy, text comprehension, and phonological awareness (P<0.05). Cognitive rehabilitation was effective in improving the components of reading speed, reading accuracy, text comprehension, and phonological awareness (P<0.05) in the experimental groups. Conclusion: According to the obtained results, both phonological awareness training and cognitive rehabilitation improve reading skills in dyslexic students. These methods can be used as effective treatments for learning disorders by counselors and specialists. هدف: هدف پژوهش حاضر، مقایسة اثربخشی آموزش آگاهی واج‌شناسی و توانمندسازی شناختی بر بهبود مهارت خواندن (سرعت خواندن، صحت خواندن، درک متن و آگاهی واج‌شناسی) دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص با مشکل خواندن بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری پژوهش، دانش‌آموزان نارساخوان پایه‌ی سوم و چهارم مقطع ابتدایی مراجعه‌کننده به مرکز اختلال یادگیری شهرستان کاشان (1403 ـ 1402) بود. با روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد 36 دانش‌آموز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. برای یک گروه، آموزش آگاهی واج‌شناسی با کمک برنامة امین و برای گروه دیگر، توانمندسازی شناختی با کمک برنامة سام، هر کدام به مدت 12 جلسة 45 دقیقه‌ای اجرا شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون تشخیصی سطح خواندن اصفهان (1384) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که روش آموزش آگاهی واج‌شناسی بر بهبود مؤلفه‌های صحت خواندن، درک متن و آگاهی واج‌شناسی (0.05 >P) و توانمندسازی شناختی بر بهبود مؤلفه‌های سرعت خواندن، صحت خواندن، درک متن و آگاهی واج‌شناسی (0.05 >P) در دانش‌آموزان گروه آزمایش مؤثر بوده است. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، روش آموزش آگاهی واج‌شناسی و توانمندسازی شناختی باعث بهبود مهارت خواندن در افراد نارساخوان می‌گردد و می‌تواند به عنوان یک روش در درمان اختلال یادگیری توسط مشاوران و متخصصان به کار گرفته شود.

https://apsy.sbu.ac.ir/article_104743_8c32ab09ec0210af60d392e9b2009560.pdf