اثر شکل نوشتاري و میزان آشنایی با متن بر تثبیت چشم و واپسگرد در حین خواندن هدفمند: شواهدي از دستگاه پایشگر حرکات چشم

مسعود شریفی, سمیه احمدي, روح الله منصوري سپهر

چکیده


هدف پژوهش حاضر تعیین اثر شکل نوشتاري و آشنایی افراد با متن بر دو مورد از شاخصه اي عمده حرکات چشم، یعنی تثبیت چشم و واپسگرد، در حین خواندن متون به صورت هدفمند و غیرهدفمند بود. روش: روش مطالعه شبه آزمایشی و جامعه آن حدود 500 دانشجوي دختر کارشناسی روان شناسی دانشگاه شهید بهشتی در سال تحصیلی 92- 1391 بود. از بین آنها 47 نفر به شیوه نمونه گیري در دسترس انتخاب و به دو گروه خواندن هدفمند و غیرهدفمند تقسیم شد. محركها چهار متن مختلف به صورت متن آشنا-شکل نوشتاري لوتوس، متن آشنا-شکل نوشتاري خودکار، متن ناآشنا - شکل نوشتاري لوتوس و متن ناآشنا- شکل نوشتاري خودکار بود. حرکات چشم با استفاده از دستگاه پایشگر حرکات چشم اندازه گیري و دادهها با تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شد. یافته ها: تحلیلها، نشان داد اثرات اصلی در مورد تثبیت چشم معنادار است. تعداد تثبیت گروه خواندن غیرهدفمند بیشتر و به علاوه اثرتعاملی گروه و شکل نوشتاري معنادار بود. درکل آزمودنی ها تثبیت بیشتري بر متون ناآشنا و متون داراي شکل نوشتاري معمولی داشتند. نتیجه گیري: در موارد تنظیم متون آموزشی به ویژه در محیط مجازي، استفاده از شکل نوشتاري معمولی باعث جلب دقت بیشتري و یادگیري بهتر میشود. به علاوه، براي متون ناآشنا اثربخشی بیشتري را به دنبال دارد.

واژگان کلیدی


تثبیت/ واپسگرد، خواندن، ردیابی حرکات چشم، شکل نوشتاري، متن آشنا/ ناآشنا

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.