هدف این پژوهش نیمه آزمایشی تعیین اثر بخشی معنادرمانی گروهی بر کاهش افسردگی و ارتقای معنای زندگی سالمندان زن مقیم آسایشگاه بود . نمونه شامل 30زن بالای 65 سال از جامعه آماری سالمندان ساکن آسایشگاه قدس تهران بود که پس از اجرای آزمون پس از اجرای آزمون افسردگی سالمندان GDS (1993) و آزمون معنای زندگی MLQ (2004) افرادی که نمره 15 یا بالاتر در آزمون کسب کردند به روش تصادفی ساده انتخاب و به طور تصادفی در 1 گروه آزمایشی و 2 گروه گواه جایگزین شدند. پس از معنادرمانی گروهی مجددا آزمون های مذکور اجرا و برای تجزیه و تحلیل یافته ها از آزمون آماری تحلیل کواریانس پس آزمون در سطح 05/0 استفاده شد. تحلیل نتایج نشان داد گرچه افسردگی گروه آزمایش پس از اجرای روش درمانی کاهش یافته است اما این کاهش، بین گروه های گواه و آزمایش معنی دار نیست در حالی که در ارتقای معنای زندگی، بین گروه های آزمایش و گواه تفاوت معنادار بود.
پورابراهیم، تقی و رسولی، رویا. (1387). تاثیر معنادرمانی گروهی بر کاهش افسردگی و ارتقای معنای زندگی زنان سالمند مقیم آسایشگاه. (e94745). فصلنامه روان‌شناسی کاربردی، 3(2)، e94745
MLA
پورابراهیم، تقی، و رسولی، رویا. "تاثیر معنادرمانی گروهی بر کاهش افسردگی و ارتقای معنای زندگی زنان سالمند مقیم آسایشگاه" .e94745 ، فصلنامه روان‌شناسی کاربردی، 3، 2، 1387، e94745.
HARVARD
پورابراهیم، تقی، و رسولی، رویا. (1387). 'تاثیر معنادرمانی گروهی بر کاهش افسردگی و ارتقای معنای زندگی زنان سالمند مقیم آسایشگاه'، فصلنامه روان‌شناسی کاربردی، 3(2), e94745.
CHICAGO
پورابراهیم، تقی و رسولی، رویا، "تاثیر معنادرمانی گروهی بر کاهش افسردگی و ارتقای معنای زندگی زنان سالمند مقیم آسایشگاه." فصلنامه روان‌شناسی کاربردی، 3 2 (1387): e94745,
VANCOUVER
پورابراهیم تقی، رسولی رویا. تاثیر معنادرمانی گروهی بر کاهش افسردگی و ارتقای معنای زندگی زنان سالمند مقیم آسایشگاه. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی. 1387;3(2):e94745.
