دانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222The Effectiveness of Circle of Security-Parenting (COS-P) Program on the Parenting Style of Mothers of Children with Hearing Impairmentاثربخشی برنامه فرزندپروری محیط امن بر سبک فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی93110484810.48308/apsy.2024.235589.1646FAنفسرنگانیدانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.0000-0002-4859-0690محمدعاشوریدانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-1685-2932قاسمنوروزیدانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-8624-7818دانیلپی هالاهاناستاد ممتاز گروه برنامه درسی و آموزش و پرورش ویژه، دانشگاه ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا0000-0002-2631-365XJournal Article20240509<strong><em>Aim:</em></strong> This study examined the effectiveness of the Circle of Security–Parenting (COS-P) program in improving parenting styles among mothers of children with hearing impairment.<br /> <br /><strong><em>Method:</em></strong> A quasi-experimental pretest–posttest–follow-up design with a control group was used. The population included mothers of children aged 4–6 years with hearing impairment in Shiraz during 2023–2024. Thirty participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups (15 each). The Baumrind Parenting Styles Questionnaire was administered at three time points. The experimental group received ten weekly COS-P sessions (90–120 minutes each). Data were analyzed using repeated-measures ANOVA.<br /> <br /><strong><em>Results:</em></strong> The COS-P program produced a significant increase in authoritative parenting (F = 28.10, p < 0.05) and a significant decrease in permissive parenting (F = 19.92, p < 0.01) at posttest, with effects maintained at follow-up. No significant change was observed in authoritarian parenting style (F = 1.83, p > 0.05).<br /> <br /><strong><em>Conclusion:</em></strong> COS-P is an effective intervention for enhancing adaptive parenting styles among mothers of children with hearing impairment. Implementing this attachment-based program may support healthier parent–child relationships and promote better developmental outcomes in this population.<strong><em>هدف: </em></strong>پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش برنامه فرزندپروری محیط امن بر سبک فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی انجام شد.<br /><strong><em>روش</em></strong><strong>: </strong>این پژوهش، یک مطالعه شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان با آسیب شنوایی 4 تا 6 ساله شهر شیراز در سال 1403-1402 بود که با نمونهگیری در دسترس 30 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفره) گمارده شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه سبکهای فرزندپروری بامریند استفاده شد. برای گروه آزمایش برنامه فرزندپروری محیط امن به صورت هفتگی در 10جلسهی120-90 دقیقهای اجرا و دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازههای مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.<br /><strong><em>یافتهها</em></strong><strong>:</strong> یافتهها نشان داد که آموزش فرزندپروری محیط امن منجر به افزایش سبک فرزندپروری مقتدرانه (F=10/28, P<0/05) و کاهش سبک فرزندپروری سهلگیرانه در مرحله پسآزمون شد (F=19.916, P<0.01) و این تاثیر در مرحله پیگیری معنادار بود. همچنین این برنامه بر سبک فرزندپروری مستبدانه تأثیر معناداری نداشت (F=1/832, P>0/05).<br /><strong><em>نتیجهگیری</em></strong><strong>:</strong><strong> </strong>آموزش فرزندپروری محیط امن میتواند باعث بهبود سبکهای فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی شود.https://apsy.sbu.ac.ir/article_104848_4af18db0a88eeadba85728d5b9eb795a.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222The Effectiveness of the Adlerian-Based Premarital Education on Relationship Maintenance Strategies and Tolerance in Engaged Couplesاثربخشی برنامۀ آموزش پیش از ازدواج مبتنی بر دیدگاه آدلری بر راهبردهای حفظ رابطه و مدارا در زوجین نامزد325710652910.48308/apsy.2025.240581.1858FAامیرحسینسبحانی نیاکارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0009-0000-7630-9766ذبیح الهعباس پوردانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0001-7387-1630ساراکیان ارثیکارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20250706<strong><em>Aim:</em></strong> This study evaluated the effectiveness of an Adlerian-based premarital education program on relationship maintenance strategies and tolerance among engaged couples in Yasuj.<br /> <br /><strong><em>Method:</em></strong> A quasi-experimental design with pretest, posttest, follow-up, and a control group was employed. The population comprised 47 engaged couples attending the Shahid Ashrafi Health Center in 2024. Sixty individuals were selected via purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups (30 each). Participants completed the Relationship Maintenance Strategies Scale and the Tolerance Scale at three stages. The experimental group received eight 90-minute sessions of Adlerian-based premarital education. Data were analyzed using mixed repeated-measures ANOVA in SPSS-26.<br /> <br /><strong><em>Results:</em></strong> The intervention significantly improved relationship maintenance strategies (F = 41.66, p < 0.001) and tolerance (F = 29.27, p < 0.001) in the experimental group relative to controls from pretest through follow-up. Improvements were sustained at follow-up.<br /> <br /><strong><em>Conclusion:</em></strong> Adlerian-based premarital education effectively strengthens relational skills and tolerance in engaged couples. This preventive program may reduce relational instability and is recommended for implementation in premarital counseling centers.<br />هدف: هدف این پژوهش تعیین اثربخشی برنامۀ آموزش پیش از ازدواج مبتنی بر دیدگاه آدلری بر راهبردهای حفظ رابطه و مدارا در زوجین نامزد شهر یاسوج بود.<br />روش: پژوهش حاضر در یک طرح نیمهآزمایشی با پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل صورت گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش کلیۀ زوجین نامزد مراجعهکننده به مراکز بهداشت شهید اشرفی شهر یاسوج در سال ۱۴۰۳ (۹۴ نفر؛ ۴۷ زوج) بودند که ۶۰ نفر از آنها به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش وکنترل (هرگروه ۳۰ نفر) قرار گرفتند. شرکتکنندهها در سه مرحلۀ پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری به مقیاسهای راهبردهای حفظ رابطه (کاناری و استافورد، ۹۹۲) و مدارا (خجستهمهر و همکاران، ۲۰۲۰) پاسخ دادند. گروه آزمایش در هشت جلسۀ نود دقیقهای در برنامۀ آموزش پیش از ازدواج مبتنی بر دیدگاه آدلری شرکت کردند. دادهها به روش آماری تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر (آمیخته) در نرمافزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند.<br />یافتهها: نتایج نشان داد برنامۀ آموزش پیش ازدواج مبتنی بر روش آدلری، باعث بهبود راهبردهای حفظ رابطه (۶۶/۴۱ = F، ۰۰۱/۰ p) و مدارا (۲۷/۲۹ = F، ۰۰۱/۰P <) در شرکتکنندگان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در مراحل پسآزمون و پیگیری شده است.<br />نتیجهگیری: برنامۀ آموزش پیش از ازدواج به روش آدلری، با ارتقای راهبردهای حفظ رابطه و تقویت مدارا، نقش مهمی در کاهش بیثبانیهای روابط دارد. بنابراین، پیشنهاد میشود این بستۀ آموزشی در مراکز مشاورۀ ازدواج برای زوجین نامزد مورد استفاده قرار گیرد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106529_61630e38498e89989cd8411bc0c22dfc.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222Investigating the Mediating role of Using Screens in the Relationship Between Parent's Reflective Function and Cognitive Skills in Preschool Childrenبررسی نقش میانجی میزان استفاده از صفحات نمایش در رابطه بین کنش بازتابی والدین و مهارتهای شناختی کودکان پیشدبستانی588410655110.48308/apsy.2025.241549.1900FAهدیهآقامحسنیکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران،0009-0005-5128-0860زهرهخسرویاستاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.0000-0003-4881-3724آزادهطاولیاستادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.0000-0002-3636-7096Journal Article20250914<strong><em>Aim:</em></strong> This study investigated the relationship between parental reflective functioning and cognitive skills in preschool children, with screen time as a mediating variable.<br /> <br /><strong><em>Method:</em></strong> This correlational study used a structural equation modeling approach. The population included mothers of 4–6-year-old children in Tehran in 2023. A sample of 201 mothers was selected via convenience sampling. Data were collected using the Parental Reflective Functioning Questionnaire, the Ages and Stages Questionnaire, and the Screen Time Questionnaire. Analyses were conducted using SPSS-26 and SmartPLS-4.<br /> <br /><strong><em>Results:</em></strong> Significant associations were observed among parental reflective functioning, screen time, and children’s cognitive skills. Parental reflective functioning positively predicted screen time (β = 0.61, t = 15.09, p < 0.01), whereas screen time negatively predicted cognitive skills (β = −0.18, t = 1.97, p < 0.05). Parental reflective functioning also showed a direct positive relationship with cognitive skills (β = 0.23, t = 2.00, p < 0.05). Screen time significantly mediated the association between parental reflective functioning and children’s cognitive skills.<br /> <br /><strong><em>Conclusion:</em></strong> Parental reflective functioning influences children’s cognitive development both directly and indirectly through screen time. Enhancing reflective functioning and regulating children’s screen exposure may support healthier cognitive outcomes in preschool children.<strong>هدف:</strong> بررسی رابطه بین کنش بازتابی والدین و مهارت شناختی با نقش میانجی میزان استفاده از صفحات نمایش در کودکان پیشدبستانی بود.<br /><strong>روش:</strong> پژوهش از لحاظ هدف نظری- بنیادی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است، روش مدلیابی معادلات ساختاری بهره بردهاست. جامعه آماری مادران کودکان چهار تا شش سال استان تهران در سال ۱۴۰۲ بود که در مراکز روانشناسی کودک شکوفا، نفس و آکادمی شهر تهران ثبتنام کردهبودند. ۲۰۱ مادر با نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و پرسشنامههای کنشوری بازتابی والدین (لویتن،۲۰۱۷)، سنین و مراحل (اسکوایرز و بریکر ، ۱۹۸۹) و صفحات نمایش (کلاک و همکاران، ۲۰۲۰) تکمیل کردند. تحلیل دادههای پژوهش با مدلیابی معادلات ساختاری و نرمافزار SPSS-26 و SMART PLS-4 انجام شد. <br /><strong>یافتهها:</strong> بین کنش بازتابی والدین، استفاده از صفحات نمایش و مهارتهای شناختی رابطه معناداری وجود داشت. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد کنش بازتابی والدین تأثیر مثبت بر استفاده از صفحاتنمایش دارد (β = 0.61, t = 15.09, p < 0.01) و استفاده از صفحات نمایش تأثیر منفی بر مهارتهای شناختی کودکان دارد (β = −0.18, t = 1.97, p < 0.05).همچنین، کنش بازتابی والدین رابطه مثبت با مهارتهای شناختی نشان داد (β = 0.23, t = 2.00, p < 0.05).<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> کنش بازتابی والدین بهصورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق متغیر میزان استفاده از صفحات نمایش، بر مهارت شناختی تأثیر میگذارد. والدین با ارتقا کنش بازتابی خود، مدیریت محتوا و زمان استفاده از صفحات نمایش، رشد شناختی کودکان پیشدبستانی را تقویت میکنند.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106551_b3d0d349fee680b592cf120abd2b89fe.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222The Relationship Between Childhood Maltreatment and Shame and Guilt in Individuals with Major Depressive Disorder and Borderline Personality Disorderبررسی رابطه تجارب بدرفتاری در دوران کودکی با شرم و گناه در اختلال افسردگی اساسی و اختلال شخصیت مرزی8510810655210.48308/apsy.2025.241152.1887FAاسماآزادیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.0000-0003-0909-2784مریمصالح زادهدانشیار، گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.0000-0002-0951-701Xزهرانادری نوبندگانیاستادیار، گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد ، ایران.قاسمدستجردیاستادیار، گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد ، ایران.0000-0001-6205-9081Journal Article20250819<strong><em>Aim:</em></strong> This study examined the relationship between childhood maltreatment and feelings of shame and guilt and compared maltreatment patterns among individuals with Major Depressive Disorder (MDD), Borderline Personality Disorder (BPD), and healthy controls.<br /> <br /><strong><em>Method:</em></strong> A descriptive-correlational and causal-comparative design was used. The sample included 51 individuals with MDD, 49 individuals with BPD, and 50 healthy controls recruited via convenience sampling in Yazd in 2021. Measures included the Childhood Abuse Questionnaire, Beck Depression Inventory, Leichsenring Borderline Personality Inventory, and the Shame and Guilt Questionnaire. Data were analyzed using Pearson correlation, regression analysis, and ANOVA.<br /> <br /><strong><em>Results:</em></strong> Among individuals with MDD, emotional neglect predicted shame (β = 0.52), while emotional neglect (β = 0.55) and emotional abuse (β = 0.40) predicted guilt. Among individuals with BPD, sexual abuse (β = 0.37) and emotional abuse (β = 0.35) predicted shame, whereas physical abuse (β = 0.55) and neglect (β = 0.26) predicted guilt.<br /> <br /><strong><em>Conclusion:</em></strong> Childhood maltreatment is strongly associated with maladaptive self-conscious emotions in both MDD and BPD. These findings highlight the importance of trauma-informed assessment and intervention in mood and personality disorders.هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین تجربه بدرفتاری در دوران کودکی با احساس شرم و گناه و تعیین تفاوت بدرفتاری در دوران کودکی در افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی و اختلال شخصیت مرزی انجام شد.<br />روش: روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و علیمقایسهای بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به افسردگی اساسی و شخصیت مرزی مراجعهکننده به روانپزشکان شهر یزد در سال ۱۴۰۰ و نیز افراد سالم بود. نمونه شامل ۵۱ فرد مبتلا به افسردگی، ۴۹ فرد مبتلا به شخصیت مرزی و ۵۰ فرد غیرمبتلا بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه کودکآزاری محمدخانی (2003)، افسردگی بک (1996)، شخصیت مرزی لیشنرنیگ (1999 و پرسشنامه شرم و گناه (کوهن و همکاران، 2011) بود. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و تحلیل واریانس تحلیل شدند.<br />یافته ها: یافتهها نشان داد که در مبتلایان به افسردگی، غفلت عاطفی پیشبینیکننده شرم (52/0= β) و متغیر تجربه غفلت (55/0= β) و متغیر تجربه آزار عاطفی (40/0= β) پیشبینیکننده گناه بودند. در مبتلایان به شخصیت مرزی، آزار جنسی (37/0= β) و متغیر تجربه آزار عاطفی (35/0= β)، پیشبینیکننده شرم و آزار جسمی (55/0= β) و متغیر تجربه غفلت (26/0= β) پیشبینیکننده گناه بودند.<br />نتیجه گیری: نتایج حاکی از نقش مهم تجارب بدرفتاری در شکلگیری احساسات منفی و آسیبزای شرم و گناه در اختلالات روانی بود که میتواند برای درمانگران و نظریهپردازان مفید باشد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106552_1565153a2a4d7e68cb9f1bc4388bfa51.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222The Relationship Between Maternal Attachment Style and Children's Internalizing and Externalizing Disorders: The Mediating Role of Children's Emotion Socializationرابطه سبک دلبستگی مادر با اختلالات درونی سازی و برونی سازی شدهی کودک: نقش واسطهای اجتماعی کردن هیجان کودک10913310627310.48308/apsy.2025.240222.1837FAفاطمهفاضلیکارشناس ارشد روانشناسی بالینی خانواده، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران0009-0008-1695-8260سمانهبهزادپوراستادیار روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.0000-0001-5682-5560Journal Article20250531<strong><em>Aim:</em></strong> This study examined whether children’s emotion socialization mediates the relationship between maternal attachment and children’s internalizing and externalizing disorders.
<strong><em>Method:</em></strong> A descriptive-correlational design was employed with 211 mothers of children aged 6–10 years in Tehran, selected via convenience sampling. Instruments included the Child Behavior Checklist, Coping with Children’s Negative Emotions Scale, and the Experiences in Close Relationships–Relationship Structures questionnaire. Data were analyzed using Spearman correlation and path analysis with SPSS-27 and AMOS-26.
<strong><em>Results:</em></strong> Maternal avoidant and anxious attachment were positively correlated with children’s internalizing and externalizing disorders (p < 0.05). Both attachment dimensions were negatively correlated with emotion socialization (p < 0.001). Emotion socialization showed significant associations with children’s internalizing and externalizing problems (p < 0.001) and mediated the relationship between maternal attachment and behavioral outcomes.
<strong><em>Conclusion:</em></strong> Maternal attachment and emotion socialization play critical roles in children’s emotional and behavioral adjustment. Interventions targeting parental attachment security and emotion socialization practices may reduce internalizing and externalizing problems in children.<strong><em>هدف:</em></strong> هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطهای اجتماعیکردن هیجان کودک در رابطة بین دلبستگی مادر با اختلالات درونیسازی و برونیسازی شدهی کودکان بود.<br /><strong><em>روش:</em></strong> پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه مادران کودکان 6 تا 10 سالهی ساکن شهر تهران بودند که 211 نفر آنها با نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامههای فهرست رفتاری کودک (آخنباخ، 1991)، سازگاری با هیجانات منفی کودکان (فابز، پولین، آیزنبرگ و مدن_دردیچ، 1990) و تجربه روابط نزدیک-ساختار رابطه (فرالی، والر و برنان، 2001) جمعآوری و با استفاده از همبستگی اسپیرمن و تحلیل مسیر در نرمافزار SPSS-27 و Amos-26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.<br /><strong><em>یافتهها</em></strong>: دلبستگی اجتنابی و اضطرابی مادر با اختلالات درونیسازی و برونیسازی شده، ارتباط مثبت معنادار دارد (05/0 > P). همچنین بین دلبستگی اجتنابی و اضطرابی مادر و اجتماعیکردن هیجان (001/0 > P) ارتباط معنادار وجود دارد. اجتماعیکردن هیجان با اختلالات درونیسازی و برونیسازی شده، ارتباط معنادار (001/0 > P) دارد. علاوه بر این اجتماعیکردن هیجان در رابطة بین دلبستگی مادر و اختلالات درونیسازی و برونیسازی شده، نقش واسطهای ایفا میکند (001/0 > P).<br /><strong><em>نتیجهگیری: </em></strong>دلبستگی مادر و شیوههای اجتماعیکردن هیجان، با ایجاد بستری برای شکلگیری واکنشهای ناسازگارانه به هیجانات کودک، میتوانند منجر به تشدید اختلالات درونیسازی و برونیسازی شده شوند؛ بنابراین یافتههای این پژوهش میتواند در طراحی برنامههای آموزشی برای بهبود سبکهای دلبستگی و مهارتهای اجتماعیکردن هیجان والدین کاربرد داشته باشد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106273_7dac876a3d6e8c596ac61b4309a57dd5.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222Relationship between Mindfulness and Entrapment,with Psychological Distress in Fathers of Children with Autism Spectrum Disorder: The Mediating Role of Alexithymiaرابطه بین ذهنآگاهی و احساس گرفتاری با پریشانی روانشناختی پدران دارای کودک مبتلا به اختلال اُتیسم: نقش میانجی ناگویی هیجانی13415810630910.48308/apsy.2025.239024.1785FAسارا الساداتموسویکارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0009-0003-6116-3372ایلنازسجادیانگروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران0000-0003-4257-6967Journal Article20250304<strong><em>Aim:</em></strong> This study investigated the mediating role of alexithymia in the relationships between mindfulness, entrapment, and psychological distress in fathers of children with autism spectrum disorder (ASD).
<strong><em>Method:</em></strong> This descriptive-correlational study included 200 fathers of children with ASD referred to Baqiyatallah Hospital and welfare centers in Tehran in 1403. Participants were selected using nonrandom sampling. Measures included the Alexithymia Scale, Mindful Attention Awareness Scale, Entrapment Scale, and Psychological Distress Scale. Data were analyzed using SPSS-23 and SmartPLS-3.
<strong><em>Results:</em></strong> Alexithymia had a direct effect on psychological distress (p < 0.01) and significantly mediated the relationship between entrapment and psychological distress (p < 0.05). However, alexithymia did not mediate the relationship between mindfulness and psychological distress (p > 0.05).
<strong><em>Conclusion:</em></strong> Alexithymia and entrapment are key contributors to psychological distress in fathers of children with ASD. Interventions that enhance emotional awareness and address feelings of entrapment may help reduce psychological distress in this population.<em><strong>هدف: </strong></em>پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی ناگویی هیجانی در رابطه بین ذهنآگاهی و احساس گرفتاری با پریشانی روانشناختی پدران دارای ذهنآگاهی کودک مبتلا به اختلال طیف اُتیسم انجام شد.<br /><strong><em>روش:</em></strong> طرح این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تمامی پدران دارای کودک مبتلا به اختلال طیف اُتیسم مراجعه کننده به بیمارستان بقیه الله (عج) و مراکز تحت نظر بهزیستی شهر تهران، در سال 1403 را شامل می شد که تعداد 200 نفر از آنها به روش نمونهگیری غیرتصادفی دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و به ابزارهای پژوهش شامل ناگویی هیجانی )بگبی و همکاران، 1994)، هشیاری توجه ذهن آگاهانه ( براون و زیان،2003)، احساس گرفتاری (گیلبرت و آلن، 1998) و پریشانی روانشناختی (کسلر و همکاران ،2002) پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش از نرم افزار SPSS23 و Smart PLS3 استفاده گردید.<br /><strong><em>یافتهها</em></strong><strong>:</strong> یافتههای پژوهش نشان داد که ناگویی هیجانی اثر مستقیم بر پریشانی روانشناختی پدران دارای کودک مبتلا به اختلال اُتیسم دارد (01/0>p) و در ارتباط بین احساس گرفتاری و پریشانی روانشناختی به عنوان یک متغیر میانجی معنادار عمل میکند (05/0>p)، اما نقش میانجی ناگویی هیجانی در رابطه بین ذهنآگاهی و پریشانی روانشناختی، معنی دار به دست نیامد (05/0<p).<br /><strong><em>نتیجه گیری</em></strong>: یافتههای پژوهش نشان داد که به منظور کاهش پریشانی روانشناختی در پدران دارای کودک مبتلا به اختلال طیف اُتیسم، توجه به ناگویی هیجانی، ذهنآگاهی و احساس گرفتاری بایستی در تدوین مداخلات آتی برای این گروه مدنظر قرار گیرد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106309_6a916feec8299126853811b609fcb2f8.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251122Structural Relationships of Childhood Maltreatment with Internet Addiction and Risky Behaviors in Adolescents: Mediating Role of Emotion Regulation and Distress Toleranceروابط ساختاری آسیبهای دوران کودکی با اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر در نوجوانان: نقش واسطهای تنظیم هیجان و تحمل پریشانی15918310634810.48308/apsy.2025.239345.1797FAزهرهولیئیدانشجوی دکترای تخصصی مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران0000-0001-6501-4663مهدیزمستانیاستاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران0000-0002-2140-2434بهمنسبحانیکارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران0000-0001-7767-1804Journal Article20250405<strong><em>Aim:</em></strong> This study examined the structural relationships between childhood maltreatment, internet addiction, and risky behaviors in adolescents, with emotion regulation strategies and distress tolerance as mediators.
<strong><em>Method:</em></strong> A correlational design based on structural equation modeling was used. The sample included 462 high school students in Sanandaj selected via convenience sampling. Instruments included the Internet Addiction Test, Iranian Adolescent Risk-Taking Scale, Childhood Trauma Questionnaire, Distress Tolerance Scale, and Emotion Regulation Questionnaire–Child and Adolescent. Data were analyzed using SPSS-27 and AMOS-24.
<strong><em>Results:</em></strong> Childhood maltreatment showed direct and significant relationships with internet addiction and risky behaviors. The mediating model including emotion regulation and distress tolerance demonstrated good fit and explained substantial variance in adolescent risk outcomes.
<strong><em>Conclusion:</em></strong> Emotion dysregulation and low distress tolerance partially explain the link between childhood maltreatment and adolescent internet addiction and risky behaviors. School-based interventions aimed at strengthening adaptive emotion regulation and distress tolerance may reduce vulnerability among at-risk adolescents.<strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف تعیین روابط ساختاری آسیبهای دوران کودکی با اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر در نوجوانان با نقش واسطهای تنظیم هیجان و تحمل پریشانی انجام شد.<br /><strong>روش:</strong> روش پژوهش حاضر از نوع طرحهای همبستگی مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش حاضر دانشآموزان دورۀ دوم متوسطه شهرستان سنندج در سالتحصیلی 1404-1403 بودند و بدین منظور تعداد 462 نفر از دانشآموزان به شیوۀ نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه اعتیاد به اینترنت (IAT)، مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS)، پرسشنامه تروماهای دوران کودکی (CTQ)، پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS)، پرسشنامه تنظیم هیجان-نسخه کودکان و نوجوانان (ERQ-CA) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و روش مدلسازی معادلات ساختاری توسط نرمافزارهای SPSS-27 و AMOS-24 استفاده شد.<br /><strong>یافتهها:</strong> نتایج نشان داد که آسیبهای دوران کودکی با اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر در نوجوانان رابطهای مستقیم و معنادار دارند. همچنین مشخص شد که مدل واسطهای تنظیم هیجان و تحمل پریشانی در تبیین ارتباط میان آسیبهای دوران کودکی با اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر از برازش مناسبی برخوردار است.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>با توجه به نقش بدتنظیمی هیجان و تحمل پریشانی در ارتباط میان آسیبهای دوران کودکی و گرایش به اعتیاد به اینترنت و رفتارهای پرخطر، برگزاری کارگاههای آموزشی توسط روانشناسان و مشاوران مدارس با هدف تقویت راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان و بهبود تحمل پریشانی برای نوجوانانِ در معرض خطر میتواند بسیار سودمند باشد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106348_419d60c5d32f442b38a415186589e1ba.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222From Differences to Co-Becoming: A Phenomenological Analysis of the Lived Experience of Couple Identity in Intercultural Marriagesاز دل تفاوتها: واکاوی پدیدارشناختی تجربۀ زیستۀ هویت زوجی در ازدواجهای بینفرهنگی18421210659010.48308/apsy.2025.241376.1891FAلیلاامامیدانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.0000-0003-1327-6252محسنرسولیدانشیار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.0000-0002-8901-5828کیانوشزهراکاراستاد گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.0000-0002-7845-2934مسعودگرامیپوردانشیار گروه مطالعات برنامه درسی و سنجش و اندازهگیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.0000-0002-3412-3143Journal Article20250902<strong><em>Aim:</em></strong> This study explored how couple identity is formed, transformed, and consolidated in intercultural marriages in Iran.
<strong><em> </em></strong>
<strong><em>Method:</em></strong> A qualitative design using interpretative phenomenological analysis was employed. Thirty-three married individuals in Tehran who had experienced intercultural marriage between 2022 and 2024 were selected through purposive sampling. Data were collected via in-depth semi-structured interviews and analyzed following Smith et al.’s protocol.
<strong><em> </em></strong>
<strong><em>Results:</em></strong> Analysis yielded 70 initial concepts, 20 subthemes, and four overarching themes: confronting cultural differences; emergence of a fluid couple identity; identity transformation and creation of a shared narrative; and strategies for conflict management and relational cohesion. Couples constructed a shared lifeworld through dialogue, narrative reconstruction, symbolic meaning-making, and psychological boundary-setting.
<strong><em> </em></strong>
<strong><em>Conclusion:</em></strong> Couple identity in intercultural marriages is a dynamic, relational, and context-dependent process shaped through engagement with cultural differences. These findings support culturally informed couple counseling interventions that foster dialogue, flexibility, and relational resilience.<strong>هدف: </strong>با افزایش ازدواجهای بینفرهنگی، شکلگیری هویت زوجی بهعنوان سازهای روانی ـ اجتماعی پیچیدهتر شده است؛ زیرا این فرایند حاصل تعامل عاملیت زوجین و ساختارهای اجتماعی است. با توجه به خلأ پژوهشی در ایران، این مطالعه با هدف بررسی تجربۀ زیستۀ زوجهای بینفرهنگی و تبیین چگونگی شکلگیری، تحول و تثبیت هویت زوجی در این روابط انجام شد.<br /><strong>روش: </strong>پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل زنان و مردان متأهل ساکن تهران بود که بین سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ تجربه ازدواج بینفرهنگی داشتند. با نمونهگیری هدفمند و حداکثر تنوع، ۳۳ مشارکتکننده انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته عمیق گردآوری و بر اساس پروتکل اسمیت و همکاران (۲۰۰۹) تحلیل شد.<br /><strong>یافتهها:</strong> تحلیل دادهها به استخراج ۷۰ مفهوم اولیه، ۲۰ زیرمقوله و چهار مقوله اصلی انجامید: مواجهه با تفاوتهای فرهنگی، پدیداری هویت زوجی سیال، تحول هویت زوجی و خلق روایت مشترک، و راهبردهای مدیریت تعارض و تحکیم انسجام هویت زوجی. نتایج نشان داد زوجها در مواجهه با تفاوتهای فرهنگی، از طریق گفتوگوی دیالکتیکی، بازآفرینی روایت زندگی، خلق زبان نمادین و مرزبندی روانی، جهانزیست مشترکی را شکل میدهند.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>هویت زوجی در ازدواجهای بینفرهنگی سازهای ایستا نیست، بلکه فرایندی سیال و زمینهمند است که در تعامل مستمر با تفاوتها ساخته و بازسازی میشود. چارچوب تحلیلی ارائهشده، مبانی نظری مشاوره و آموزش خانواده را تقویت کرده و بر ضرورت مداخلات فرهنگمحور با تأکید بر گفتوگوی بینفرهنگی، انعطافپذیری و تابآوری رابطهای تأکید دارد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106590_ddaea69c0a6ff867f9ff5938fb0483cf.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222Investigating the Psychometric Properties of the Cybergossip Questionnaire-Adolescents (CGQ-A) in a Sample of Iranian Studentsبررسی ویژگیهای روانسنجی پرسشنامه شایعهپراکنی سایبری- نوجوان (CGQ-A)در نمونه دانشآموزان ایرانی21323310631010.48308/apsy.2025.239162.1786FAصلاحمرادیاندانشجوی دکتری مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.0000-0002-1044-1817احمدامانیگروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، شهر سنندج، ایران،0000-0002-1442-7617جعفرقیطاسیدانشجوی دکتری مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.0000-0002-7276-7097فاطمهامامیکارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.0009-0001-4145-9366Journal Article20250313<strong><em>Aim:</em></strong> This study examined the psychometric properties of the Cybergossip Questionnaire–Adolescents (CGQ-A) in a sample of Iranian students.
<strong><em>Method:</em></strong> A descriptive-correlational design was used. The sample included 1,384 first- and second-grade high school students in Kurdistan Province selected via cluster sampling. Confirmatory factor analysis, reliability testing, and concurrent validity assessment were conducted.
<strong><em>Results:</em></strong> Confirmatory factor analysis supported a one-factor structure with nine items. Convergent validity was supported by correlations with the Depression, Anxiety, and Stress Scale and the Cyber-Bullying/Victimization Experiences Questionnaire. Internal consistency was high (Cronbach’s α = 0.86).
<strong><em>Conclusion:</em></strong> The CGQ-A is a valid and reliable instrument for assessing cybergossip among Iranian adolescents. The scale provides a useful tool for research on online social behaviors and psychological adjustment in youth.<strong> </strong><strong>هدف</strong>: پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگیهای روانسنجی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان در میان گروهی از دانشآموزان نوجوان ایرانی انجام شد. <strong>روش</strong>: روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعة آماری شامل کلیة دانشآموزان متوسطه اول و دوم استان کردستان در سال تحصیلی 1403 بود که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای 1384 شرکتکننده (638 نفر دختر و 746 نفر پسر) انتخاب شدند. ساختار عاملی و قابلیت اطمینان و همچنین اعتبار همزمان نسخه ایرانی (CGQ-A) بررسی شد. <strong>یافتهها</strong>: بر طبق نتایج تحلیل عاملی تأییدی ساختار یک عاملی مقیاس با نه سوال با دادهها برازش مطلوبی داشت. نتایج مربوط به همبستگی بین این پرسشنامه با مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) و پرسشنامه تجربه قلدری-قربانی سایبری (CBVEQ) از روایی همگرا در پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری حمایت کرد. همسانی درونی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان (CGQ-A) با ضریب آلفای کرونباخ 86/0 گزارش شد. <strong>نتیجهگیری</strong>: در مجموع، نتایج پژوهش حاضر روایی و پایایی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان (CGQ-A) را برای سنجش شایعهپراکنی در دو بعد مثبت و منفی در دانشآموزان نوجوان تایید میکند. شایعهپراکنی سایبری ایرانی ابزار جدید و دقیقی را برای تحقیقات نظری در دنیای مجازی در ایران ارائه میدهد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106310_3edc7557f6ce12b03bfae6b3c4a4405d.pdfدانشگاه شهید بهشتیفصلنامه روانشناسی کاربردی2008-433119420251222Examining the Causal Relationship Between Childhood Trauma and Generalized Anxiety Severity: Mediating Role of Emotion Regulation Difficulties and Self-critical Beliefبررسی رابطه علی تروماهای دوران کودکی بر شدت اضطراب فراگیر: نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان و باورهای خود انتقادی23425810647410.48308/apsy.2025.241649.1907FAزهراایزدپناهکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روان شناسی، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران0009-0008-0830-913Xسیده مریممشیریان فراحیاستادیار گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران0000-0003-3687-1417میلادشیرخانیدانشجوی دکتری روانشناسی شناختی، گروه روان شناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران0000-0002-6428-5581Journal Article<strong><em>Aim:</em></strong> This study examined the relationship between childhood trauma and generalized anxiety severity, with emotion regulation difficulties and self-critical beliefs as mediators.
<strong><em>Method:</em></strong> This descriptive-correlational study included 250 individuals attending counseling centers in Mashhad in 2023. Data were collected using standardized questionnaires and analyzed using SPSS-26 and SmartPLS-3.
<strong><em>Results:</em></strong> The model demonstrated good fit. Childhood trauma had significant direct effects on generalized anxiety severity. Emotion regulation difficulties (β = 0.136) and self-criticism (β = 0.051) significantly mediated this relationship (p < 0.05).
<strong><em>Conclusion:</em></strong> Childhood trauma, emotion regulation difficulties, and self-critical beliefs contribute directly and indirectly to generalized anxiety severity. These factors should be addressed in clinical interventions to improve treatment outcomes.<strong><em>هدف:</em></strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ تجارب تروماتیک دوران کودکی بر شدت اضطراب فراگیر و نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان و باورهای خود انتقادی انجام شد.<br /> <strong><em>روش:</em></strong> روش توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه شامل 250 نفر از مراجعه کنندگان به مراکز مشاوره دانشگاههای غیرانتفاعی در سنین ۱۸ تا 60 سال مشهد در سال ۱۴۰۳ بود که به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. دادهها به کمک پرسشنامه اضطراب فراگیر (اسپیتزر و همکاران، ۲۰۰6)، تجارب تروماتیک دوران کودکی (برنستاین و همکاران، ۲۰۰۳)، خودانتقادی (تامپسون و زوروف، 2004) و دشواری تنظیم هیجان (گرتز و رومر، 2004) جمعآوری شد. دادهها با نرم افزار SPSS(نسخه 26) و SMARPLS( نسخه 3) تحلیل شد.<br /><strong><em>یافتهها:</em></strong><em> </em>نتایج نشان داد که مدل از برازش خوبی برخوردار است. در مسیر مستقیم تمامی اثرات مثبت و معنادار بودند (001/0=P). همچنین در مسیر غیر مستقیم نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان ( 136/0=β ) و باورهای خودانتقادی (051/0=β ) در رابطه با تجارب تروماتیک دوران کودکی و شدت اضطراب فراگیر تأیید شد؛ که هر دو معنادار بودند (05/0P<).<br /><strong><em>نتیجهگیری:</em></strong> نتایج نشان داد که تجارت دوران کودکی، دشواری تنظیم هیجان و خود انتقادی به طور مستقیم و غیر مستقیم فاکتورهای مهمی در شدت اضطراب فراگیر هستند و بررسی این فاکتورها جهت مداخلات کارآمد باید مورد توجه درمانگران قرار گیرد.https://apsy.sbu.ac.ir/article_106474_318051f604404d218b86171538a3ff8d.pdf